У сярэдзіне верасня ў прыгарадах Парыжа школьнікі пачалі пратэставаць і блакаваць школы. Хутка рух ахапіў усю краіну. Вучні скардзяцца на занадта доўгі вучэбны дзень, перапоўненыя класы, старыя будынкі і пастаянную адсутнасць настаўнікаў. Пратэсты падтрымалі равеснікі ў Бельгіі і Італіі, піша «Еўраньюс».

Наступны дзень акцый прызначаны на 13 кастрычніка. На 17 кастрычніка асобна запланаваны пратэст супраць дарагоўлі і росту цэн паліва, і ён можа адрадзіць рух «жоўтых камізэлек». Многія вучні выходзяць з лозунгамі пра май 1968 года, калі студэнцкія выступы перараслі ва ўсеагульную забастоўку. Сацыёлагі мяркуюць, што адначасова магчымыя абодва сцэнары: зліццё розных хваль незадаволенасці або паступовае згасанне руху. Апошняму могуць паспрыяць двухтыднёвыя школьныя канікулы.
Міністр адукацыі Эдуар Жэфрэ паабяцаў накіраваць у школы 3 000 настаўнікаў на замену. Прафсаюзы называюць гэта часовай латкай і нагадваюць, што крызіс у школах доўжыцца даўно.
З пачатку руху затрымалі 6 877 чалавек, 86% з іх непаўналетнія. Гэта значна больш, чым за першы месяц «жоўтых камізэлек». Шырокі розгалас выклікалі цяжкія траўмы падлеткаў ад паліцэйскіх гранат і гумовых куль. Паліцыя вядзе 24 унутраныя расследаванні, а ААН заклікала да прапарцыйнага выкарыстання сілы. Паводле ўлад, параненыя таксама 761 паліцэйскі і жандар, некалькі школ пашкоджаныя або спаленыя. Эксперты лічаць жорсткасць паліцыі беспрэцэдэнтнай з 1968 года. Менавіта яна прыцягнула ў рух дарослых: бацькоў і прафсаюзы.
Урад меншасці спрабуе правесці праз парламент бюджэт на 2027 год з мерамі эканоміі. Дэфіцыт складае 5,4% ВВП, у краіне крызіс кошту жыцця. Да прэзідэнцкіх выбараў у красавіку застаецца менш за паўгода, і ў апытаннях лідзіруе Марын Ле Пэн. Прэм'ер Себасцьен Лекарню і правыя партыі абвінавачваюць Жан-Люка Меланшона і «Непакорную Францыю» ў выкарыстанні моладзі ў палітычных мэтах. Меланшон адказвае, што яго партыя рух падтрымлівае, але не арганізуе.
Цяпер чытаюць
«Чаму мы павінны неяк ушчэмліваць сябе?». Дырэктарка РТБД патлумачыла, чаму паставіла спектакль паводле Пушкіна ў адным з апошніх тэатраў краіны, які працаваў па-беларуску
Каментары