U Mahilovie pradprymalnica stvaryła «miesca ździajśnieńnia žadańniaŭ». Ułady prymusili jaho prybrać
Uładalnica kramy na piešachodnaj vulicy Leninskaj u Mahilovie raźmiaściła na fasadzie budynka dyvan, jaki vykonvaŭ rolu niezvyčajnaj fotazony, dzie možna było zahadać žadańnie. Haradskim uładam heta nie spadabałasia.
Inicyjataram źjaŭleńnia niezvyčajnaha abjekta na hałoŭnaj piešachodnaj vulicy horada stała ŭładalnica kramy «ArtSłon». Jana raźmiaściła na ścianie kala ŭvachodu ŭ svaju handlovuju kropku dyvan z nadpisam «Miesca, kab zahadać žadańnie». Pa zadumie aŭtarki, hety abjekt pavinien byŭ stać miescam pryciahnieńnia dla turystaŭ i minakoŭ.
Adnak pravisieŭ jon tolki dzień — haradskija ŭłady zapatrabavali prybrać jaho z fasada. Patrabavańnie čynoŭnikaŭ vyklikała abureńnie i nieparazumieńnie ŭ žančyny.
U roliku, zapisanym dla Instagram, jana raskazała, što za dzień bolš za piaćdziasiat čałaviek padychodzili da dyvana, fatahrafavalisia i zahadvali žadańni. Žančyna apisała fotazonu jak «maleńki partał dziacinstva» i «jakar nadziei», kala jakoha ludzi vydychali, a «zakachanyja abiacali adno adnamu viečnaść». Jana navat zhadała staruju žančynu, jakaja płakała kala dyvana, «zhadaŭšy, što jašče žyvaja».
«Skazali, što jon [dyvan] psuje źniešni vyhlad architekturnaha budynka. […] Dzie pryhažość, jakuju my sapsavali? Dzie hetyja daskanałyja linii fasadaŭ, jakija važniejšyja za čałaviečaje serca? Vulica pamiraje biez małoha biznesu i emocyj. […] Nam patrebny miescy vykanańnia žadańniaŭ ci nam patrebny prosta šeryja ścieny? […] Ja nie pajdu na kanflikt, ale ja chaču pakazać, što my chočam žyć u kazcy, a nie ŭ parahrafie praviłaŭ dobraŭparadkavańnia», — zajaviła aŭtarka fotazony.
Kamientary padtrymali pradprymalnicu i raskrytykavali administracyju horada. Jany pisali, što dyvan «padymaŭ nastroj» i byŭ «razynačkaj hetaj vulicy», jakuju navat zdymali rasijskija błohiery. Niekatoryja kamientatary adznačali, što «biełaja ściana akazałasia značna cikaviejšaj, čym tvorčaść i idei», i skardzilisia, što «ŭ horadzie niama 'razynak', jość tolki pieraroblenyja, padhledžanyja ŭ inšych haradach idei».
Adna z karystalnic prapanavała «vystavić jak banier na mietr ad budynka na stojcy», kab aficyjna nie čapać fasad.
Što za «šeraja» ściana?
Ściana, jakuju pradprymalnica nazvała «šeraj» i «pustoj», naležyć domu Vidaroviča — pomniku architektury pačatku 1910‑ch hadoŭ (vulica Leninskaja, 40).
Hety budynak vyznačajecca bahatym vonkavym azdableńniem: jaho fasad dekaravany lapnymi detalami, fihurnymi kartušami, hirlandami i rustavanymi pilastrami. Jon źjaŭlajecca aficyjna pryznanaj histaryčna-kulturnaj kaštoŭnaściu ŭ składzie histaryčnaha centra Mahilova.
Zhodna z Kodeksam kultury, na takich abjektach kateharyčna zabaraniajecca «navukova nie abhruntavanaje źmianieńnie i paharšeńnie ŭmoŭ usprymańnia nieruchomych materyjalnych historyka-kulturnych kaštoŭnaściej», tamu ŭ dyvana niama šancaŭ zamacavacca na hałoŭnym fasadzie doma.
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆ
Prapahanda pryčapiłasia da «darahoha» hadzińnika Łatuški. Toj raskazaŭ, što heta za madel nasamreč36
Kamientary