U svaim zvarocie Pucin uzhadaŭ Biełaruś tolki adnojčy. I kantekst vam nie spadabajecca
U svaim 2-hadzinnym pasłańni Uładzimir Pucin adzin raz uzhadaŭ Biełaruś («bratskuju Biełoruśsiju»). Adbyłosia heta ŭ častcy raźvićcia rasijskaj sietki vysakachutkasnych čyhunak.

«Pieršy maršrut pamiž Maskvoj i Pieciarburham projdzie praź Ćvier i našu staražytnuju stalicu — Vialiki Noŭharad. Zatym budziem prakładvać mahistrali ŭ Kazań i na Urał, u Rastoŭ-na-Donie, na Čarnamorskaje ŭźbiarežža, u Minsk» — skazaŭ Pucin.
«Minsk faktyčna razhladajecca jak častka «novaj impieryi». Heta ŭsio, što treba viedać pra kramloŭski pohlad na Biełaruś», — napisaŭ palitołah Alaksandr Frydman.
«Čamu my pavinny niejak uščemlivać siabie?». Dyrektarka RTBD patłumačyła, čamu pastaviła śpiektakl pavodle Puškina ŭ adnym z apošnich teatraŭ krainy, jaki pracavaŭ pa-biełarusku
Kamientary