«My nie ŭmiejem, my nie možam, ach i och…!» Jak Łukašenka, Ejsmant i Snapkoŭ prydumlali mieniu dla novaha «Makdonaldsa» i vučyli piačy bułački

«Publična chaču pryvieści adzin prykład vielmi jarki. Ja niezdarma nazvaŭ «Makdonalds». Sankcyi ŭviali amierykancy. Jany vyrašyli zharnuć svaju dziejnaść i syści ź Biełarusi. Dźviery adčynienyja, sychodzicie. My nikoha nie trymali, ale i nie vyhaniali. Im było skazana: chočacie pracavać — pracujcie, nie chočacie — zvalniajciesia. «Ale heta ž «Makdonalds»… Chiba chtości zmoža potym pracavać tak, jak «Makdonalds» u Biełarusi», — hałoŭny byŭ łozunh. I pajšli da mianie chadaki: «My nie zmožam… bułačku tam napałovu razrezać i ŭpichnuć tudy kaŭbasu ci miasa nie možam, bulba-fry — i heta my nie možam. Ničoha nie možam», — nahadaŭ jon.

Łukašenka taksama zaŭvažyŭ, što Biełaruś pa ŭsim śviecie pradaje vysakajakasnyja pradukty charčavańnia — i małočnyja, i miasnyja, i mnohaje inšaje. «Bulba — nu my ž bulbašy. Bułačku hetuju śpiačy — u našym dziacinstvie hetych bułačak chapała, my kuplali za niekalki kapiejek, i smačna było i narmalna. Razrezać bułačku napałovu, upichnuć miasa, bulbu abo sałatu tudy nie možam? Dumaju, daj pravieru, možam my ci nie možam», — dadaŭ jon.

Zajmacca i trymać hetaje pytańnie na kantroli było daručana pres-sakrataru Natalli Ejsmant, a ad urada — pieršamu vice-premjeru Mikałaju Snapkovu.

«Valavym čynam była pastaŭlena dvum dziejučym asobam [zadača]. Prosta pad ruku trapilisia. Idzicie i zrabicie», — skazaŭ jon.

Alaksandr Łukašenka raskazaŭ, što i sam u vyniku byŭ pahružany ŭ pytańnie, choć i ni razu nie byŭ u «Makdonaldsie»: «Pryjšłosia akunucca, vyvučyć hetuju sistemu. Ničoha nie kaštujučy i hetak dalej».

U vyniku ŭ 25 restaranach užo byłoha «Makdonaldsa» ciapier arhanizavanaja praca i pradukcyja karystajecca popytam u nasielnictva.

«Na siońnia patok ludziej narastaje, jak mnie dałažyŭ Snapkoŭ. Ludzi z zadavalnieńniem jaduć toje, što tam hatujuć. My pačali hatavać toje, što «Makdonalds» zaŭsiody tradycyjna ŭ nas hatavaŭ. I bulba fry ŭ nas dobraja — z našaj bulby. «Makdonalds» nie zaŭsiody kuplaŭ dla hetaha biełaruskuju bulbu. Vazili čort viedaje adkul. Čamu? Damaŭlalisia. Kamuści niechta płaciŭ niejak. Ciapier jamo svaju bulbu. Upeŭnieny, jana lepšaja. Miasa jašče ŭpichvajuć tudy — zrabili, — kanstatavaŭ jon. — Paŭstaje pytańnie, tak što vy mazhi pudryli, što heta niemahčyma, što treba tam kamuści pradać?»

Alaksandr Łukašenka rastłumačyŭ, što na etapie pryniaćcia rašeńnia padumaŭ, što kali ŭ Rasii zmahli zamiaścić «Makdonalds», stvaryŭšy na miescy pakinutych restaranaŭ svaju sietku, to heta mahčyma i ŭ Biełarusi.

«A chacieli pradać: «My nie ŭmiejem, my nie možam, ach i och…» My ŭsie ŭmiejem i možam! Heta pavinna lažać u asnovie, — upeŭnieny Łukašenka. — Syšli — da pabačeńnia, ułasnaść naležyć dziaržavie.

Takim čynam jany kinuli ŭłasnaść, my jaje padniali, pryviali ŭ paradak. I siońnia hetyja 25 restaranaŭ pa krainie pracujuć. Źjaviŭsia pryvatnik, jaki hatovy kupić ich, zapłacić hrošy, i hrošy niemałyja. Narmalny biełarus, u jakoha jość ułasnaść, hatovy raźvivać hetuju sietku. Kali łaska, my damo jašče ŭ haradach, u abłasnych centrach dla hetaj sietki miesca dla raźvićcia, budaŭnictva novych restaranaŭ. Nie — addamo staryja, jakija ŭ nas drenna pracujuć abo ŭ napaŭzačynienym stanie. My hatovyja ŭ hetym płanie dapamahčy».

• 5
• 0
• 23
• 33
• 0
• 1
• 8
• 0