Laŭkovič i jašče šaściora sacyjał-demakrataŭ hatovyja na dyjałoh bieź jakich-niebudź umovaŭ
Adpaviedny list jany vydrukavali siońnia ŭ SB.
Častka biełaruskichPad zajavaj stajać podpisy Anatola Laŭkoviča, Ivana Antaškieviča, Anatola Hniaŭko, Jaŭhiena Dałhapołava, Alaksandra Mikulina, Alaksandra Padajnicyna, Uładzimira Tkačonka.sacyjał-demakrataŭ na čale z Anatolem Laŭkovičam hatovy sieści za stoł pieramoŭ z uładaj biezjakich-niebudź umoŭ. Ich zajava apublikavana 6 vieraśnia ŭ haziecie «Sovietskaja Biełoruśsija», drukavanym orhanie Administracyi prezidenta.
«Biełaruskaje hramadstva, — havorycca ŭ hetym dakumiencie, — sutyknułasia z surjoznymi i niebiaśpiečnymi vyklikami
My,ab metazhodnaści raźvićcia dyjałohu pamiž subjektami biełaruskaha palityčnaha pracesu, praviadzieńni kruhłaha stała pa pytańniach antykryzisnych dziejańniaŭ».sacyjał-demakraty , chto staić na pazicyjach kanstruktyŭnaści i palityčnaj adkaznaści za sučasnaść i budučyniu krainy, padzialajem ideju prezidenta Respubliki Biełaruś Alaksandra Ryhoraviča Łukašenki
U kamientaryi BiełaPAN Laŭkovič paćvierdziŭ sapraŭdnaść zajavy. «Ja zaŭsiody vystupaŭ suprać barykad i suprać revalucyj — jašče z tych časoŭ, kali byŭ u frakcyi „Demakratyčnaja płatforma“ KPSS», — nahadaŭ jon.
«Kali brać kryteryi, to ŭ palitycy surjozny čałaviek pavinien bačyć metu. Dla mianie hałoŭnaja meta — heta Biełaruś, nacyjanalnaja dziaržava, dziesiacimiljonny biełaruski narod. I zachavać dziaržavu možna tolki praz kansalidacyju. Palityka — heta kampramis, kansensus. Kampramis mahčymy tolki praź pieramovy, tamu ja šukaju kampramisu i imknusia pavažać palityčny punkt hledžańnia svajho apanienta. Heta i jość taja płatforma, na jakoj možna pabudavać nacyjanalnuju dziaržavu», — ličyć Laŭkovič.
Pazicyju bolšaści pradstaŭnikoŭ apazicyi pra mahčymaść dyjałohu z uładaj tolki paśla vyzvaleńnia ŭsich palitźniavolenych Laŭkovič prakamientavaŭ nastupnym čynam: «Va ŭsich jość balučyja prablemy. Ja razumieju, kali chtości znachodzicca ŭ turmach, kansensus šukać nialohka.
Ale važna nie zabycca pra hałoŭnuju metu, a hałoŭnaja tema zaraz — Biełaruś», — zajaviŭ jon.
Laŭkovič uznačalvaŭ Biełaruskuju
Kamientary