Što pahladzieć i pakaštavać u Lisabonie — zachoŭvajcie parady
Horad vuzkich i krutych vułačak, sardzin, roznakalarovaj plitki azuležu, čarapičnych dachaŭ, ahladnych placovak i najsmačniejšych paštejšaŭ — śpis taho, što prapanuje Lisabon, možna praciahvać doŭha. Mienavita tamu hety horad Partuhalii tak vabić turystaŭ. Miž inšym, nie ŭsie viedajuć, a Lisabon starejšy za takija jeŭrapiejskija stalicy, jak Paryž, Łondan i navat Rym.
Kali vy jašče nie spłanavali sioletni adpačynak, to adkryć dla siabie hety kirunak možna z prajektam My Portugal Moments. Raskazvajem, čym zaniacca ŭ Lisabonie — usie punkty pravieranyja na sabie.
Architekturnaja šmatsłojnaść
Častku architektury ŭ Lisabona zabrali ziemlatrusy — naprykład, raskošny karaleŭski pałac Rybiejra byŭ źniščany takim čynam u 1755 hodzie. Adnak tut chacia b nie było takich razburalnych vojnaŭ, jak u Biełarusi, jakija pieratvarali harady ŭ ruiny.
Mienavita tamu ŭ Lisabonie možna pabačyć, naprykład, zamak śviatoha Hieorhija (São Jorge Castle), jaki słužyŭ karaleŭskim pałacam pačynajučy z XII stahodździa. Pahorki, dzie jon staić, byli samym vysokim miescam u horadzie, što hrała važnuju rolu ŭ jaho abaronie. Jašče z antyčnych časoŭ heta miesca vykarystoŭvałasia jak umacavańnie: tut žyli roznyja narody, u tym liku rymlanie i maŭry, pakul u XII stahodździ terytoryju nie zachapili partuhalcy.
Z samaha vysokaha ŭzhorka adkryvajucca šykoŭnyja krajavidy. Ale i ŭ samim zamku źmieščanaja vielmi dobraja muziejnaja ekspazicyja. A jašče tut šmat paŭlinaŭ. U Lisabonie jany časam jak u nas hałuby — takija ž zvykłyja voku i amal ručnyja.
Padobnych hetamu zamku pierlin u horada ceły śpis — možna pačać špacyr, naprykład, ad hałoŭnaj haradskoj płoščy (Praça do Comércio) i miascovaj tryumfalnaj arki (Arco da Rua Augusta). Praŭda, u raznastajnaści Lisabona lohka zhubicca, tamu možna źviarnucca da biełaruska-partuhalskaj kamandy My Portugal Moments i zamović piersanalizavany tur — tady vandroŭka atrymajecca značna bolš nasyčanaj i sensoŭnaj.
Azuležu
Vialikaja kolkaść damoŭ u Lisabonie azdoblenyja azuležu. Zdavałasia b, prosta kieramičnaja plitka, ale ŭ Partuhalii jana stała pradmietam mastactva.
Padčas špacyru pa horadzie (naprykład, pa samaj staroj jaho častcy — Ałfamie) raim nie paškadavać času, kab zavisnuć la plitačnych kampazicyj i ŭvažliva parazhladać ich niepaŭtornyja ŭzory. Darečy, u Lisabonie jość Muziej azuležu (Museu Nacional do Azulejo). Chacia ŭvieś horad, u pryncypie, možna nazvać vialikim muziejem azuležu pad adkrytym niebam.
Kłasnym dadatkovym interaktyvam moža stać rośpis plitki svaimi rukami — da taho, ž heta budzie niebanalny suvienir. Zapisvacca na majstar-kłasy lepš zahadzia.
Muziei na luby hust
Raz my ŭžo zhadali muziej azuležu, varta praciahnuć, što ŭ Lisabonie ich ahułam šmat, pryčym vielmi roznych — ad histaryčnych da sučasnych. Jak vam, da prykładu, muziej karet z ekspanatami partuhalskaha karaleŭskaha dvara (Museu Nacional dos Coches)? A ŭ ahromnistym trochpaviarchovym muziei MAC/CCB Museu de Arte Contemporânea vas čakajuć pracy Lisickaha, Maleviča, Pikasa, Uorchała, Bekana, nu i, viadoma, miascovych sučaśnikaŭ.
Aŭtentyčnaja muzyčnaja kultura
U partuhalcaŭ jość svoj ułasny žanr muzyki — fadu (ad łacinskaha «fatum» — «los») — miełanchaličny i nastalhičny. Jon uniesieny ŭ śpis niemateryjalnaj spadčyny JUNIESKA, tak što hrech padčas naviedvańnia krainy nie pasłuchać fadu ŭ aryhinalnym vykanańni, na admysłovaj partuhalskaj hitary.
Zvyčajna heta možna zrabić u kłubach fadu (Casas de Fado) ci na tematyčnych kancertach.
Najlepšyja ahladnyja placoŭki
Lisabon, jak my ŭžo zhadvali vyšej, mieścicca na ŭzhorkach, tamu chapaje ahladnych placovak (miradouro). Možacie naviedać adrazu paračku i abrać svaju, lubimuju (takaja jość va ŭsich lisaboncaŭ). Startavać možna z Adamastor (Miradouro de Santa Catarina).
