Žonka Ihara Šunieviča padstreliła ŭ Zimbabve impału, vaterboka i babuina
Taćciana Šunievič, žonka byłoha kiraŭnika MUS, a siońnia staršyni Biełaruskaha tavarystva palaŭničych i rybałovaŭ, siabra palaŭničaha kłuba «Łaska» ŭletku źjeździła na palavańnie ŭ Afryku i zdabyła niamała trafiejaŭ.
Z sajtam Biełaruskaha tavarystva palaŭničych i rybałovaŭ jana padzialiłasia vynikami padarožža, zaŭvažyła «Salidarnaść».
— My žyli ŭ namiotavym łahiery, dzie tempieratura ŭnačy była +13, a ŭdzień +26. Uschod sonca sustrakali a 7:30, zachad — a 18:00. Unačy kala łahiera pastajanna hareŭ ahoń, jaki adpužvaŭ dzikich źviaroŭ, a vakoł čulisia kryki słanoŭ, biehiemotaŭ, hijen i načnych ptušak. Słany časta naviedvali naš łahier unačy!
Kožnuju ranicu padjom a 5:30, vyjezd a 7:00 i ceły dzień pošukaŭ dzičyny da zachodu sonca. Štodzionnaje ciažkaje palavańnie ŭ dzikaj, kalučaj afrykanskaj savanie — sapraŭdnaje vyprabavańnie!
«Ciažkaści» hetamu pracesu nadavała vintoŭka Winchester (kalibr 375 H&H mag), ź jakoj mnie spatrebiŭsia čas, kab pasiabravać, a taksama 10 dzion nasić jaje biez remienia.
Taćciana Šunievič nie stała ŭdakładniać, ci znachodziŭsia pobač ź joj muž. Ale pachvaliłasia trafiejami:
— Za čas znachodžańnia ŭ Zimbabve ŭdałosia zdabyć impału (afrykanskuju antyłopu), vaterboka (vadzianoha kazła) i babuina. Usie trafiei — samcy z vydatnymi trafiejnymi jakaściami
Ciapier čytajuć
Aryštavany sienatar Karpicki, hałoŭny doktar Bresckaj abłasnoj balnicy3
Kamientary