«Mnohija nie viedajuć, što my biełarusy». Muzyki ź Sierabranki zaśpiavali pa-francuzsku i stali zorkami
«Hurt ź Sierabranki, jaki robić sinci-pop na francuzskaj» — hučyć jak pačatak aniekdota. Jak niešta, dziela čaho było prydumana słova «nišavy». Jak niešta, za što, pa pryznańni samich udzielnikaŭ kalektyvu, «na rajonie raniej mahli b pabić». Ale voś vam aficyjny fakt: heta Parade of Planets — adzin z samych prysutnych na radyjo biełaruskich hurtoŭ, jaki hraje na bujnych placoŭkach krainy. I mnohija z vas napeŭna chacia b raz čuli ich pieśni, ale vam navat da hałavy nie prychodziła dumka, što jany «našy», piša «Anłajnier».
Piaščotnaja i ramantyčnaja muzyka ad dvuch chłopcaŭ i dziaŭčyny, jakija raniej hrali na razahrevie ŭ The Prodigy i rubili «rock» na bajkierskich fiestyvalach. Vytančanyja i niedasiažnyja vobrazy ad tych, z kim možna i «piŭka na kartanach» papić. Z hetych dziŭnych supiarečnaściaŭ satkany adzin z samych jaskravych biełaruskich kalektyvaŭ.
Francuzskaja škoła, The Prodigy i depresija
Žurnalisty sustrelisia z Parade of Planets na ich repietycyjnym punkcie na Partyzancy, u budynku, jaki niaśmieła zamachnuŭsia na łaŭry architekturnaha pomnika savieckamu futuryzmu. Dziŭna, jak navat u zielenavatym śviatle škłobłokaŭ na leśvicy hetyja chłopcy i dziaŭčyna ŭmudrajucca vyhladać pa-francuzsku elehantna.
Na ścianie ŭ studyi visiać załatyja i płacinavyja dyski. Nad imi — nieonavy nadpis na francuzskaj.
— A što tam napisana?
— «Vier u svaju zorku».
— A vy prosta ramantyki…
— Nu… Heta tak, kab zirnuć na jaje, kali siadziš tut uvieś u myle i tryccaty raz pieravodziš trek, — adžartoŭvajucca jany.
Miša, Jula i Loša — nivodnaj frykatyŭnaj «r» u imionach, nivodnaha bahieta na palicach u studyi, prapiski ŭ pašpartach u asnoŭnym z nazvami sierabranskich vulic. Jak tak atrymałasia, što jany stvarajuć francuzski sinci-pop?
— My vučylisia ź Mišam u adnoj škole z pahłyblenym vyvučeńniem francuzskaj movy, jašče ŭ dziacinstvie jeździli ŭ Ćjer, Klermon-Fieran, žyli ŭ francuzskich siemjach. Tam chočaš nie chočaš, a pryjdziecca zahavaryć. Škoła dała vielmi krutuju bazu. Maja kłasnaja kiraŭnica až da apošniaha alboma dapamahała nam z tekstami — my joj navat śpiecyjalnyja padziaki na bukletach pakidali.
Dziela spraviadlivaści: francuzski sinci-pop źjaviŭsia nie adrazu. Kožny ź ich dastatkova pajhraŭ u roznych prajektach, pierš čym jany znajšli adzin adnaho. Jula jašče ŭ 16 sa svaimi «papsovymi piesieńkami» traplała ŭ čarty «Chit FM». Paźniej, užo ź Lošam, hrali ŭ davoli viadomaj rok-hrupie U.G.oslavia. U Mišy ž situacyja była jašče cikaviejšaja.
— U mianie byŭ svoj brejk-bit-prajekt The Playfellow. Dziesiać hadoŭ my katalisia pa hastrolach, razahravali The Prodigy ŭ Minsku, potym turyli ź ich byłym udzielnikam Lirojem Tornchiłam — jość navat videa, dzie jon u bekstejdžy tancuje svoj firmovy taniec pad naš trek. Karaciej, ja pisaŭ žorstkuju alternatyŭnuju elektroniku i ni pra jakija sinci-popy navat nie dumaŭ.
— Jaki Liroj u žyćci? Vam udałosia pasiabravać?
