«Časam chočacca napicca, kab hałava kruciłasia». Turčyn prynios Łukašenku na naradu blašanku śniusu
Padčas siońniašniaj narady Łukašenki z kiraŭnictvam Savieta Ministraŭ abmiarkoŭvałasia pytańnie ŭzmacnieńnia licenzavańnia handlu elektronnymi siharetami i inšyja prablemy, z hetym źviazanyja. Kiraŭnik urada Alaksandr Turčyn pad hetu naradu prynios Łukašenku nahladny materyjał — blašanku sa śniusam, zdroblenym uvilhotnienym tytuniom.
Pamiž Łukašenkam i Turčynym z hetaj nahody adbyŭsia taki dyjałoh:
«Łukašenka: I što, pad jazyk kładzieš?
Turčyn: I atrymlivaješ dozu nikacinu.
— To-bok hałava krucicca?
— Tak-tak-tak.
— Cikava. Časam chočacca napicca, kab hałava kruciłasia, i ad hubiernatara Hrodzienskaj vobłaści nie atrymlivać infarmacyju, što cialaty ŭ jaho dochnuć».
Padčas hetaj razmovy Łukašenka nastojliva sprabavaŭ adkryć blašanku, ale ŭ jaho ničoha nie atrymlivałasia. Turčyn prapanavaŭ dapamohu, ale Łukašenka jaje nie pryniaŭ — maŭlaŭ, usio adno zakładać sabie srodak pad jazyk pakul nie źbirajecca. Na repliku ž Turčyna, što srodak dapamahaje supakoicca, adreahavaŭ:
«A jon supakojvaje? Hałoŭnaje, kab ty ŭžo nie pačaŭ supakojvacca hetym».
Kankretna ž pa temie elektronnych cyharet Łukašenka skazaŭ:
«Ja naohuł u kuryvie słaba raźbirajusia, jak i ŭ ałkaholi. Tamu chaciełasia b ad śpiecyjalistaŭ, jakija abo kurać, abo ŭnikli ŭ hetuju temu, kab patłumačyli, što heta takoje. Kažuć, što heta horšaje, čym tytuń. Pasłuchajem i prymiem adpaviednaje rašeńnie.
Samaje hałoŭnaje — ja kateharyčny praciŭnik jak ałkaholu, tak i kureńnia. Ale kureńnie — heta žach. Nu vypiŭ tam 100 hram… Chto nie pje? Pjuć. A kuryć — hrobić svajo zdaroŭje, kali miedyki ŭžo dakładna viedajuć, što rak lohkaha — pieršapryčyna — heta kureńnie. Pasprabujem znajści raŭnavahu».
«Na 15 chvilin vyklučyli śviatło — boža moj, z Ukrainaj paraŭnali». Łukašenka patłumačyŭ, kolki ekanomić na vuličnym aśviatleńni
«Ja tolki nie razumieju, dla kaho pabudavali AES?» Daŭno nijakaja tema nie vyklikała takich emocyj, jak adklučeńnie śviatła na zahad Łukašenki
«Saładucha vykłaŭ sełfi z centra stalicy»: biełarusy žartujuć pra błekaŭt pa zahadzie Łukašenki
Ciapier čytajuć
«Uźnikajuć ujaŭleńni, što palitviaźni musiać być stojkimi, sabranymi, udziačnymi. A realnaść roznaja». Pahavaryli ź ludźmi, jakija vodziać departavanych litaralna za ruku66
Kamientary
Zusim dach pajechaŭ.