Vyjšaŭ pierakład na biełaruskuju movu knihi Marcina Połaka «Zatušavanyja krajavidy».
Hetaje vydańnie budzić sumleńnie i pamiać. Jano davodzić, što ŭ našaj častcy Jeŭropy raskidanyja tysiačy biezymiennych mahiłaŭ (i Kurapaty, pra jakija nieadnarazova piša aŭtar — heta tolki kropla ŭ vializnym mory), dzie lažać ludzi, pamiać pra jakich była śviadoma ściortaja panujučymi tut režymami. Heta słavienskija nacyjanalisty, charvackija ustašy, ukrainskija partyzany, biełaruskija intelihienty…
Mnohija masavyja mahiły, dzie lažać cieły achviaraŭ, zabitych biez sudu i śledstva kamunistyčnymi abo nacysckimi katami, navat nie paznačanyja ŭ publičnaj prastory.
Pryhožyja krajavidy Biełarusi, Ukrainy, Słavienii, Polščy, Aŭstryi dy inšych krain chavajuć u sabie ślady masavych zabojstvaŭ, jakija vypadkova možna vyjavić navat i siońnia.
Pakul pamiać pra hetych achviar nie budzie viernutaja a miescy ichnych pachavańniaŭ nie buduć uviekaviečanyja, hetaja strašnaja, kryvavaja historyja moža davać recydyvy i ŭ našyja dni.
Kniha «Zatušavanyja krajavidy» aŭstryjskaha piśmieńnika i reparciora Marcina Połaka budzie karysnaja biełaruskamu čytaču tym, što Biełaruś u joj pastajanna fihuruje jak adna z avanscenaŭ sataninskaj dziei, kali ŭłady nie tolki zabivajuć ludziej, ale j metaskiravana vyniščajuć usialakuju pamiać pra ich.
Jak piša aŭtar, časta adpaviednyja orhany viedajuć, dzie prykładna znachodziacca masavyja pachavańni, adnak nie pravodziać dakładnaje łakalizacyi, nie kažučy ŭžo pra rasśledavańnie padziejaŭ i ŭźviadzieńnie miemaryjałaŭ. Mahčyma tamu, što heta pryviadzie da palityčna niepažadanych nastupstvaŭ, abo tamu, što praŭdy jany bajacca bolej, čym kryvavych zdaniaŭ minułaha. Jany spadziajucca, što hetych zdaniaŭ možna ŭłahodzić ci ŭtajmavać maŭčańniem, a praŭda ž, naadvarot, nie viedaje litaści.
Kniha Marcina Połaka — heta vydatny ŭzor litaratury faktu z elemientami repartažu, vusnaje historyi i historyi štodzionnaści.
U Biełarusi my dobra viedajem hety žanr pa tvorach Alesia Adamoviča i Śviatłany Aleksijevič. Tolki što aŭtarskaja pierśpiektyva tut jašče bolš bieskampramisnaja da ŭsich prajaŭ chłuśni i prapahandy.
Nazvanaje vydańnie vyklikaje cikavaść čytačoŭ u roznych krainach. Jano dastupnaje na niamieckaj, polskaj, italjanskaj, ukrainskaj, a ciapier i biełaruskaj movach.
Marcin Połak
(Martin Pollack, nar. u 1944 h.) — aŭstryjski prazaik, pierakładčyk, žurnalist. Faktyčna ŭsie jaho tvory pryśviečanyja prablematycy Centralnaj i Uschodniaj Jeŭropy, u tym liku losam uschodniejeŭrapiejskaha habrejstva. Uznaharodžany Aŭstryjskaj dziaržaŭnaj premijaj za litaraturny pierakład, niamieckaj premijaj Karła Dedecyjusa, premijaj polskaha PEN-kłubu.
Ciapier čytajuć
«Čamu my pavinny niejak uščemlivać siabie?». Dyrektarka RTBD patłumačyła, čamu pastaviła śpiektakl pavodle Puškina ŭ adnym z apošnich teatraŭ krainy, jaki pracavaŭ pa-biełarusku6060
Kamientary