Даследчыкі абверглі папулярнае меркаванне пра эфект гарызантальных ці вертыкальных палосак на адзенні
Удзельнікам паказвалі фатаграфіі жанчын у адзенні з рознымі палоскамі і прасілі ацаніць, наколькі зграбнымі яны выглядаюць.
Яшчэ ў XIX — пачатку XX стагоддзяў жаночае адзенне часта мадэлявалася такім чынам, каб надаць сілуэту больш вытанчанасці і росту з дапамогай вертыкальных ліній. Даследчыкі з Нацыянальнага ўніверсітэта навукі і тэхналогій Юньлінь (Тайвань) абверглі гэты традыцыйны погляд з дапамогай эксперыменту.
Як расказвае Daily Mail, навукоўцы правялі маштабны эксперымент з удзелам 241 студэнта. Удзельнікам паказвалі фатаграфіі жанчын у адзенні з рознымі палоскамі і прасілі ацаніць, наколькі стройнымі яны выглядаюць. Эксперымент складаўся з трох этапаў: спачатку дэманстравалася адзенне з гарызантальнымі палоскамі, затым — з вертыкальнымі, а на фінальным этапе абодва варыянты параўноўваліся паміж сабой.
Вынікі паказалі, што на ўспрыманне фігуры ўплываюць тры фактары: кірунак палосак, іх тып і інтэрвал паміж імі. У цэлым найбольш выйгрышным варыянтам былі прызнаны топы і сукенкі з вельмі тонкімі гарызантальнымі палоскамі (так званымі «алоўкавымі» — pencil stripe).
Аўтары даследавання тлумачаць гэта асаблівасцямі оптыкі: калі двухмерныя лініі наносяцца на трохмерную форму цела, яны ствараюць ілюзіі, якія могуць істотна змяняць візуальнае ўспрыманне памераў.
Разам з тым навукоўцы дадаюць, што не ўсе вертыкальныя лініі шкодзяць фігуры — раўнамерна размеркаваныя палоскі таксама могуць мець эфект стройнасці.
Акрамя эксперыменту, каманда прааналізавала каля 37 000 гістарычных выяў адзення, пачынаючы з 1869 года. Гэта дазволіла выявіць, што мода на палоскі і іншыя прынты цыклічная: папулярнасць пэўных фасонаў уздымаецца і падае прыкладна кожныя 20 гадоў. Як адзначаюць аўтары, гэта адбываецца таму, што модная індустрыя заўсёды імкнецца стварыць нешта адрознае ад таго, што было папулярным у нядаўнім мінулым.
Каментары
а-ля турэмная роба