Наталля Дуліна зарэгістравала ў Літве ІП і вядзе анлайн-курсы італьянскай мовы. А яшчэ змагла дабіцца выплаты пенсіі
Былая палітзняволеная Наталля Дуліна, якую ў чэрвені 2025 года вызвалілі з гомельскай жаночай калоніі і пад прымусам вывезлі ў Літву, змагла вярнуцца да любімай працы выкладчыцы італьянскай мовы. Дуліна паведаміла «Радыё Свабода», што ўжо мае дазвол на жыхарства ў Літве, легальна працуе, а таксама вывучае літоўскую мову.
«Па вызваленні летась я нейкі час была ў разгубленасці: заробку няма, пенсіі няма, нават даведкі аб вызваленні няма. Як жыць, незразумела. Але ўзяла сябе ў рукі і прыдумала, што буду рабіць — адкрыю сабе індывідуальную прадпрымальніцкую дзейнасць. Свабода ўжо ёсць, веды ёсць, трэба працаваць», — расказала Наталля.
Цяпер яна вядзе курсы італьянскай мовы для беларусаў. Іх арганізавала таварыства беларусаў у Італіі «Талака», якім кіруе Юлія Юхно. На курсы могуць запісацца і беларусы з іншых краін, не толькі з Італіі. Запрашаюць усіх, заняткі ідуць анлайн.
Сярод перамог, якімі можна ганарыцца, Наталля называе і тое, што ёй удалося дамагчыся выплаты беларускай пенсіі.
«На радзіме мне прызначылі пенсію паводле ўзросту, якую выплачвалі, нават пакуль я была ў зняволенні, але як вывезлі мяне ў Літву, то выплаты спыніліся. Таму тут вырашыла дамагчыся, каб зноў пачалі выплачваць, але гэта аказалася няпроста.
Напісала ліст у калонію, у Дэпартамент выканання пакаранняў МУС, звярнулася ў гомельскі суд, у Фонд сацыяльнай абароны насельніцтва (ФСАН) і пасля некалькіх этапаў перапіскі пенсію пачалі выплачваць сваякам паводле маёй генеральнай даверанасці, нават вярнулі тое, што затрымалі», — расказала Наталля Дуліна.
Беларуская пенсія Наталлі невялікая, у Літве гэтых грошай не хапіла б нават на жыллё, прызналася яна.
«Але ўжо не так крыўдна, бо ў мяне працоўны стаж больш за 40 гадоў, я дома прызнаная ветэранам працы! Паступова з’яўляецца адчуванне ўласнай незалежнасці, і гэта дапамагае», — расказала Дуліна.
Наталля Дуліна публічна адказала на паклёп з боку другой палітзняволенай, Галіны Дзербыш
Дуліна адказала Калеснікавай: Плашч намёртва прыстаў да Лукашэнкі. Лячыць трэба хваробу, а не сімптомы
«Ці вартыя прынцыпы страчаных гадоў жыцця?» Наталля Дуліна — пра калонію, высылку і жыццё пасля гэтага
Дуліна назвала артыкул Лойкі «пляўком у твар»
Музыка Цім Суладзэ: Розніца 30 гадоў — тое, што адпавядае маім уяўленням пра адносіны38
Каментары