«У нас няма іх каардынат, і гэта галоўная складанасць аперацыі». Як ідзе пошук зніклых у гарах Кыргызстана беларусаў і літоўца

У гарах Кыргызстана пасля ўзыходжання на пік Карумду знікла група з трох дасведчаных альпіністаў: грамадзяніна Літвы Сяргея Рубцова і двух беларусаў — Максіма Палянскага і Мікалая Свірыдава. На сувязь яны не выходзяць з 2 жніўня. Аляксандр Смірноў расказаў у сваім фэйсбуку, як ідзе пошук і з якімі цяжкасцямі сутыкнуліся. Адкрыты грашовы збор на дапамогу ў пошуку.

«Я кірую пошукавай аперацыяй на піку Курумды. Пішу, таму што далей мы без дапамогі не справімся, — напісаў Аляксандр Смірноў у сваім фэйсбуку.

1 жніўня ў 10:30 трое падняліся на вяршыню Курумды, 6613 метраў, Заалайскі хрыбет. Максім Палянскі і Мікалай Свірыдаў з Беларусі, Сяргей Рубцоў з Літвы. Ішлі па паўночным грэбені. 2 жніўня паведамілі, што 4‑га будуць гатовыя да выезду. Больш сувязі не было. Кіроўца прыязджаў у дамоўленае месца 4 і 5 жніўня, група не выйшла.

Усюды стаіць 4 жніўня як дата апошняга кантакту. Гэта памылка з першага паведамлення МЗС. Сувязь была 2-га, а да 4‑га яны толькі збіраліся выйсці да машыны. Розніца ў двое сутак змяняе ўсё разуменне тэрмінаў.

У нас няма іх каардынат, і гэта галоўная складанасць аперацыі. Спадарожнікавы тэлефон не запрацаваў за ўвесь паход, выдаваў Invalid position Kyrgyzstan. Уся сувязь ішла з грэбеня праз кітайскага аператара, які лавіўся ўрыўкамі. Таму ў апошніх паведамленнях няма ніводнай кропкі. Мы шукаем на маршруце, а не ў адной кропцы.

Што зроблена. З 7 жніўня працуе ратавальны атрад МНС Кыргызстана, да вечара ў раёне было сем чалавек. Дапамагае швейцарскі гід Даміан, ён быў тут месяц таму. 8 жніўня ён падняў дрон з вышыні 4300 метраў і знайшоў у базавым лагеры палатку групы. Людзей побач няма, паводле рыштунку гэта склад, які хлопцы пакінулі перад выхадам наверх.

Ратавальнікам перададзеныя трэкі маршруту, каардынаты лагераў 1, 2, 3 і меркаванай лініі спуску. Валанцёры-альпіністы з Кыргызстана, Расіі і Швейцарыі дапамагаюць дыстанцыйна.

У што ўпёрліся. Да 11 жніўня дзейнічае штармавое папярэджанне, у гарах ідзе снег, слядоў на схіле ўжо не ўбачыць.

Пешы пошук спыніўся на ледавіку, пры такім прагнозе выходзіць на яго нельга. Верхнюю частку маршруту з зямлі агледзець у прынцыпе немагчыма. Далей патрэбны верталёт і ратавальнікі, здольныя працаваць на вышыні 5400 і 6000 метраў.

Цяпер пра грошы, проста. Страхоўкі ў хлопцаў ёсць, але пошукава-ратавальныя работы ідуць у полісе асобным падлімітам — 10 000. Адзін вылет верталёта ў гэты раён з'ядае яго цалкам. Усё, што звыш, аплачваюць сем'і са сваіх сродкаў. Таму адкрыты збор: лётныя гадзіны, праца вышыннікаў, дастаўка людзей у раён, сувязь.

Я не буду абяцаць, што мы іх знойдзем, гэтага не можа абяцаць ніхто. Але я ведаю гэтых людзей і ведаю іх узровень. У Максіма і Мікалая ёсць званне «Снежны барс» — яны прайшлі ўсе пяць сямітысячнікаў былога СССР.

Усе трое разам прайшлі пік Рэвалюцыі, куды даходзяць адзінкі. Гэта не заблукалыя турысты. Людзі такога класа ўмеюць доўга трымацца ў аварыйнай сітуацыі, таму шукаць мае сэнс і цяпер. Я буду весці пошукі столькі, колькі мы зможам іх аплачваць.

Хроніка па днях, рэквізіты і справаздачы аб кожным расходзе — на kurumdy.by. Збор ідзе толькі праз сайт. Мы ніколі не пішам першымі і не просім пераводаў у асабістых паведамленнях. Калі вам прыйшло такое паведамленне, гэта махляры.

Чым можна дапамагчы, акрамя грошай.

«Больш за ўсё цяпер патрэбныя людзі, якія ўжо знаходзяцца ў Кыргызстане. Групы і вопытныя альпіністы, у каго ёсць акліматызацыя і дзейны памежны пропуск, і хто гатовы выйсці ў базавы лагер і папрацаваць разам з аператарамі дронаў. Аформіць пропуск з нуля мы не паспяваем, гэта дзесяць працоўных дзён, таму рэальна дапамагчы могуць толькі тыя, хто ўжо ў раёне або побач. Калі гэта пра вас ці вашых знаёмых, напішыце мне.

Патрэбныя кантакты па верталётах у Ошы і па тых, хто сапраўды лётаў у Чон-Алайскі раён», — напісаў Аляксандр Смірноў.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 5
• 0
• 0