Zorkami «Basovišča» stali «Dzieciuki»: finalny repartaž

19–20 lipienia ŭ miastečku Haradok kala polska-biełaruskaj miažy prajšoŭ muzyčny fiestyval «Basovišča». U im pryniali ŭdzieł hurty takija hurty, jak The Toobes, Akute, Dzieciuki, Perkalaba.

Fiestyval prachodzić 24-y raz. Jaho zasnavali biełarusy Biełastoččyny ŭ dalokim 1990 hodzie,

Nastaŭnica biełaruskaj movy ź Biełastoka Alina Vaŭraniuk nie prapuściła nivodnaha «Basovišča», navat kali byli maleńkimi dzieci. Sioleta syn Aliny i Mikoły Vaŭraniukoŭ — arhanizatar festu.

«Bolšaść arhanizataraŭ sioletniaha „Basovišča“ — maje vypuskniki. Niekalki hadoŭ nazad ja ich vučyła biełaruskaj movie.

Sioleta arhanizatary razbavili muzyčnuju prahramu filmami, malavańniem dy inšymi cikavostkami. Tak, možna było pahladzieć našumiełuju stužku «Žyvie Biełaruś». A paśla tančyć pad muzyku ŭ vykanańni hałoŭnaha hieroja — repiera Vincenta.

Techničnaja arhanizacyja była na ŭzroŭni. Va ŭročyščy, dzie prachodziŭ fest, dzień i noč pradavali haračyja stravy, piva. Udzielniki oŭpen-ejra žyli ŭ namiotavym miastečku.

Žyćcio tam viravała: i dniom, i nočču — pieśni, hulni dy novyja znajomstvy.

Narakańni ŭdzielnikaŭ vyklikaŭ śpis muzykaŭ.

«Niama monstraŭ biełaruskaj muzyki, zaŭsiodnikaŭ «Basovišča». Niama ni «Kramy», ni «Niejra Dziubiela», ni NRM ci Volskaha», kaža Siaržuk Siemianiuk, časty naviednik festu. I ŭ hetym jość prablema, tamu, vidać, sioleta ludziej pryjechała mienš.

Sapraŭdy, adnaznačna nazvać chedłajnieram oŭpen-ejra było składana. Mnohija ŭdzielniki kazali, što pryjechali siudy pasłuchać haradzienski hurt «Dzieciuki».

Lidar «Dzieciukoŭ» Aleś Dzianisaŭ adznačyŭ, što na «Basovišča» pryjazdžajuć hurty, jakija tam być nie pavinny. «Jany ci hrajuć u biełaruščynu, ci prosta nie majuć da jaje nijakaha dačynieńnia. Takija modnyja hurty, jakija treba paklikać», kaža Dzianisaŭ.

Inšy naviednik «Basovišča» Jaŭhien Skrabutan jeździć na «basy» nie stolki dziela muzyki, a kab sustrecca z «basoviščanskimi» znajomymi.

«Pieršy dzień na kancert nie chadziŭ, bo nikoha nie viedaŭ. Chočacca śpiavać — a kali nie viedaješ słovaŭ, chto hety i što toje, nie chočacca bavić čas, a lepš pasiadzieć ź siabrami», kaža Jaŭhien.

«Basovišča» — heta fiestyvać pankaŭski, chardkoraŭski, tudy pryjazdžajuć mietalisty. Tamu, naprykład, prysutnaść hurtu «Akute», jaki «hraje «mimišnyja» pieśni, što padabajucca minskim dziaŭčatam», chłopca ździviła.

Alaksiej Vałabujeŭ, časty ŭdzielnik fiestyvalu, ličyć, što najaŭnaść značnaj kolkaści polskich hurtoŭ u prahramie — źjava całkam narmalnaja. «Choć heta i biełaruski fest, ale ž usio-tki jon u Polščy», kaža chłopiec.

Ale ŭ cełym sioletniaje «Basovišča» nie padkačała, niahledziečy na nadvorje.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0