«Dekałanizacyja — heta pryjści i zaniać svajo miesca». Nasta Rahatko budzie ŭdzielničać u fiestyvali rasijskaj knihi. Sulima jaje asudziŭ, jana nie zmaŭčała ŭ adkaz
Dyskusija vakoł udziełu biełarusaŭ u bierlinskim knižnym kirmašy «Biebielpłac» atrymała novy vitok.
Paśla rezkich vykazvańniaŭ piśmieńnika Koli Sulimy pra «kałanijalnuju tradycyju» słova ŭziała aŭtarka knihi «Nasi z saboj», žurnalistka i byłaja miedyjamieniedžarka Nasta Rahatko. Jana zaklikała biełarusaŭ nie «zabivacca ŭ kut», a zachoplivać mižnarodnuju prastoru, piša Reform.news.
Prezientacyja knihi Nasty Rahatko «Nasi z saboj» akurat musić adbycca na Bierlinskim kirmašy ruskamoŭnaj knihi — vakoł udziełu ŭ im biełaruskich aŭtaraŭ i razharelisia sprečki.
Piśmieńnica tak adkazała na krytyku. Na jaje dumku, biełaruskaja supolnaść zanadta šmat času vydatkoŭvaje na refleksii pra susiedniuju krainu, zamiest taho kab budavać svajo.
«Prablema ŭ tym, što pakul vy zmahajeciesia suprać niečaha čužoha ŭpłyvu, a nie pavialičvajecie svoj ułasny, vy i znachodziciesia ŭ cieni hetaha kahości… Kab pierajści na jakasna novy ŭzrovień, vam treba pierastać žyć u pastajannym strachu, što vas zžare Rasija», — zajaŭlaje Nasta.
«My vielmi drenna ekspartujem sami siabie»
Asnoŭny pasył Rahatki — deficyt subjektnaści. Jana ličyć, što Biełaruś dla śvietu zastajecca «niamym» rehijonam, pra jaki havorać albo ŭ kantekście vajny va Ukrainie, albo ŭ kantekście Rasii ci Kitaja. Jak čałaviek ź vialikim dośviedam u miedyja i palityčnym pijary, jana ŭpeŭniena: naš hołas pavinien hučać paŭsiul.
«Pakul vy nie raspaviadajecie svaju historyju, za vas heta robić niechta inšy. I vam nie spadabajecca hetaja historyja. Na moj pohlad, biełarusy pavinny kryčać pra siabie, prysutničać na ŭsich fiestyvalach, vystavach, kanfierencyjach — na čym zaŭhodna».
Dla Nasty Rahatki dekałanizacyja — heta nie ihnaravańnie ruskamoŭnych placovak, a fizičnaja prysutnaść na ich sa svaimi sensami. Jana padkreśliła, što choć jaje kniha pakul isnuje na ruskaj movie, užo rychtujecca biełaruskaja viersija i pierakłady na inšyja zamiežnyja movy.
«Dekałanizacyja — heta nie zabicca ŭ kut i tuzać vokam kožny raz, kali niechta kaža, što Minsk čysty. Dekałanizacyja — heta pryjści, zaniać svajo miesca i pryvučyć inšych, što ty ŭžo nikudy nie sydzieš», — reziumuje jana.
Krytyka ŭ bok biełaruskich udzielnikaŭ kirmaša ruskamoŭnaj knihi «Biebielpłac», jaki raspačynajecca ŭ traŭni, pačałasia z rezkaha dopisu piśmieńnika Koli Sulimy. Jon nazvaŭ bierlinski kirmaš «śmietnikam» i «rasijskim festam», dzie biełaruskija aŭtary vymušany susiedničać ź dziejačami rasijskaj libieralnaj emihracyi. Sulima ličyć, što «svabodnaja ruskaja kultura» ŭ emihracyi pa-raniejšamu zastajecca kałanijalnaj u adnosinach da biełarusaŭ i ŭkraincaŭ.
«Z rasijan-naviednikaŭ pracentaŭ 70 akazvalisia vatnikami». Eks-hid z muzieja VAV, jakoha zatrymlivali jaho ž ekskursanty, ciapier papularny ŭ Varšavie — pahutaryli ź im14
Kamientary