U Viciebskim zaaparku ŭpieršyniu naradziłasia vierbludziania FOTY
Dziciania źjaviłasia ŭ pary dvuchhorbych viarbludaŭ, jakija žyvuć u Viciebskim zaaparku ŭžo kala dzieviaci hadoŭ, piša BiełTA.

Małomu ŭžo kala dvuch tydniaŭ. Heta chłopčyk z šeraj poŭściu i jašče krychu niaŭkludnym vyhladam, ale jon užo ŭpeŭniena staić na nahach i pavodzić siabie aktyŭna — hulaje i navat sprabuje «kamunikavać» z ptuškami. Ad maci jon nie adychodzić, a jana ŭvažliva za im sočyć.

Ciapier vierbludziania budzie kala paŭhoda charčavacca matčynym małakom. Maci, viarbludzica Asia, atrymlivaje ŭzmocnienaje charčavańnie — jeść siena, ziernie i harodninu. Jana davoli vialikaja i spakojnaja žyviolina.

Baćka, viarblud Cimafiej, taksama trymaje ŭsio pad kantrolem — achoŭvaje svaju siamju i nie padpuskaje čužych. Choć u pryrodzie samcy mohuć być niebiaśpiečnymi dla małych, ciapier niebiaśpieki niama, ale supracoŭniki zaaparka ŭsio adno sočać za situacyjaj.

Pakul što małomu jašče nie dali imia i vyrašajuć, ci zastaniecca jon u zaaparku. Usio budzie zaležać ad taho, jak jon budzie ładzić z darosłym samcom.
Naradžeńnie vierbludzianiaci — redkaja padzieja dla zaaparkaŭ, tamu heta stała sapraŭdnaj radaściu dla supracoŭnikaŭ.
Pahladzieć na małoha možna, ale tolki zdalok. Naviedvalnikam nie dazvalajuć nabližacca, hładzić abo karmić žyvioł, bo heta moža im naškodzić.
Ciapier čytajuć
Śpiecsłužby atrymali dostup da pierapiski ŭ Signal, choć sama prahrama ŭžo była vydalenaja. Toje samaje mahło być i z TH. Jak tak i jak zaścierahčysia?
Kamientary