Лукашэнка паабяцаў, што расійцы выпадуць у асадак

Шматвектарнасць афіцыйнага Мінска — гэта набор заезджаных кружэлак, прычым процілеглага зместу. Што лішні раз засведчыла сённяшняя сустрэча Лукашэнкі з першым віцэ-прэм’ерам РФ Шувалавым.

Нядаўна беларускі правадыр закопваў капіталізм з антыамерыканістам Чавесам — а праз тыдзень рабіў рэверансы перад капіталістамі са Штатаў.

Так і з Масквой. На нарадзе 30 сакавіка Лукашэнка вінаваціў Расію за комплекс старэйшага брата — прасцей кажучы, няспынныя наезды. А вось сёння, 2 красавіка, заявіў саноўнаму госцю з белакаменнай, што «ў нас няма ніякай канфрантацыі». Бо — а як жа, каронны аргумент! — «мы адзін народ, а ў аднаго народа не можа быць непераадольных рознагалоссяў».

Жаданне ўлагодзіць расійскага ўрадоўца зразумелае. Масква ўжо выразна намякнула, што апошнія манеўры ў нафтавым пытанні (танкеры з Венесуэлы, варыянт паставак праз трубу Адэса — Броды) могуць вылезці бокам. Маўляў, калі вы такія прадпрымальныя — абрэжам і тую квоту бязмытнай нафты, што адшкадавалі зараз.

У тым жа, што Мінск з Масквой цяпер як кот з сабакам, гаспадар сустрэчы звінаваціў падступных ворагаў інтэграцыі, заявіўшы, што ўсё болей пачынае верыць у існаванне нейкай пятай калоны.

Зрэшты, каго-кольвек абмалявалі даволі выразна.

«Нядаўна ўзняўся гвалт вакол сайтаў некаторых апазіцыйных газет, журналістаў. У найбліжэйшы час пасля экспертызы мы вас з імі азнаёмім, таму што цэнтры гэтых апазіцыйных кланаў знаходзяцца ў Расіі. І ад таго, што мы пакажам вам і Захаду, абавязкова, вы можаце наогул выпасці ў асадак, наколькі шкурную пазіцыю могуць займаць асобныя дзеячы», — заінтрыгаваў гаспадар госця ды і шырокую публіку таксама.

Ці будуць чамаданы кампрамату, бабуля надвое варажыла. Але

тое, што незалежную прэсу, і асабліва інтэрнэт, пачынаюць душыць перад выбарамі па поўнай — відавочна.

Вялікае пытанне, наколькі паверыць Масква версіі пра пятую калону, што тарпедуе двухбаковыя стасункі.

Найхутчэй што Шувалаў зробіць засечку, што ў той самы дзень ягоны беларускі калега Уладзімір Сямашка заклікаў да ўдзелу ў пабудове беларускай АЭС французскую фірму «Арэва»: «Дзверы адчынены».

Днямі Лукашэнка зрабіў аналагічную прапанову амерыканцам. Ангажаваныя ў праект і кітайцы, што ўжо выклікала жорсткую рэакцыю з вуснаў амбасадара Сурыкава: маўляў, у такія гульні Расія гуляць не будзе.

Вось ён, сапраўдны стан саюзных дачыненняў: Масква прыціснула так, што дыверсіфікацыя — слоўца, якое нядаўна не кожны тутэйшы чыноўнік і ведаў — стала лозунгам выжывання.

На працверажэнне ад «братняй інтэграцыі» спатрэбілася аж 15 гадоў. І зараз тутэйшыя стратэгі мусяць дзейнічаць імпульсіўна, сутаргава, у рэжыме абваранай кошкі.

Часам гэта выглядае зусім танным кіном — сапраўды «Санта-Барбара», як гучыць марка жаданай нафты ад Чавеса.

Але ж расійцы за «адзін народ» болей бязмытнай нафты ўжо не нальюць.

Дый ўвогуле,

Барадзін гістарычнай фразай пра Даўгалёва, магчыма, усяго толькі па сваёй прастаце агучыў тое, што раз-пораз круціцца на языку ў партнёраў па здохлым праекце.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0