— Vielmi prosty, dobry i adkryty chłopiec. Nie mahu skazać, što my tak užo stali siabrami, ale jon hraŭ našy pieśni, my časta źbiralisia pahutaryć na hastrolach. Mnie padabałasia, ź jakim natchnieńniem jon raskazvaŭ pra pačatak karjery The Prodigy i rejvy dzievianostych. Kali šmattysiačny natoŭp na adnoj chvali ź imi tancuje, vakoł tolki luboŭ, nijakaj ahresii — vaŭ. A jany ž z hłybokaj brytanskaj pravincyi, dzie akramia hetych rejvaŭ ničoha tołkam i nie było. Ujavi voś, što ŭ nas niechta raptam pieratvaryŭ Žodzina ŭ stalicu elektronnaj muzyki. Voś u ich było tak.
Jak zrabić chit z rypieńnia arelaŭ
Z časam Jula stała razumieć, što pierarasła prajekt U.G.oslavia. Hetak ža sama ščyra i zadorna, jak raniej, skakać na scenie pad rok-n-roł užo nie atrymlivałasia — doma i ŭ mašynie dziaŭčyny hučała zusim inšaja muzyka. Loša pryznaŭsia, što adčuvaje toje samaje.
— Ja zrazumieła, što vychodžu na scenu i hraju. Ja ŭžo nie taja puchleńkaja dziaŭčynka-varjatka. Zachaciełasia pamianiać usio kardynalna, pajści ŭ elektronny huk. Ja ŭspomniła pra Mišu. Apošni raz my sprabavali pisać muzyku razam u dziaviatym kłasie.
— Atrymałasia tak sabie, darečy: u mianie da hetaha času jość hetaja demka, ale ja spadziajusia, što jaje nichto nikoli nie pačuje.
— Aha. Ale ja viedała, što ty ciapier nu vielmi kruty elektronščyk z kučaj vystupaŭ i tabie, chutčej za ŭsio, nie da nas. Tamu patelefanavała, kab prosta niaśmieła daviedacca, ci niama ŭ ciabie prydatnaha čałavieka.
— Vielmi svoječasova patelefanavała. Ja, nasamreč, tady siadzieŭ u depresii i nie razumieŭ, što mnie rabić. Moj prajekt raptoŭna skončyŭsia, a naparnik pajšoŭ u hulniavy saŭnd-dyzajn, čym da hetaha času i zajmajecca. A ja zastaŭsia adzin, biez kancertaŭ i pierśpiektyŭ. Ja pa natury kamandny hulec, mnie patrebien niechta jašče, ja nie adzinoki vajar. Tamu ja pahadziŭsia nie hledziačy.
Miša pryjechaŭ, pasłuchaŭ dema Juli i Lošy, pakruciŭ nosam i pačaŭ usio pierarablać. Jany tydniami siadzieli ŭ jaho kvatery: stary noŭtbuk chrypieŭ, kali ŭ aranžyroŭcy źjaŭlałasia bolš za try instrumienty, u Mišy tuzałasia voka, z zabaŭ — schadzić pakuryć na bałkon. Heta było dziesiać hadoŭ tamu. Nieŭzabavie hetyja chrypłyja demki stanuć pieršym albomam. Potym narodziacca jašče try, i ich francuzskaja zahučyć na radyjostancyjach u 31‑j krainie śvietu (Italija, Hiermanija, ZŠA, Vialikabrytanija i hetak dalej), a na kancerty doma i ŭ susiednich krainach buduć stabilna nabivacca prystojnyja zały.
Zabaŭna ŭśviedamlać, jak ludzi prosta dazvolili sabie rabić toje, što ź ich pre, davierycca vypadkovaści, — i ŭsio atrymałasia. Navat nazva hurta była niekali prydumanaja Julaj z pavietra, i tolki potym jana ŭśviadomiła, što, uvohule, u jaje na ruce daŭnym-daŭno była nabitaja tatuiroŭka z vystrajenymi ŭ šerah płanietami.
— Jość jašče historyja z razradu kłasnych vypadkovaściaŭ. Jakraz da pytańnia «A dzie ž Sierabranka ŭ našaj tvorčaści?» Pišam druhi albom u Lošy doma. Jon vyjšaŭ na bałkon, pakul ja pracavaŭ nad bitam treka Flash, i raptam pačuŭ, jak u dvary chłopčyk huškajecca na arelach i jany pa-sierabransku praniźliva rypiać. I heta tak kruta kładziecca! U vyniku hetyja areli stali hukavym efiektam u prypievie, a Jula napisała tudy tekst pra dziacinstva.
