«Heta ž machinacyja». Biełaruska dapamahła siabroŭcy zrabić polskuju vizu i atrymała hałaŭny bol z bankam
Siabroŭka Viktoryi (usie imiony źmienienyja ź mierkavańnia biaśpieki) chacieła aformić dačce polskuju vizu i paprasiła dapamohi — pazyčyć joj nienadoŭha hrošy, kab paćvierdzić u konsulstvie svaju finansavuju zdatnaść. Žančyna pahadziłasia i pieraviała bujnuju sumu. Nieŭzabavie jaje rachunak akazaŭsia častkova zabłakavany. Biełaruska raskazała vydańniu Most, u čym akazałasia prablema i jak jana jaje vyrašała.
Viktoryja žyvie ŭ Polščy čatyry hady. Adrazu pa pryjeździe ŭ hetuju krainu jana adkryła rachunak u banku PKO. Kali jaje siabroŭka Valancina paprasiła pazyčyć 25 tysiač złotych (kala 7 tysiač dalaraŭ), heta nie vyklikała ŭ jaje tryvohi. Toj treba było tolki prademanstravać konsulstvu, što ŭ jaje jość hrošy, kab aformić studenckuju vizu dačce, jakaja na toj momant znachodziłasia ŭ Biełarusi. Potym jana abiacała viarnuć usiu sumu.
Siabroŭki biez prablem aformili pieravod u adździaleńni PKO, Valancina atrymała vypisku — i žančyny paprasili supracoŭnicu banka viarnuć hrošy nazad.
«U banku nas za heta palčykam pažuryli, — kaža Viktoryja. — Jana [supracoŭnica banka. — Zaŭv. Most] kaža: «A što heta: hrošy pieraviali, vypisku siabroŭka ŭziała i pieravodzicie nazad? Heta ž machinacyja». My takija: «A, nu tady nie treba». I pajšli».
«Nie mahła atrymlivać nijakija pieravody»
Kab nie vyklikać padazreńniaŭ, Valancina pieravodziła Viktoryi srodki častkami na praciahu niekalkich dzion. Adnak bank nie pakinuŭ heta biez uvahi — praź niekalki tydniaŭ biełaruska atrymała list z patrabavańniem paćvierdzić pachodžańnie hrošaj.
«I rachunak mnie zabłakavali: nie mahła atrymlivać nijakija pieravody — ni zarobak, ni blik», — uzhadvaje žančyna.
Biełaruska ŭziała ŭ pracadaŭcy paćviardžeńnie ab pieraličeńni zarobkaŭ i adpraviłasia ŭ bank. Ale heta nie dapamahło.
«Jany tam jak na durnicu na mianie hladzieli. Kažuć: «A što tam za list? Šlicie ŭ elektronnym vyhladzie», — raskazvaje jana. — [Poŭny dostup] da rachunka tak i nie razbłakavali. Ja padumała: «Dy pajšli vy», — i adkryła rachunak u Santander Bank».
«U nas navat niama takoha klijenta»
Bujnaja suma, jakaja zastavałasia na rachunku ŭ PKO, praciahvała tam lažać. Žančyna ŭsio jašče mahła joj karystacca — płaciła za žyllo i pa inšych rachunkach. Ale praź niejki čas pabačyła, što jaje mabilny dadatak pierastaŭ pracavać. Pieraŭstalavańnie nie dało vyniku — Viktoryi znoŭ pryjšłosia naviedać bank.
«Prychodžu, a jany mnie kažuć: «U nas navat niama takoha klijenta». Ja kažu: «Vy što, tavaryšy! U mianie tam hrošy lažać — 20 tysiač złotych», — emacyjna ŭspaminaje Viktoryja. — [Potym] padyšła staršaja [supracoŭnica] i skazała, što maje hrošy lažać u ich na niejkim avaryjnym rachunku».
Viktoryi prapanavali dva varyjanty: zabrać hrošy najaŭnymi albo pieravieści ich na inšy bankaŭski rachunak. Jana vybrała druhi varyjant — padała numar novaha rachunku i pačała čakać. Ale hrošy ŭsio nie pastupali.
«Dzie maje hrošy?»
Biełaruska znoŭ adpraviłasia ŭ adździaleńnie.
«Pryjšła da ich znoŭ i pytajusia: «Dzie maje hrošy?» A jany: maŭlaŭ, ja niapravilny numar rachunka dała. Potym skazali, što adpravili [paŭtorna]. Ja zapatrabavała paćviardžeńnie, kab być dakładna ŭpeŭnienaj i kab, kali što, patłumačyć inšamu banku, adkul hrošy. Hetym razam hrošy pryjšli».
Ale Viktoryi ŭsio adno niespakojna. Ciapier jana dumaje, jak bolš biaśpiečna zachoŭvać aščadžeńni, kab nie stracić da ich dostup.
Adzin z bujnych polskich bankaŭ dazvoliŭ karystańnie rachunkami z časovym paśviedčańniem asoby inšaziemca
Apytańnie: 46% žycharoŭ Polščy adčuvajuć niepryjaź da biełarusaŭ
Biełarusu admovili ŭ polskim hramadzianstvie praz drobny štraf čatyrochhadovaj daŭniny
Za rulom dypłamatyčnaj mašyny, jakaja sutyknułasia z palicejskim aŭto ŭ Biełastoku, byŭ konsuł Biełarusi ŭ Aŭstryi
Kamientary