Blizkaść akijana
Paŭhadziny na ciahniku ci tramvai (jany tut, darečy, jość supierretra — dadatkovaja łakalnaja fiška) — i vy ŭžo zaharajecie na plažy ci vučyciesia siorfić u akijanie, u zaležnaści ad intaresaŭ.
U Partuhalii całkam narmalna dla žančyn prymać soniečnyja vanny toples, tak što nie treba dzivicca žančynam biez stanikaŭ, jakija hulajuć uzdoŭž bierahavoj linii.
Siemji ź dziećmi mohuć spaznavać padvodny śviet u Lisabonskim akijanaryumie (Oceanário de Lisboa). Tam vas čakaje vielizarny akvaryum ź pinhvinami, mieduzami, akułami i sotniami inšych marskich žycharoŭ. Zachaplaje i darosłych!
Za delfinami ž u Partuhalii možna nazirać u dzikaj pryrodzie — dla hetaha ładziacca śpiecyjalnyja vyjezdy ź bijołahami ŭ miescy ich pasialeńnia. Kala Lisabona žyvie niekalki vidaŭ delfinaŭ — najčaściej zvyčajny delfin i delfin-afalina. Kali paščaścić z nadvorjem, jany buduć płavać kala vašaj łodki, skačučy i ploskajučysia ŭ chvalach — niezabyŭnyja ŭražańni harantavanyja.
Raznastajnaść stravaŭ z morapraduktaŭ
Lisabon — partovy horad, tamu śviežyja morapradukty tut jość pa zmoŭčańni (što važna, pa dastupnych cenach). Hałoŭnaje miesca ŭ partuhalskaj rybnaj kuchni zajmaje sušanaja traska (bacalhau), jakuju padajuć to z bulbaj, to ŭ sousie bešamel.
Časta padajuć taksama sardziny — pryčym jak smažanyja, tak i kansiervavanyja. Vy abaviazkova natrapicie na viadomyja kramy-muziei z sotniami vidaŭ sardzin u blašankach.
Kalmaraŭ, krevietak ci vaśminohaŭ možna kupić u zvyčajnych kramach ci na rynku.
Vielmi smačnaja vypiečka
Paśla ryby možna i pa desiercie, tym bolš vybar vypiečki tut sapraŭdy bahaty: partuhalcy — tyja jašče łasuny. Jany vielmi lubiać jajkavyja desierty — naprykład, «vałasy anioła». Dla hetaha žaŭtki prapuskajucca praz drušlak i ŭlivajucca ŭ haračy cukrovy sirop na asnovie kvietkavaj vady. U vyniku atrymlivajecca hetkaja sałodkaja załacistaja viermišel.
Ci jak nakont desiertu Ovos Moles de Aveiro — žaŭtkoŭ z cukram u chrumstkaj vafli?
Navat viadomyja na ŭvieś śviet košyčki-paštejšy (Pastel de Nata) taksama ŭtrymlivajuć u sabie dalikatny zavarny krem na małace i jaječnych žaŭtkach.
Paštejš — sapraŭdnaja vizitoŭka Partuhalii. Hety desiert tut niaspynna vypiakajuć z 1837 hoda. Da taho ž jon uvachodzić i ŭ lik suśvietnych dalikatesaŭ, jakija abaviazkova varta pakaštavać. A kab navučycca rabić ich samastojna, možna zapisacca na admysłovy majstar-kłas.
Smačnaje vino
Nie takoje raśpijaranaje, jak francuzskaje ci italjanskaje, ale nie mienš smačnaje vino paraduje vašy receptary. Dla biudžetnaha znajomstva ź vinnaj kartaj dastatkova zajści ŭ kramu i vybrać niešta pry dapamozie dadatku Vivino (sami viedajecie, što vino ŭ krainach-vytvorcach moža być tańniejšaje za vadu). Dla poŭnaha ž zahłybleńnia ŭ śviet vina lepš adpravicca da niepasrednych znaŭcaŭ na prafiesijnyja dehustacyi.
Parki — zialonyja aazisy
Jak vy ŭžo mahli zrazumieć, Lisabon (dy i ŭsia Partuhalija) — raj dla tych, chto choča pačylić (sami partuhalcy ŭmiejuć kajfavać ad žyćcia, nie śpiašacca, pražyvać kožny momant).
Dobra zapavolicca atrymajecca ŭ miascovych parkach. Lubimy siarod samich lisaboncaŭ — park Muzieja Hulbienkiana ź jaho ekzatyčnymi raślinami, ptuškami i miescami, dzie zajmajucca johaj ci prosta sadziacca na piknik. Darečy, adsiul ža adkryvajecca kłasny vid na samaloty. Vydatnaja mahčymaść papraktykavać płejnspotynh.
Tut razumiejuć anhlijskuju movu
Zdavałasia b, drobiaź, ale pryjemna. Usio ž parazumiecca z pradaŭcami i hidami pa-anhlijsku budzie praściej, čym upieršyniu sprabavać u partuhalskuju movu.
Viedańnie anhlijskaj, praŭda, zvyčajna abmiažoŭvajecca bujnymi haradami Partuhalii. Tak što kali źbiaraciesia ŭ addalenuju pravincyju i vioski, tam užo, chutčej za ŭsio, pryjdziecca vykručvacca pry dapamozie pierakładčykaŭ ci mimiki i žestaŭ.
Kamientary