— Heta vielmi važnaja dla nas pieśnia. U mianie tady pamior dziadula, i ja zrazumieła, što majo dziacinstva na hetym skončyłasia. Francuzskaja mova dapamahaje mnie być bolš ščyraj — na joj ja mahu skazać nastolki asabistyja rečy, jakija na ruskaj pabajałasia b vymavić.
— Hałoŭnaje nie ŭspaminać, što dema hetaj pieśni ŭ mianie na kampie nazyvałasia Boobs, — žartuje Loša i razradžaje abstanoŭku. — Adekvatna nazyvajuć demki tolki nieadekvatnyja ludzi.
— A vam nie škada, što bolšaść vašych słuchačoŭ nie razumieje zakładzienych sensaŭ? Francuzskaja ŭsio ž taki…
— Jakraz naadvarot: mnie pryjemna, što jość ludzi, jakija traciać čas, kab pahłybicca i pierakłaści teksty. Heta nie patrabuje šmat namahańniaŭ siońnia, ale robić takoha čałavieka bolš kaštoŭnym dla nas. Dy i što dziŭna dy pryjemna, zaraz na kancertach pieršyja rady padpiavajuć usie słovy. U Piciery ŭmudralisia navat bek-vakały kryčać dzie treba — my byli ŭ šoku.
— Niekatoryja dziakujuć i kažuć, što praz nas pačali vučyć francuzskuju ŭ cełym. Adna dziaŭčyna navat pryjšła na kancert sa svaim repietytaram: kaža, jany pastajanna na zaniatkach raźbirajuć našu liryku. Ideja śpiavać na francuzskaj kaliści pryjšła sama saboj — prosta tamu, što my jaje viedali. I nie biehać ad siabie ŭ hetym płanie było samym pravilnym rašeńniem.
Jany pakazvajuć padarunki ź ich apošniaha anšłahavaha kancerta ŭ Prime Hall. Voś hetaje dziva dryžačymi rukami ŭručyła im fanatka na Meet ‘n' Greet. Žurnalisty žartujuć, što padobnyja jany tut nie vielmi, ale heta ŭsio adno vaŭ.
— Fanaty ŭ nas, viadoma, byvajuć cikavyja. Jość dziaŭčaty-bliźniaty, jakija pryjazdžajuć litaralna na kožny kancert, stajać u pieršych šerahach, bjucca za nas u kamientach. Niechta skazaŭ, što Jula niastylnaja, — bam, i jany ŭžo navalvajuć niaščasnamu. Ale samy kranalny momant byŭ, kali chłopiec raskazaŭ, što naša pieśnia dapamahła jamu pieražyć śmierć siastry. Jon słuchaŭ trek na paŭtory i ŭspaminaŭ usio dobraje, što było ź joj źviazana. U takija momanty razumieješ, što robiš usio nie daremna.
Vystupleńni na školnych partach i efiry na radyjo pa ŭsim śviecie
Zaraz Parade of Planets — vialikija radyjozorki. Jany aficyjna źjaŭlajucca adnym z samych prysutnych na radyjo biełaruskich hurtoŭ, tak što napeŭna ŭ mašynie, pa darozie na pracu vy choć raz dy natykalisia na ich muzyku. I, chutčej za ŭsio, nie zrazumieli, što jany biełarusy.
— Jość u nas takaja prablema. Vielmi časty fidbek ad ludziej: «U sensie biełarusy! Vyhladajuć jak francuzy, hučać jak francuzy — jakaja Sierabranka?» Juli navat pišuć, što ŭ jaje paryžski akcent.
— Nu, heta treba skazać — dziakuj majoj repietytarcy: jana francužanka, aktyŭnaja takaja, zaradžanaja, lubić našu tvorčaść i vielmi mocna dapamahaje z tekstami i vymaŭleńniem.
— Razmaŭlajučy z vami, razumieješ, što vy dastatkova prostyja, svaje ludzi. Ale voś hety francuzski łor, vašy kaśmičnyja harnitury ad Natalli Lachaviec i sceničnyja vobrazy dy klipy robiać vas jak byccam niedasiažnymi. Niama takoha adčuvańnia?
— Och, viedaŭ by ty, jak ich treba naciahvać… My ich vielmi lubim, ale ja pad hety kambiniezon navat bializnu nadzieć nie mahu. Nadzieŭ — treba jak śled «na kartanach» pasiadzieć, nahami pamachać, kab usio pravilna sieła. Heta na scenie my takija vytančanyja. Za kulisami my troški panki.
