Аляксандр Фядута пачаў працу ў прэстыжным польскім універсітэце
Літаратуразнаўцу і экс-палітвязня паклікалі навуковым супрацоўнікам у Ягелонскі ўніверсітэт, што ў Кракаве.
«Мяне ўладкавалі на частку стаўкі пры кафедры літаратурнай культуры памежжа аддзялення паланістыкі. У якасці навуковага супрацоўніка ў статусе дацэнта я змагу займацца тым, што ведаю і люблю — пісаць артыкулы пра беларуска-расійска-польскае памежжа, маіх любімых філаматаў і розных асоб, звязаных са шляхам Адама Міцкевіча», — распавёў Фядута «Нашай Ніве».
Суразмоўца прызнаецца, што пасля калоніі моцна перажываў наконт таго, ці здолее паўнавартасна займацца навукай, «ці не адняла турма апошнія мазгі», але падтрымка і пазітыўныя водгукі калег даказалі, што тут усё ў парадку.
Першы артыкул Фядуты, прысвечаны лёсу спадчыны Адама Міцкевіча ў архівах расійскай палітычнай паліцыі XIX стагоддзя, апублікавалі ў адным з самых прэстыжных літаратурных выданняў Польшчы — часопісе «Pamiętnik Literacki», — і ён атрымаў максімальную з магчымых ацэнку ў 100 пунктаў.
«У Польшчы дзейнічае так званая сістэма пунктаў — кожнаму твайму артыкулу прысвойваецца пэўная колькасць у залежнасці ад таго, на якой мове ты апублікаваўся, у якім выданні, у якой краіне і гэтак далей. Пазней гэтыя пункты падсумоўваюцца, і ад іх залежыць не толькі твой статус як навукоўцы, але і статус тваёй кафедры і ўніверсітэта агулам».
Цяпер у працы даследчыка знаходзіцца адразу некалькі артыкулаў — па тэме літоўскага складніка ў драматычнай трылогіі Аляксея Талстога, лёсаў Радзівілаў і Нясвіжскіх архіваў, творчасці вядомага польскага журналіста Юзафа Пшацлаўскага, які нарадзіўся ў Ружанах.
Артыкулы Фядута піша на рускай мове, з перакладам яму дапамагаюць калегі.
«Я па-польску і размаўляю, і чытаю, і нават дэкан забараніў мне выбачацца за маю «дрэнную» польскую, бо, на яго думку, яна ў мяне прымальная. Але ўсё ж навуковыя артыкулы павінен перакладаць дасведчаны чалавек».
Не выключана, што ў будучыні частковая стаўка на кафедры трансфармуецца для даследчыка ў поўную.
«Але цяпер для мяне актуальныя дадатковыя падпрацоўкі, так што я працягну выступаць з лекцыямі па Польшчы і блізкіх краінах».
Цяпер чытаюць
Беларускія рэпетытары ў паніцы: праз праблемы «Яндэкса» яны могуць страціць матэрыялы, якія напрацоўвалі гадамі25
Каментары