«Raźbiaryciesia i pasadzicie. I ministra tudy». Łukašenka daŭ raznos svaim pryznačencam za splažanyja ŭhnajeńni

Łukašenka nahadaŭ svaim padnačalenym, što raniej, kali na źniešnich rynkach košty na ŭhnajeńni byli vysokimi, Biełaruś usio adno zabiaśpiečvała ŭnutranych vytvorcaŭ značnymi abjomami pa dastupnych cenach. Maŭlaŭ, staviłasia zadača maksimalna efiektyŭna vykarystoŭvać hetyja resursy dla atrymańnia dobraha ŭradžaju. Nibyta jaho prasili zadoraha pradać uhnajeńni, ale jon pryncypova admoviŭ, kab ich mieli ŭłasnyja ahraryi.

Adnak, pa słovach Łukašenki, u šerahu haspadarak vyjavili fakty niadbajnaha zachoŭvańnia i vykarystańnia hetych uhnajeńniaŭ.

Łukašenka rezka raskrytykavaŭ takuju situacyju, zajaviŭšy, što dziaržava faktyčna straciła hrošy, bo mahła b pradać pradukcyju daražej na źniešnich rynkach, ale zamiest hetaha nakiravała jaje na ŭnutranyja patreby krainy.

Jon daručyŭ pravieści pravierku pa ŭsioj krainie i pryciahnuć vinavatych da adkaznaści, daručyŭšy staršyni Kamiteta dziaržaŭnaha kantrolu Vasilu Hierasimavu zaniacca hetym pytańniem.

«Vasil Mikałajevič, pa ŭsioj krainie raźbiaryciesia i pasadzicie. Budzie bolš za 10 čałaviek. I ministra tudy adzinaccatym. Bo budziecie vy tam. Chopić ź imi žartavać. I sa staršyniami rajvykankamaŭ raźbiarysia. Što za spravy takija?»

Staršyni Mahiloŭskaha abłvykankama Anatolu Isačanku Łukašenka zrabiŭ raznos za nievykanańnie jahonych raniejšych mudrych ukazańniaŭ. Toj sprabavaŭ niaśmieła piarečyć:

— Nu, ale ž my sami kolki vyjavili.

— A čamu vy nie zrabili toje, što ja vam daručyŭ? Heta treba było zrabić za noč. 

— Kiepska adkazvać tady, kali ŭžo… Nu, Alaksandr Ryhoravič, vinavatyja. […]

— Słuchajcie, nu prezident, dyktatura ŭ krainie, daje daručeńnie, a padnačalenyja nie vykonvajuć. Nu, što heta takoje?

Za čynoŭnikaŭ zastupiŭsia navat Vasil Hierasimaŭ:

«Nie, nu jany tam zrabili… Fatahrafii navat jość».

Łukašenku, adnak, było ŭžo nie spynić:

«Jon pa krainie znojdzie ludziej i źviazie ich u SIZA da Kubrakova. A paśla budziem raźbiracca. A śledam pojduć staršyni rajvykankamaŭ. Ja ž ich pryznačaju, kažu: budźcie prezidentami na svajoj ziamli. Što zaminaje kiravać? Nu i Šulejku (vice-premjer, adkazny za sielskuju haspadarku. — Red.) z Horłavym ja znajdu, jak ź ich spytać — na ŭsiu katušku adkažacie, kali vy nie razumiejecie, što ja havaru». 

Maŭlaŭ, čynoŭniki nie razumiejuć nie tolki toje, jakija hrošy mahli b atrymać, ale i palityčnaj vyhady ad usiaho hetaha: «nos padcierli b hetym łabusam i inšym mudakam».

• 0
• 0
• 9
• 6
• 0
• 0
• 0
• 0