«Jon izalavaŭ siabie sam užo daŭno». Čamu nie škada biełaruski sport, jakija trapiŭ pad sankcyi. Mierkavańnie

Nahadajem: nastupstvy prezidenckich vybaraŭ 2020 hoda, pratestaŭ i hvałtu ŭ krainie raździalili spartoŭcaŭ. Bolš za dźvie tysiačy atletaŭ i pradstaŭnikoŭ spartovaj industryi padpisali adkryty list za sumlennyja vybary i spynieńnie hvałtu ŭ krainie.

Chutka paśla jaho źjaviŭsia praŭładny adkryty list. Usie jaho farmuloŭki namiakali na toje, što stvorany jon u procivahu zakliku da sumlennych vybaraŭ i što mienavita praŭładnaja viersija zvarotu źjaŭlajecca hołasam biełaruskaj hramadskaści.

Praŭda, podpisy pad listom za sumlennyja vybary ludzi stavili vyklučna pa svajoj inicyjatyvie, a voś z alternatyŭnym tekstam usio było nie tak. Nieŭzabavie pačali źjaŭlacca źviestki pra toje, što za ŭładu spartoŭcy padpisvajucca pad stracham sankcyj ad režymu dla siabie ci svajho kłuba, a to i ŭvohule nie viedajuć pra toje, što niechta stavić podpis ad ich imia.

Heta nie prymusiła ich zapiarečyć.

Potym pačalisia aryšty. Pad represii traplali tyja, z kim spartoŭcy treniravalisia i spaborničali razam, z kim razam išli pad adnym ściaham u kamandach i zbornych, dzialili šmat dobrych i ciažkich momantaŭ.

Heta taksama prymusiła zapiarečyć daloka nie ŭsich. Dy što zapiarečyć — navat napisać paviedamleńnie z padtrymkaj ci list palitźniavolenamu. «A što my možam zrabić? Što ja jamu, palitviaźniu, skažu? Navošta ty da ŭsiaho pryplataješ palityku?» — byli adhavorki.

Cikava, što b adkazaŭ na dumku pra «sport pa-za palitykaj» Markus Rešfard, hulec anhlijskaha kłuba «Mančester Junajted», jaki prymusiŭ brytanski ŭrad admianić ułasnaje rašeńnie i zabiaśpiečyć dziaciej ź niebahatych siemjaŭ biaspłatnymi abiedami ŭ škole na leta.

A moža, frystajlisty Buraŭ i Abramienka z Rasii i Ukrainy, jakija abnialisia na Alimpijadzie, taksama zrabili heta darma? Pa šapcy ž nadajuć, treba razumieć, chłopcy, što vy robicie. I ničoha, što Jeŭropa na miažy (na toj čas) najvialikšaj vajny z časoŭ Druhoj suśvietnaj, kali možna prosta ŭstrymacca, bo ŭsio roŭna ničoha nie źmieniš.

Tyja siem (siem!) čałaviek, što vyjšli ŭ 1968 hodzie na Čyrvonuju płošču ŭ Maskvie pratestavać suprać uvodu savieckich vojskaŭ u Čechasłavakiju, dakładna nie mahli ničoha źmianić. Adnak vyjšli. A praź dzień paśla hetaha adna z češskich emihranckich haziet vypuściła artykuł pad nazvaj «Siem pryčyn, čamu my nie pavinny nienavidzieć ruskich» i apublikavała tam imiony i proźviščy tych demanstrantaŭ.

Ciapier, kali Biełaruś ryzykuje być uciahnutaj u vajnu va Ukrainie, ci možam my harantavać, što va ŭkraincaŭ taksama buduć pryčyny nie nienavidzieć nas? 

U Biełarusi jość atlety, pryznanyja na mižnarodnym uzroŭni. Ale sport — heta bolš čym miedali dy sełfi z alimpijskich stadyjonaŭ. Heta prykład dla inšych i vialikaja adkaznaść pierad tymi, chto sočyć za taboj i tvaimi pośpiechami, chto pieražyvaje, zachaplajecca i padtrymlivaje ciabie. Adkaznaść za svaje ŭčynki ci za ich adsutnaść.

Ciapier mienavita takaja adkaznaść napatkała biełaruskich spartoŭcaŭ. Suśvietnyja fiederacyi pa roznych vidach sportu abo ŭvohule baniać biełarusaŭ (razam z rasijskimi atletami) na svaich spabornictvach, abo dazvalajuć im vystupać tolki ŭ niejtralnym statusie.

Biełaruski himn pakul nie prahučyć jak na mienš rejtynhavych padziejach nakštałt čempijanataŭ pa rehbi, tak i, naprykład, na prestyžnym čempijanacie śvietu pa chakiei, a niekali ž Minsk jaho prymaŭ.

Takuju «pašanu» biełaruskija spartoŭcy majuć za toje, što, pa šmatlikich danych, z terytoryi našaj krainy na paŭdniovuju susiedku laciać rakiety dy ažyćciaŭlajecca nastup rasijskich vojskaŭ. Heta pytańnie salidarnaści. Salidarnaści, na jakuju mnohija biełaruskija atlety akazalisia zusim nie zdolnyja.

Pakul va ŭsim śviecie hulcy dy fanaty vykazvajuć salidarnaść z Ukrainaj, aficyjny biełaruski sport u bolšaści maŭčyć. Chacia hetaja kraina zaŭsiody była nam blizkaj. Maŭčyć tak, jak maŭčaŭ raniej, kali biełarusaŭ zakidvali na vulicach śviatłošumavymi hranatami, kali ich aryštoŭvali dy katavali, kali pad udar siłavikoŭ traplali navat siabry pa kamandzie — chapaje takich vypadkaŭ.

Tamu nie varta dzivicca, što biełaruski sport apynuŭsia ŭ izalacyi. Jon izalavaŭ siabie sam užo daŭno — i ad suśvietnych spartovych ideałaŭ, i ad ułasnaha naroda. I toje, što my bačym zaraz, — zakanamierny finał hetaj historyi.

Čytajcie taksama:

Apiejkin napisaŭ, što ŭsim biełarusam-emihrantam treba adnačasova viarnucca na radzimu. Spytali, jak jon sabie heta ŭjaŭlaje

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0