У адносінах бывае чатыры віды хлусні — але фінал адзін і той жа

Даследчыкі з Капенгагенскага ўніверсітэта на чале з псіхолагам Ракеле Мадзіні апыталі 656 дарослых амерыканцаў пра іх досвед падману ў рамантычных адносінах. Вынікі, апублікаваныя ў навуковым часопісе Personal Relationships, разбураюць папулярны міф пра бяспечнасць так званай «хлусні на карысць».

Як высветлілася, незалежна ад таго, ці хавае чалавек нешта дзеля ўласнай выгады, ці шчыра спрабуе абараніць пачуцці партнёра, шкода для адносін аказваецца практычна аднолькавай. Добрыя намеры зусім не кампенсуюць разбуральных наступстваў, а любая несумленнасць звычайна прыводзіць да страты даверу, пагаршэння камунікацыі і эмацыйнага аддалення паміж закаханымі.

Навукоўцы выдзелілі чатыры асноўныя формы несумленнасці ў парах.

• Першая — гэта прамая хлусня, якая можа быць як сур'ёзнай (напрыклад, адмаўленне здрады, гледзячы ў вочы), так і дробнай («белая хлусня», калі партнёр проста хваліць нясмачную ежу ці няўдалы ўбор).
• Другая форма — утрыманне інфармацыі або замоўчванне таго, што партнёр дакладна хацеў бы ведаць.
• Трэцяя — актыўны падман праз паводзіны, кшталту выдалення паведамленняў ці штучнага стварэння «фасаду нармальнасці».
• Нарэшце, чацвёртая форма — гэта нявернасць, прычым даследчыкі ўключаюць сюды не толькі фізічныя здрады, але і эмацыйныя раманы, а таксама анлайн-актыўнасць кшталту віртуальнага флірту.

Тэматыка хлусні таксама аказалася даволі шырокай. Аўтары налічылі восем асноўных сфер, уключаючы фінансы, сэксуальнасць, здароўе, месцазнаходжанне, эмоцыі, мінулыя ўчынкі і сацыяльныя сувязі. Грошы і сэкс чакана сталі аднымі з самых папулярных тэм для ўтойвання.

Напрыклад, рэспандэнты прызнаваліся, што хавалі свае сапраўдныя даходы, мелі сакрэтныя банкаўскія рахункі або рэгулярна імітавалі аргазм, бо адчувалі ціск ці проста не мелі сіл на высвятленне адносін. Сустракалася і сур'ёзная хлусня пра здароўе: адзін з удзельнікаў схаваў ад жонкі цяжкае захворванне нырак, баючыся, што яе сям'я праз гэта не ўхваліць іх саюз.

Самае нечаканае і небяспечнае наступства падману навукоўцы назвалі эфектам «павольнага гарэння» (The Slowburn). Нават калі хлусня засталася нераскрытай, адчуванне палёгкі або вострыя адчуванні хутка змяняюцца пачуццём віны, сораму і шкадавання, якія назапашваюцца месяцамі і атручваюць псіхіку чалавека знутры.

Акрамя таго, запускаецца заганнае кола: той, хто зманіў сам, пачынае падазраваць у падмане свайго партнёра, і яму даводзіцца пастаянна быць напагатове, прыдумляючы ўсё новыя апраўданні. Як трапна заўважыў адзін з удзельнікаў апытання: «Давер — гэта клей, які трымае адносіны разам», — і калі гэты клей пачынае высыхаць праз сакрэты, на аднаўленне сувязі могуць спатрэбіцца гады.

Нягледзячы на агульную змрочную карціну даследаванне паказвае, што часам горкая праўда пасля хлусні можа стаць пунктам росту і ўзмацніць адносіны.

У невялікай колькасці выпадкаў выкрыццё падману спрацоўвала як трыгер для цяжкіх, але неабходных размоў, якіх пара старанна пазбягала раней. Гэты феномен атрымаў назву «адноўленая сувязь», калі балючы крызіс дапамагаў закаханым вырашыць назапашаныя праблемы і зрабіць іх саюз яшчэ больш трывалым.

Аднак для абсалютнай большасці пар несумленнасць застаецца ціхім забойцам, які паступова знішчае блізкасць, спараджае бясконцыя сваркі і, урэшце, прыводзіць да разрыву.

Выходзіць, што адзіны спосаб будаваць моцныя і здаровыя адносіны — прыняць, што любая хлусня шкодная і быць шчырымі нават у дробязях і прымаць тое самае ад партнёра. А гэта вельмі няпросты шлях.

• 11
• 0
• 0
• 0
• 1
• 0
• 0
• 0