Staŭka bolšaja, čym žyćcio: što aznačaje list Zialenskaha Pucinu
Zialenski ŭsie hetyja hady dziejničaŭ nie tak, jak by dziejničali na jaho miescy mnohija z nas, piša Mikoła Buhaj.
Uładzimir Pucin nazvaŭ «chamstvam» list Zialenskaha jamu.
Pucin pryvyk, kab pierad im rasściłalisia. A list Zialenskaha vyhladaje jak ultymatum, jak štości, na što Pucin nie moža pahadzicca. Faktyčna, Zialenski padymaje staŭki maksimalna: stavić na toje, kab davajavać da momantu, kali ŭ Rasii, užo jaŭna nie buduć radyja hetaj vajnie, tady adbudziecca novy luty 1917 hoda.
Zialenski ŭsie hetyja hady dziejničaŭ nie tak, jak by dziejničali na jaho miescy mnohija z nas.
U 2022 hodzie jon zastaŭsia kiravać abaronaj Kijeva — u situacyi, kali kožny inšy kiraŭnik dziaržavy evakujavaŭsia b na zachad krainy.
U 2025 hodzie jon zajaviŭ na adras Trampa: strašna stracić sajuźnika, ale jašče strašniej — stracić hodnaść. U situacyi, kali kiraŭniki ŭsich inšych dziaržaŭ płaniety, aproč Kitaja, Trampa ŭłahodžvali.
I voś ciapier hety list Pucinu.
Prapahanda ŭ Minsku interpretavała list Zialenskaha jak akciorstva.
Ja to i ŭ ciapierašnich dziejańniach Zialenskaha nie baču ni ramantyzmu, ni bravady, ni akciorstva. Baču ŭłaścivy jamu staicyzm z uśmieškaj na vusnach, jak i čatyry hady nazad, i hod nazad.
Zialenski zychodzić z razumieńnia, što z Pucinym i takimi, jak jon, nie damovišsia pa-dobramu. Zialenski razumieje tak: tolki kali Pucin zapłacić uładaj ci žyćciom za hetuju vajnu, za hetyja hory trupaŭ, tolki tady i Ukraina, i Jeŭropa (dadam — i biełarusy taksama) zmohuć zažyć spakojna. Nie tak važna, na jakoj linii spynicca hetaja vajna, nie tak važna, zachopiać urešcie hetyja daŭbanutyja Małuju Takmačku i Vialikuju Kamyšavachu. Važna, kab Pucin zapłaciŭ za vajnu ŭładaj. Tolki heta moža dać nadzieju na praciahły mir u Jeŭropie.
Staŭka bolšaja, čym žyćcio. Zialenski zahaniaje Pucina ŭ kalainu, u adnym kancy jakoj pryznańnie ŭłasnaj pamyłki i viny, u druhim — novy luty 1917-ha. Ryzyka ŭ tym, što ŭ Pucina jość jašče jadziernaja zbroja. Adnak Zialenski spadziajecca, što sproby nacisnuć na knopku nie dapuściać rasijskija elity, rasijski hienieralitet, što i pakładzie kaniec hetaj bojni.
-
Statkievič zmadelavaŭ padziei, što mohuć razharnucca ŭ Biełarusi ŭvosień
-
Litoŭski błohier paskardziŭsia, što «Naša Niva» niapravilna pierakazała jaho dyjałoh sa Sparyšam. Kamisija pa etycy stała na bok «NN»
-
Statkievič: U 1917 hodzie pryncyp «Vojna do pobiednoho kanca» ŭžo pryvioŭ Rasiju da nacyjanalnaj katastrofy
U Šejmana znajšli jašče adnu mahčymuju kachanku i syna. Sakratarka biez vyšejšaj adukacyi za ličanyja hady stała ŭłaśnicaj raskošnych damoŭ i handlovaha centra12
U Šejmana znajšli jašče adnu mahčymuju kachanku i syna. Sakratarka biez vyšejšaj adukacyi za ličanyja hady stała ŭłaśnicaj raskošnych damoŭ i handlovaha centra
«Što, hrochnuć dziaciej Cichanoŭskaj, kab źviarnuli ŭvahu na maju prablemu?» Jak tupy kamientar aktyvista Dzianisa Daškieviča stvaryŭ jamu prablemy ŭ Polščy2929
«Što, hrochnuć dziaciej Cichanoŭskaj, kab źviarnuli ŭvahu na maju prablemu?» Jak tupy kamientar aktyvista Dzianisa Daškieviča stvaryŭ jamu prablemy ŭ Polščy29
«Vykopvała nievialikija jamki, źbirała mutnuju daždžavuju vadu i piła jaje». Piensijanierka, jakaja dva tydni błukała pa lesie, raskazała, jak joj udałosia vyžyć22
Kamientary
Sieŕjeznaja analitika. Ničieho nie skažieš. Dla kakoj auditorii ona rasčitana?
[Zredahavana]