Гендырэктарка «Камволя» наракае, што беларусы мала працуюць — а трэба як эфіопы і індзійцы
«Калі мы прыходзім на працу, мы спачатку пап'ём гарбату, раскажам суседцы, як мы заквасілі капусту, а на працы як мінімум хаця б 8 гадзін трэба працаваць».
Генеральная дырэктарка «Камволя» Таццяна Лугіна паразважала, што беларусы працуюць не так аддана, як іншыя.
«У лютым прыязджалі нашы партнёры з Індыі, кампанія, якая займаецца пастаўкай ваўнянага топсу, у іх у Індыі ёсць вялікая фабрыка па вытворчасці ваўнянай пражы. Я прасіла ў гэтага індуса, ён дастаткова малады, бізнэсмен сусветнага маштабу. Я кажу: ці можа ён мне даць на год-два некалькі прадзільшчыкаў, у іх мужчыны гэтай справай займаюцца. Я хачу паглядзець іх кампетэнцыі, кваліфікацыю, хуткасць працы. Можа быць, яны хутчэйшыя, спрытнейшыя. І нашым жанчынам будзе прыемна паглядзець ці карысна нават. Можа, недзе налада абсталявання. То-бок досвед.
На што ён мне сказаў: я з задавальненнем вам бы даў, але не магу, таму што вы працуеце па 8 гадзін, у нас працуюць па 12. У вас працуюць усе павольна, я не хачу, каб мае людзі запаволілі тэмп», — выказалася яна на СТБ.
Лугіна заўважае: шмат часу на працы ідзе на размовы і гарбату.
«Калі мы прыходзім на працу, мы спачатку пап'ём гарбату, раскажам суседцы, як мы заквасілі капусту, а на працы як мінімум хаця б 8 гадзін трэба працаваць. Я ўсім кажу, працуем мы шмат часам не таму, што кіраўнікі прымушаюць застацца, у суботу выйсці, таму што мы проста нават 8 гадзін часам не адпрацоўваем».
Яна прыводзіць у прыклад эфіопаў.
«У нас ёсць эфіопы, якія па нашых мерках за прымальны ўзровень аплаты выконваюць гэтую працу і адчуваюць сябе цудоўна. І першы час зноў жа казалі: «Дайце больш працы, дайце больш працы».
То-бок людзі з тых краін працуюць вельмі шмат. Мы жывём у сацыяльна арыентаванай дзяржаве, што не кожны да канца разумее, у якім шчасці мы жывём, працуючы па 8, а то часам і менш гадзін, і ведаючы ўсе ўмовы працы, якія нам павінны забяспечыць», — падсумавала Лугіна.
Цяпер чытаюць
«Надзея Сцяпанаўна». Мікіта Найдзёнаў апублікаваў паэму, якая нарадзілася ў Жодзінскай турме. Такога паэтычнага эпасу ў беларускай паэзіі ХХІ стагоддзя яшчэ не было55
Каментары