Fota jašče adnoj hihanckaj čarhi na vychodnych razarvała Threads — paŭmiljona prahladaŭ mienš čym za sutki, piša Onliner.by.
— Jość idei, što za śviata? — pytaŭsia aŭtar dopisu.
Ludzi, jakija viedajuć spravu, chutka vyśvietlili, što heta žychary staličnaha rajona «Minsk-Śviet», jakija čakali mahčymaści kupić kłubnicy, pryviezienyja ŭ mikraaŭtobusie.
«Niaŭžo takija smačnyja, kab stajać?» — dziviacca kamientatary. «Usie stajać — treba pastajać», — tut ža im tłumačać praviły hulni.
— My chacieli kupić, ale, ubačyŭšy čarhu mašyn jašče sa skryžavańnia, a potym i šerah ludziej, raźviarnulisia i pajechali na rynak — kupili za tuju ž canu vialikija, sałodkija biez čarhi.
— Tak, moładź. Chočuć adčuć, jak my raniej uvieś čas stajali ŭ takich čerhach. Hałoŭnaje — vyvučycie frazu: bolš kiło ŭ adny ruki nie davać!
— Ja dumała, što heta vada. Ja nie ŭjaŭlaju, što stajała b u takoj čarzie za čymści mienš važnym. A kali adklučajuć vadu, užo niama vybaru.
«Spasibo, Lena! Prodołžajtie viesti nabludienije». Aficer, jaki pisaŭ Charysavaj, paśviŭsia ŭ čatach palitemihracyi, a niekatorym dziaŭčatam navat prapanoŭvaŭ abmianiacca niudsami21
Kamientary