Nasta Rahatko raskazała pra «tupyja ŭstanoŭki», ad jakich joj pryjšłosia admovicca pry prodažy svajoj knihi

1. Knihi — heta sakralnaja štuka. Łuchta. Jość ty jak aŭtar i jak mieniedžar. Mieniedžar razumieje, što kniha kankuruje nie z knihami, a ź sieryjałami, tyktokam, apierolami i inšym. Aŭtar — tonkaja natura — choča napisać i adrazu miljonny tyraž. Maja nazyvajecca «Nasi z saboj», tamu ja jaje i ŭ mory tapiła, i ŭ bierlinskich tualetach fotkała, i ludziej prašu dasyłać mnie fota ź joj adusiul, uklučajučy balnicy, kamandziroŭki, kuchni i h.d.

2. Dobraja kniha pradaść siabie sama. Bułšyt! Knihi pradajucca daŭžej, čym pišucca. Nazvu knihi i vokładku, jak i ŭsio astatniaje afarmleńnie, dobra było b prydumlać z roli mieniedžara, a nie aŭtara. Važna pradavać dośvied čytača, a nie siabie jak aŭtara. Tamu ja kažu: heta śmiešna i adkryta pra našy z taboj pieražyvańni, jak žyć emihrantam, žančynaj, palityčnym uciekačom — biez vysokaparnaha i tajamničaha. Kažu: heta apaviadańni, čytajucca chutka, čaplajuć nadoŭha, heta jak ź siabroŭkaj pabałbatać.

3. Biez vydaviectva ničoha nie zrabić. Cha-cha. Rabić samvydat (dla mianie) było najlepšym rašeńniem. Vydaviectvy byvajuć zaniatyja svaim płanam, byvaje, u ich niama hrošaj abo jany nie ŭmiejuć i nie paśladoŭna robiać dystrybucyju. Čytała, jak vydaŭcy kažuć, maŭlaŭ, u nas drennyja prodažy, ludzi nie čytajuć. Dy nie, čytajuć. Prosta tyja knihi, cikavaść jakich im zrazumiełaja i daniesienaja pablišerami. Kali vydaviectvy nie chočuć drukavać vas, heta nie značyć, što vaša kniha drennaja (ci dobraja). Drukujcie sami. Nie viedajecie jak — prychodźcie, raskažu.

4. Vybiraj, kim być: albo žančynaj ź insty, albo piśmieńnikam, albo palityčna aktyŭnym čałaviekam, albo błohieram. Taksama łuchta. Nie treba ničoha vybirać. Ja pracavała ŭ miedyjach, potym u palitycy, zaraz knihu pradaju, chaču pościć hołyja fota — budu. Heta cełasna ŭva mnie — tamu što hetaje raźniavoleńnie mnie dało mienavita napisańnie knižki i potym roznaha rodu dyjałohi ź ludźmi. Knižka ŭ mianie takaja ž: tam i chichi-chacha ź dziaržsakratarom ZŠA ŭ tualecie, i kalekcyi paśmiarotnych intervju, i cialesnyja praktyki. Miesca jość usiamu. Kali vam zdajecca, što nie — spytajcie siabie, čamu vas uvohule čaplaje, kolki jakoha miesca zajmajuć inšyja ludzi.

5. Niejrasietki — kiepska, žach i dla idyjotaŭ. Nu-nu, Nasta! Tekst knihi ja pisała sama (inakš nie cikava), ale z ŠI zrabiła sajt, błoh viadu, apisańni, pitčy, prezientacyi i inšaje. Ja vajb-kodar, vajb-viarstalnik i h.d. Ź ludźmi było b banalna daražej i daŭžej.

6. Kali ty nie pryniaty prafsupolnaściu — ty haŭno. Noŭp. Pra maju knihu (nie, chłušu, pra mianie, a nie maju knihu) «supolnaść» zbolšaha zahavaryła, kali ja pajechała na vystavu rasijan i kali maju knihu stali daryć dypłamatam (i toje, i toje — z asudžeńniem). Tak što heta naohuł nie ich zasłuha, što ŭ mianie jość žadańnie praciahvać zajmacca knižkaj. Kali b na hetym miescy byŭ juny aŭtar-debiutant biez majho žyćciovaha vopytu, jon by ad takich kamientaryjaŭ u miedyjach, fb i treds zakryŭsia b, razburyŭsia i vyrašyŭ by bolš nikoli ničoha nie pisać.

Pavialičyć

7. Pamylajucca łochi, kali nie robiš adrazu idealna — ty słabak. Najbolšaja łuchta. Ja hod tamu nie ŭmieła amal ničoha z taho, što rablu zaraz. Ja chadžu raicca, płaču za kansultacyi. I sama pravodžu, tamu što ja ŭžo zrabiła kuču pamyłak i pieramoh — i mahu padzialicca ź inšymi, kab im/vam nie pryjšłosia ich rabić, kab hety samy šlach zajmaŭ u ich/vas mienš času. Kali vam heta aktualna — pišycie, ja lublu kansultavać. I knižku kuplajcie, jana dla vas hatovaja.

• 1
• 1
• 1
• 5
• 1
• 0
• 0
• 0