«Zajavu na ŭsialaki vypadak ja napisała». Prarasijskija aktyvistki abmierkavali, jak łacinka i «Naša Niva» sapsavali im žyćcio
Buchhałtarka z rajcentra Julija Dudarenka — adna z tych, chto zmahajecca ź biełaruskaj łacinkaj. Jana pryjšła na intervju da infakazački Volhi Bondaravaj, kab pažalicca na niezrazumiełyja joj litary i na «Našu Nivu», jakaja «daviedałasia pra jaje ŭsio».
— Jula — znakamitaść, viedajuć jaje vielmi mnohija, tamu što Jula ŭ nas zmahałasia za ruskuju movu, za viartańnie ruskaj movy taponimam, — pradstaviła surazmoŭcu Bondarava. — Tema našumiełaja. U Sajuzie žurnalistaŭ było vialikaje abmierkavańnie. Praŭda?
— Praŭda, było. I ŭ «Našaj Nivie» było. Jany vyvučyli detalova čaty, u jakich ja prysutničała, za niekalki hadoŭ. <…> Pryčym jany daviedalisia pra maje prapiski, dzie pracavała, padyšli vielmi detalna da hetaha ŭsiaho…
— A jak adbiłasia [publikacyja ŭ «NN»]?
— Na siamji pakul nijak nie adbiłasia. Ale ja napisała zajavu, na ŭsialaki vypadak.
— Nie było pahroz?
— Da hetaha, da taho, jak źjaviłasia ŭ «Našaj Nivie», było try paviedamleńni nie vielmi dobraha źmiestu, nie vielmi kulturnaha, što jak by nie treba voś takoje rabić, tolki ŭsio inšymi słovami, nie vielmi pryhožymi. Paśla hetaha [paśla publikacyi ŭ «NN»] nie było.
— Tema rezanansnaja, jana chvaluje vielmi vialikuju kolkaść ludziej. Jak adreahavali žurnalisty na tvaju aktyŭnaść, na inicyjatyvu, ci byli prapanovy dapamahčy?
— Žurnalisty zładzili ckavańnie. Choć ja nie razumieju čamu. Ja žyvu ŭ svabodnaj krainie, ja maju prava vykazać svoj punkt hledžańnia na niejkuju prablemu.
Plus, jak napisała «Naša Niva», ja — buchhałtarka z rajcentra, tamu ja maju znosiny ź ludźmi, jakija pryjazdžajuć u Minsk, viedaju, jak ludzi reahujuć voś na hetuju ŭsiu łuchtu [tranślitaracyju hieahrafičnych nazvaŭ], viedaju, što kažuć dzieci, kali pryjazdžajuć pieršy raz u Minsk, i što dzieci taksama havorać na hetaje hłupstva.
Niezrazumieła, adkul heta pajšło, što heta takoje. Heta anhlijskaja? Nie anhlijskaja. A kali heta nie anhlijskaja, to čamu heta ŭ nas? A jakija karani? Heta dzieci havorać nastaŭnikam, jakija pryjazdžajuć z rehijonaŭ na niejkija ekskursii. Taksama ludzi, jakija vyraśli ŭ Savieckim Sajuzie… U nas była i ruskaja, i biełaruskaja mova…
Vielmi baluča bačyć voś heta ŭsio, kali jany nie byli paŭhoda ŭ Minsku, a potym pryjechali i… Maje znajomyja troški ačmureli, ale heta, miakka kažučy, uva što pieratvaryli Minsk voś z hetaj voś łuchtoj. Tamu heta nie prosta tam niejkija litary, niejkija zakavyki.
Nu i plus sama ja taksama nie mahu na heta hladzieć.
U nas dźvie dziaržaŭnyja movy. Treba, kab i było dźvie.
Čytajcie taksama:
Dziaržkamitet pa majomaści prydumaŭ svajo abhruntavańnie, čamu łacinku možna prybrać z vulic
«Eta tranślitieracija dla mienia kak žitiela vostočnoj Biełarusi javlajetsia nieponiatnoj». Łacinku ŭ Biełarusi choča admianić mahiloŭski adept Pucina
Karotki ŭrok biełaruskaj łacinki
-
Maładaja siamja z Žodzina raskazała, jak u čatyry razy skaraciła vydatki na ježu
-
Cichanoŭskaja źviarnułasia da ŭkraincaŭ: My, biełarusy, viedajem, što takoje Rasija. My viedajem jaje impierskija apietyty
-
Žychary doma ŭ «Minsk-Śviecie»: Tempieratura ŭ pakojach — nižej za 18 hradusaŭ, śpim pad dźviuma koŭdrami
Ciapier čytajuć
Siostry Hruździevy dramatyčna raskazali, jak ich vykinuŭ za dźviery ministr kultury Rusłan Čarniecki. «Jak sabak»16
Siostry Hruździevy dramatyčna raskazali, jak ich vykinuŭ za dźviery ministr kultury Rusłan Čarniecki. «Jak sabak»
Zialenski: Ja nie budu kazać, jakim sposabam, ale našyja ludzi zajmalisia tym, kab try-čatyry retranślatary ŭžo nie pracavali na terytoryi Biełarusi22
Zialenski: Ja nie budu kazać, jakim sposabam, ale našyja ludzi zajmalisia tym, kab try-čatyry retranślatary ŭžo nie pracavali na terytoryi Biełarusi2
«Mama, davaj napišam zajavu ŭ milicyju, jon mianie ŭžo dastaŭ». Maci školnika z Bresta, jaki skončyŭ žyćcio samahubstvam, raskazała pra ckavańnie syna2727
Kamientary