Віцебскі ветэран нацыянальнага руху і сёлета падтрымаў 20‑гадовую традыцыю
78‑гадовы Барыс Хамайда напярэдадні Дзядоў працягнуў традыцыю, якую падтрымлівае ўжо 20 гадоў. Ён наведаў месца сталінскіх расстрэлаў каля вёскі Паляі пад Віцебскам, а таксама магілы сваіх паплечнікаў і аднадумцаў, якія пайшлі з жыцця, піша «Віцебская вясна».
Традыцыя ўзнікла ў 2006 годзе пасля смерці блізкага сябра Хамайды Уладзіміра Плешчанкі. Той узначальваў віцебскую арганізацыю КХП БНФ і быў адным з першых палітвязняў у Беларусі. Некалькі месяцаў ён правёў у следчым ізалятары: следства спрабавала даказаць, што апазіцыянер скраў бюст Суворава. Плешчанка пахаваны на могілках у вёсцы Друкава Віцебскага раёна. Адсюль Хамайда штогод пачынае свой жалобны маршрут.
З цягам часу, калі паміралі іншыя паплечнікі актывіста, маршрут рабіўся даўжэйшым. Хамайда наведвае таксама могілкі каля вёскі Копці, дзе пахаваныя мясцовыя партыйныя дзеячы Сяргей Цярэнцьеў, Раман Салаўян, Алесь Мудрычэнка, Алена Залеская, журналіст Уладзімір Жыгулоў і грамадскі дзеяч Іосіф Навумчык. Апошні шмат гадоў узначальваў абласную раду Таварыства беларускай мовы і памёр у лютым мінулага года.
За два дзесяцігоддзі памінальныя акцыі адбываліся ў розных фарматах: часам Хамайда ездзіў адзін або з некалькімі сябрамі, а часам даводзілася заказваць аўтобус для ўсіх ахвотных наведаць магілы віцебскіх апазіцыйных актывістаў. Аднойчы такі аўтобус спынілі па дарозе, а больш за 30 чалавек затрымалі і даставілі ў міліцыю. Іх абвінавацілі ў правядзенні несанкцыянаванай акцыі.
Апошнім пунктам традыцыйна становіцца месца расстрэлаў ахвяр сталінскага тэрору каля вёскі Паляі, прыкладна за сем кіламетраў ад Віцебска. Там усталяваны вялікі крыж у памяць пра ахвяр таталітарнага рэжыму.
Як паведаміў Барыс Хамайда ў фэйсбуку, сёлета ўдзельнікі запалілі каля крыжа лампадку і памаліліся за Беларусь і беларускі народ.
Дзе і як беларусы на выгнанні ўшануюць памяць ахвяраў «Ночы расстраляных паэтаў». Расклад мерапрыемстваў
У Варшаве да Дзядоў зладзяць беларускі тэатр-канцэрт
Лявон Вольскі: «Калі хто думае, што з сённяшнімі спадкаемцамі савецкіх катаў ды забойцаў можна пра нешта дамаўляцца, ён жорстка памыляецца»
Бабарыка расказаў, як хадзіў у КДБ знаёміцца са справай свайго рэпрэсаванага дзеда, які мог быць расстраляны ў Курапатах
Цяпер чытаюць
Ціханоўскі: Ціханоўскай можна было ў 2020‑м не пабаяцца турмы. І, можа, у беларусаў быў бы шанец65
Каментары