— Ja taksama da hetaha času nie mahu pryniać, što ludzi ŭ pieršych šerahach prosta dryžać na sustrečach pierad kancertami, padbiahajuć da Juli i pytajucca z prydychańniem: «Boža, što ŭ vas za parfuma takaja była, jana cudoŭnaja!» Chočacca padyści, pryabniać, supakoić. Heta pryjemna, ale nam samim niajomka: my nie niebažychary. My zvyčajnyja ludzi — z nami i piŭka dziornuć možna.
— Ale, moža, chaj usio zastajecca tak, jak jość. Navošta razburać čyjuści kazku.
Jany ŭspaminajuć svoj samy niehłamurny vystup.
— Heta było ŭ Žyličach, na adkryćci miascovaha pałaca. Usie byli vielmi miłyja, sam kancert prajšoŭ kłasna, ale, naprykład, hrymiorku nam dali ŭ pamiaškańni ź piaćciu voknami, jakija vychodziać prosta na hladzielnuju zału. A mnie, kab uleźci ŭ kaścium, treba prosta ŭsio źniać. I Loša ź Mišam štosiły ciahali šafy, sprabavali niejak mianie prykryć. A samim im na scenu zamiest dydžejskich stojek pastavili školnyja party — było vielmi zabaŭna hladzieć, jak Locha hraŭ, sahnuŭšysia nad joj. Ale ŭsio prajšło vydatna.
Padčas dalejšaj razmovy vyśvietliłasia, što Loša ŭ volny čas hraje na basie ŭ adnym z samych viadomych kavier-bendaŭ Minska — «Natalla Łaŭrenćjeŭna». Tam pa kłasicy raskačvajuć stary dobry rok-kłub TNT — biez pryhožych kaściumaŭ, u raboča-sialanskim «adziku». Miša ź ciepłynioj uspaminaje elektronnaje rubiłava dziesiacihadovaj daŭniny na lehiendarnym Kazantip, Jula — z uśmieškaj bajkierskija rok-fiestyvali. Ale ŭsie sychodziacca ŭ mierkavańni, što hanaracca tym, što robiać razam.
— Doŭha było adčuvańnie, što my šturchajem hety prajekt u haru z apošnich sił. I voś narešcie zaraz jano, zdajecca, pakaciłasia samo. I my za heta vielmi ŭdziačnyja. I hałoŭnaje, što my absalutna ščyryja ŭ tym, što robim. Niama bolš dalikatnaha i ramantyčnaha ŭ dušy čałavieka, čym toj, chto vychoŭvaŭsia na ciažkim mietale i žorstkaj elektronicy. U «Paradzie Płaniet» my ŭžo dziesiać hadoŭ raskryvajem hety svoj uraźlivy bok. I kali heta adhukajecca takoj kolkaści ludziej, to my ŭsio robim pravilna.
Na mahnitnaj došcy za śpinami jašče nie ściortyja napisanyja markieram nazvy piesień z novaha alboma. Usiaho kampazicyj było až 30, ale dla płaścinki adabrali 11. Adna ź ich užo paśpieła stać chitom, miarkujučy pa prasłuchoŭvańniach, što laciać u nieba. Litaralna ŭčora jany vykłali łajv hetaj pieśni ź pierapoŭnienaha Prime Hall.
Dzielimsia z vami hetaj pryhažościu — kab nastupny raz, pačuŭšy pieśniu pa radyjo, vy paviarnulisia da susieda pa mašynie i ździvili jaho svaim «O, a ty viedaješ, što jany našy, sierabranskija?!»
Jakija čysta biełaruskija žanry možna znajści na najbolš poŭnaj muzyčnaj karcie śvietu?
Naviband užo hod nie mohuć vyjechać z Polščy i dvojčy pieranosili jeŭrapiejski tur
Śpiavačka Lera Jaskievič raspaviała, kolki zarablaje ŭ miesiac na muzycy sa stryminhavych płatformaŭ
Biełaruski hurt atrymaŭ śpiecyjalny pryz polskaha fiestyvalu
Ciapier čytajuć
Hieroja telefonnych źlivaŭ pałkoŭnika Kisiala, jaki zaklikaŭ kalečyć demanstrantaŭ, raptoŭna apuścili na rajonny ŭzrovień10
Kamientary
[Zredahavana]