Вольга Гарбунова: Не хачу, каб апазіцыя ў выгнанні прыйшла да рэальнай улады ў Беларусі, а Святлана стала прэзідэнткай
«Я — чужая сярод чужых, чужая сярод сваіх».
Вольга Гарбунова — былая палітзняволеная, былая «міністарка па палітвязнях», а цяпер паплечніца Валера Кавалеўскага — патлумачыла ініцыятыве «Ружовыя хусткі», чаму падпісала ліст еўрапейскім лідарам з заклікам актыўней дамаўляцца наконт вызваленняў палітвязняў.
«Палітвязні не павінны быць закладнікамі палітычнай барацьбы за ўладу паміж беларускай апазіцыяй і ўладамі. Яны пазначылі людзей унутры турмаў. Адны — жоўтымі біркамі і сваім несправядлівым стаўленнем. Другія — назваўшы нас героямі, незламанымі, гатовымі сядзець да канца, «ворагамі рэжыму».
Але я не была нічыім ворагам, як і многія іншыя. Я была ў шоку ад жудаснага гвалту, усё астатняе мяне не здзівіла. Я проста хацела, каб мяне перасталі выкарыстоўваць і тыя, і другія і адпусцілі дадому да сям'і.
Я не гераіня, і я не хацела паміраць. Я хачу жыць. Я хачу, каб жывымі былі астатнія палітвязні. Я хачу, каб яны выйшлі жывымі і здаровымі з турмаў і ПУАТаў, з хатняй хіміі і з прымусовага псіхіятрычнага лячэння. Хай у сацсетках потым пішуць — «лабісты», «агенты», але хай яны будуць жывыя, здаровыя, на волі, хай пішуць у гэтых праклятых сацсетках», — напісала Гарбунова.
Яна сцвярджае, што падтрымлівае дэмакратычныя каштоўнасці ўсёй душой.
«Таму я асабіста не хачу, каб цяперашняя апазіцыя ў выгнанні прыйшла да рэальнай улады ў Беларусі, а Святлана стала прэзідэнткай. Стаўленне да людзей, да каштоўнасці чалавечага жыцця і да свабод стала вызначальным фактарам у маім расчараванні ў беларускай апазіцыі», — працягвае Гарбунова.
«Я — чужая сярод чужых, чужая сярод сваіх», — заяўляе яна.
Бабарыка, Золатава і яшчэ некалькі дзясяткаў былых палітвязняў заклікалі еўрапейскіх лідараў актыўней дамаўляцца наконт вызваленняў
Гарбунова: «А Паліна Шарэнда-Панасюк? Дзеля чаго гэтая барацьба? Яна бессэнсоўная»
Гарбунова: «Не мужчынам, якія з'ехалі ў 2020-м, расказваць мне пра рэпрэсіі і катаванні»
Каментары