U mai hetaha hoda stała viadoma: adna z samych tusovačnych łakacyj Minska spyniaje svajo isnavańnie. «Rassypałasia» «Piasočnica», jakaja radavała haradžan ježaj i lohkaj atmaśfieraj na praciahu vaśmi hadoŭ. «Damova arendy skasavanaja. Na hety momant niezrazumieła, što budzie z prajektam dalej. Pakul pryjarytetnaja zadača — vyzvalić zajmanyja płoščy», — tak patłumačyli toje, što adbyvajecca, aŭtary prajekta. Vydańnie «Anłajnier» pahladzieła, što adbyvajecca na miescy kolišniaj «Piasočnicy» ciapier.
«Bazavyja» fudtraki, jakija zdavalisia ŭžo ŭrosłymi ŭ ziamlu, tut ža paśpiašalisia pakinuć placoŭku. Terytoryja, dzie jašče niadaŭna śpiavali, tancavali i, viadoma ž, jeli, apuścieła.
«U Minska i jaho žycharoŭ zabrali čaścinku dušy. Dziakuj vam za ŭsie ščaślivyja hady i ŭspaminy, źviazanyja z hetaj łakacyjaj»;
«Lehiendarnaje miesca, paznajomiłasia z mužam u vas. Hadavinu śviatkavali taksama ŭ vas»;
«Daviedaŭsia pra vas jašče ŭ 2020‑m i niezvarotna palubiŭ. Vialiki dziakuj za pryjemnuju atmaśfieru, smačnuju ježu i vydatnuju arhanizacyju», — takija kamientaryi pakidali haradžanie na staroncy prajekta ŭ Instagram.
Siońnia, praz dva z pałovaj miesiacy, «kvadraty» ŭ centry Minska ŭsio takija ž pustyja. Pra toje, što siarod byłych i dziejnych cechaŭ kaliści viravała tusovačnaje žyćcio, ciapier nahadvaje tolki stryt-art, jaki zastaŭsia ŭ spadčynu. Abstraktnyja fihury, nadpisy, komiksy — heta ŭsio jašče na miescy.
Napeŭna, u kožnaha ŭ archivie znojducca fatahrafii z «Piasočnicy». Možacie sami paraŭnać burnaje minułaje sa strymanym sučasnym.
Zatoje apuściełuju placoŭku acanili aŭtamabilisty: miescaŭ dla parkoŭki ciapier poŭna.
Inšym ža zastajecca tolki nastalhavać i čakać adradžeńnia prajekta ŭ novym miescy (a moža, i ŭ starym — chto viedaje, jak los moža paviarnucca).
Były ministr kultury Rusłan Čarniecki znajšoŭ sabie padpracoŭku9
Kamientary
Jakija žurnalisty, takoje i mierkavańnie pra inšych. Dobra, što prykryli čarhovy pryton.