Čamu minskija aŭtobusy žoŭtyja, a tralejbusy — sałatavyja? Akazałasia, u hetym jość łohika
Kolery minskaha hramadskaha transpartu — heta nie vypadkovaść i nie dyzajnierski kapryz. Z 2014 hoda ŭ stalicy dziejničaje adzinaja kalarovaja kancepcyja: aŭtobusy farbujuć u jarka-žoŭty koler, tralejbusy robiać fistaškavymi abo sałatavymi, a tramvai — biruzovymi. Na pradpryjemstvie «Minsktrans» tłumačać, što za hetym staić vielmi prostaja i praktyčnaja łohika.
Hałoŭnaja meta takoj sistemy — zručnaść pasažyraŭ. Čałaviek pavinien zdalok zrazumieć, jaki mienavita vid transpartu padjazdžaje da prypynku, jašče da taho, jak zmoža razhledzieć ličby maršrutu.
Heta asabliva važnaje ŭ kiepskaje nadvorje, u tuman, doždž ci na vielmi zahružanych prypynkach u hadzinu pik, kali adnačasova padjazdžajuć niekalki mašyn.
Hety ž pryncyp pieraniesieny i na elektronnyja tabło na prypynkach. Kab pasažyr nie błytaŭsia, aŭtobusy ŭ raskładzie paznačajucca žoŭtym koleram, a tralejbusy — zialonym. Takim čynam, kalarovaja ruch-navihacyja pracuje jak adzinaje cełaje.
Kamientary