«Гэта спроба дастукацца да аднаго чалавека». Курэйчык — пра пяцігадзінны стрым Ціханоўскага
3 кастрычніка Сяргей Ціханоўскі правёў на сваім ютуб-канале амаль пяцігадзінны стрым, падчас якога шмат гаварыў пра Святлану Ціханоўскую, яе дарадцу Франка Вячорку, незалежныя медыя і становішча беларускіх дэмакратычных сіл. Андрэй Курэйчык паглядзеў на сітуацыю вачыма драматурга і пераканаўся, што за публічнай крытыкай стаіць не толькі палітычны канфлікт.

Свой аналіз стрыму Сяргея Ціханоўскага драматург Андрэй Курэйчык пачынае з заўвагі пра тое, што ў беларусаў, як і ў брытанцаў, «таксама ёсць каралеўская сям'я, таму што выбараў ніякіх няма». Паводле яго слоў, як і ў выпадку з каралеўскім сямействам Вялікабрытаніі, тое, што адбываецца ў сям'і Ціханоўскіх, таксама выклікае вялікую цікаўнасць
«Дык вось, у іх зноў — ну як бы па ініцыятыве Сяргея — максімальна публічныя разборкі», — заўважае драматург, плаўна падводзячы да шматгадзіннага стрыму Ціханоўскага.
Хоць тэхнічна, на погляд Курэйчыка, стрым «не задаўся», «гэты цырк меў вельмі далёкасяжныя наступствы і сур'ёзным чынам па ўсіх напрамках змяніў […] прастору беларускай палітычнай культуры і апазіцыі».
«Увесь гэты стрым — гэта крык яго душы»
Найперш Курэйчык убачыў у стрыме сведчанне глыбокага разрыву паміж Сяргеем і Святланай Ціханоўскімі.
Пры гэтым драматург адразу агаворваецца: ён не мае доступу да іх прыватнага жыцця і не валодае нейкай закрытай інфармацыяй. Сваю версію ён прапануе як драматург, чыя прафесія, паводле яго, — назіраць за людзьмі і разбіраць чалавечыя драмы.
На аснове ўбачанага і пачутага Курэйчык робіць выснову, што нармальная камунікацыя паміж мужам і жонкай, верагодна, спынілася.
«Увесь гэты стрым Ціханоўскага — гэта крык яго душы, спроба дастукацца да аднаго чалавека — да Святланы Ціханоўскай. На розныя лады, на розныя тэмы, але гэта да яе», — лічыць драматург.
Адным з галоўных аргументаў для такой інтэрпрэтацыі, як даводзіць Курэйчык, з'яўляецца тое, як Ціханоўскі называў жонку. Калі пра іншых людзей ён гаварыў рэзка і часам абразліва, Святлану Ціханоўскую паслядоўна называў па імені і па бацьку — «Святлана Георгіеўна».
«Ці шмат вы мужоў, у якіх больш-менш ёсць хоць нейкія адносіны са сваімі жонкамі, бачылі ці ведаеце, якія б называлі сваіх жонак па імені і па бацьку? Я не ведаю такіх. Для мяне гэта «Святлана Георгіеўна» — проста абсалютнае падкрэсліванне дыстанцыі, адсутнасці якой-небудзь камунікацыі. Гэта: «Мы цяпер чужыя людзі, таму мы называем адно аднаго па імені і па бацьку».
«Ён нагаварыў кучу рэальна дзічыны»
На думку Курэйчыка, падчас шматгадзіннага эфіру Ціханоўскі страчваў самакантроль і рабіў выказванні, якія маглі быць успрынятыя зусім не так, як ён сам, магчыма, меў на ўвазе.
«Пра Charlie Hebdo для чагосьці ўспомніў. Навошта? Яно ж можа ўспрымацца як пагроза. Потым гэтыя сэксуальныя аб'юзіўныя жартачкі. Навошта гэтыя жартачкі? Гэтыя перакручванні. […] Ён ужо там хвастаў усіх па шчоках, да каго мог дацягнуцца, хто ўзгадваўся.
Пайшоў у раж, але цалкам ці не кантралюючы сябе, ці, калі гэта нават было зроблена кантралюючы сябе, але яно ўсё адно такое на мяжы або за мяжой нават», — дзеліцца сваімі ўражаннямі Курэйчык.
«Сяргей без ментарскага абмежавання пайшоў у разнос»
У пошуках прычын змены публічных паводзін Ціханоўскага драматург заўважае:
«У яго, мабыць, нейкая вельмі крызісная сітуацыя. Таму што ён шмат разоў паўтараў пра праблемы з дакументамі. У ЗША гэта можа быць толькі звязана з тым, што сапраўды ёсць сур'ёзныя праблемы з атрыманнем якогасьці нармальнага статусу, хутчэй за ўсё».
Акрамя гэтага, сярод прычын «эмацыйнай істэрыкі», на погляд Курэйчыка, можа быць адсутнасць грошай.
«Некалькі разоў ён казаў, што грошай няма, і яму нават прыйшлося звольніць нейкую там каманду, якіх ён там спачатку браў. Піяршчыкаў, не ведаю, аператараў, ахоўнікаў — усіх прыйшлося пазвальняць, грошай няма. То-бок тыя рэсурсы, з якімі ён прыехаў, відавочна, падышлі да канца».
На думку драматурга, за зменамі публічных паводзін Ціханоўскага можа хавацца і страта падтрымкі былога палітвязня з боку бізнэсоўца Вадзіма Пракоп'ева — «чалавека з халодным розумам, адэкватнага».
Як заўважае Курэйчык, менавіта Пракоп'еў «падарыў восем месяцаў цішыні гэтаму свету тым, што займаў Сяргея навучаннем англійскай мове і спробамі ўвайсці ў нейкі ценявы істэблішмент рэспубліканскі і ўніверсітэцкі».
«Мабыць, гэта скончылася. Таму што зараз я дакладна не бачу нічога, што б нагадвала ўплыў Вадзіма Пракоп'ева. І Сяргей без ментарскага такога абмежавання пайшоў у разнос канчатковы», — дзеліцца сваімі назіраннямі драматург.
Каментары
Таму што гэта форма здзеку, тыпу, капец якая цаца, ужо не Светка як заўжды была, а Святлана ажно па бацюшку Георгіевна. Тут не трэба быць геніем, каб гэта разумець.
[Зрэдагавана]