Mackievič — Prakopjevu: Cichanoŭski — taksama indyvidualny hulec, syšlisia dźvie adzinoty. U vas abodvuch ničoha nie atrymajecca
«Ty prajhraješ lubomu, u kaho jość kamanda».
Fiłosaf i były palitviazień Uładzimir Mackievič žorstka prajšoŭsia pa palityčnych pierśpiektyvach restaratara Vadzima Prakopjeva. Jon adreahavaŭ na słuchańni ŭ Kaardynacyjnaj radzie, kali Prakopjeŭ pikiravaŭsia sa Śviatłanaj Cichanoŭskaj.
Čytajcie taksama:Na słuchańniach KR Prakopjeŭ vyśviatlaŭ, čamu Cichanoŭskaja sieła tam, dzie sieła
«Ty i Śviatłana vielmi roznyja. Śviatłana Cichanoŭskaja — kamandny hulec i majstar indyvidualnych pajadynkaŭ. Ty ž indyvidualist. Moža, tvajo majsterstva i vyšejšaje, ale heta nie daje tabie pieravah u kamandnych sutyknieńniach.
Tak, ty ŭmieješ uzajemadziejničać z ananimnaj publikaj, dzie nie adroźnivajucca indyvidualnyja tvary, charaktary, dušy. Tamu z taboj supracoŭničajuć tolki z raźliku na situatyŭnuju metazhodnaść. Nie ŭ doŭhaterminovych hulniach.
Tamu ty zaŭsiody budzieš prajhravać takim, jak Śviatłana. Navat kali ty maješ racyju. Navat kali ŭ ciabie jość płan, prahrama, stratehija, a ŭ tvajho apanienta i kankurenta ich niama.
Ty prajhraješ lubomu, u kaho jość kamanda.
A što jość u ciabie? Siarhiej Cichanoŭski. Ale jon taksama indyvidualny hulec. Syšlisia, razumieješ, dźvie adzinoty.
Tamu ŭ ciabie (u vas abodvuch) ničoha nie atrymajecca.
Tak, u ciabie, napeŭna, jość płan. Vieru, viedajučy tvoj rozum i kvalifikacyju.
Ale heta płan dla ciabie, krychu dla tvajho partniora i dla niekatorych, chto padtrymaje ciabie ź situatyŭnaj prahmatyki.
Ale heta nie PŁAN-DLA-NAS — dla dyjaspary, dla emihracyi, dla ŭsioj Biełarusi — nacyi i dziaržavy.
A ciapier patrebna mienavita heta. Stupień patreby — «kroŭ z nosu», «da zarezu» i niejak tak», — miarkuje Mackievič.
«Z rasijan-naviednikaŭ pracentaŭ 70 akazvalisia vatnikami». Eks-hid z muzieja VAV, jakoha zatrymlivali jaho ž ekskursanty, ciapier papularny ŭ Varšavie — pahutaryli ź im14
Kamientary
Takoha, stratehičnaha, planu niamaje nichto, za vyniatkam chiba Pazniaka.
A što josc, dyk usio vielmi situatyūnaje, frahmientarnaje i ūrazlivaje dy zaliežnaje ad liubych, navat niaznačnych, pieramienaū sytuacyi.
Bolš padobna da hulni mietadam tyku, i daliejšaha prystasavannia dy adaptacyi pad liuby vynik, jaki tolki atrymaūsia... Typu, my hetaha i damahalisia, ura !
Darečy, inakš nikoli i nie bylo, až z časoū adzinaha BNF...