База даных ДНК будзе выкарыстоўвацца для барацьбы з сабачымі фекаліямі ў французскім горадзе
Уладальнікі сабак у паўднёвафранцузскім горадзе Безье (Béziers) будуць абавязаныя мець пры сабе «генетычны пашпарт» свайго гадаванца ў рамках выпрабавальнай схемы, каб паменшыць колькасць сабачых экскрэментаў на вуліцах.
Мясцовы мэр Роберт Менар (Robert Ménard), былы журналіст і сузаснавальнік «Рэпарцёраў без межаў», кажа, што жыхарам і гасцям надакучылі фекаліі на тратуарах горада. Ён плануе правесці двухгадовы эксперымент, каб адсочваць і штрафаваць тых, хто не прыбірае за сваімі гадаванцамі.
Згодна з планам, уладальнікі сабак павінны будуць адвезці сваіх гадаванцаў да ветэрынара для бясплатнай пробы сліны і аналізу ДНК, пра што ўладальніку будзе выдадзены дакумент. Асобы, якіх пасля спынілі без генетычнага пашпарта сабакі, будуць аштрафаваныя на 38 еўра.
У будучыні сабачыя экскрэменты, не прыбраныя і знойдзеныя на тратуары, будуць правераныя, а падрабязная інфармацыя адпраўленая ў паліцыю, якая ў сваю чаргу праз нацыянальны рэестр свойскіх жывёл супаставіць іх з канкрэтным уладальнікам. У такім выпадку парушальнік чысціні сутыкнецца з рахункам за прыборку вуліц у памеры да 122 еўра.
Упершыню Менар прапанаваў сабраць ДНК каля 1500 сабак у цэнтры Безье ў 2016 годзе, але яго просьба была адхіленая мясцовым адміністрацыйным судом як замах на асабістую свабоду. Тады схема каштавала б бюджэту 50 000 еўра ў год.
Новы праект генетычнага пашпарта быў прадстаўлены мясцовай прэфектуры ў пачатку гэтага года — і гэтым разам не было выказана ніякіх пярэчанняў супраць яго рэалізацыі. Паводле слоў мэра, эксперымент прадоўжыцца да ліпеня 2025 года.
«Будзе пэўная паблажлівасць для тых, хто не з Безье. Калі яны збіраюць бруд свайго сабакі, мы не будзем іх турбаваць. Мы не ксенафобы. Праблема не ў замежніках, а ў мясцовых, якія не прыбіраюць», — перадае словы Менара The Guardian.
Дарэчы, ідэя гэта не новая. У 2015 годзе ў Вялікабрытаніі паведамлялася, што рада акругі Флінтшыр на поўначы Уэльса разглядае магчымасць выкарыстання базы ДНК для барацьбы з сабачым беспарадкам, гэтак жа як і на выспе Уайт і ў Ланкашыры, дзе таксама абмяркоўвалі выкарыстанне генетычнага тэставання.
Цяпер чытаюць
«Дагэтуль задаюся пытаннем, чым Пратасевіч мяне зачараваў». Вялікае інтэрв'ю Соф'і Сапегі — частка другая11
Каментары