Ci moža Biełaruś stać demakratyčnaj pry žyvym Pucinie? Karbalevič pra strachi Łukašenki i toje, što budzie paśla jaho

Biełaruskija ŭłady sprabujuć naładzić adnosiny z Zachadam, nie admaŭlajučysia pry hetym ad sajuzu z Rasijaj i padtrymki jaje vajny suprać Ukrainy. Pieramovy z amierykancami ŭžo prynieśli peŭnyja vyniki, adnak pra istotnyja źmieny ŭnutranaj palityki Minska havorki pakul niama.

Karbalevič miarkuje, što Vašynhton nie stavić pierad Łukašenkam pytańnie ab spynieńni represij i demakratyzacyi krainy, bo kancentrujecca najpierš na realnych zadačach, jakija možna vyrašyć u ciapierašnich umovach.

«Skažam, adarvać Biełaruś ad Rasii — naŭrad ci heta mahčyma, tamu takoje pytańnie nie staviać. Mahčyma, jany ličać, što na siońniašni momant spynieńnie represij naŭrad ci mahčyma. Tamu jany heta nie staviać i sprabujuć dasiahnuć niejkija rečy realnyja. Prahmatyčny taki padychod», — tłumačyć jon.

Razam z tym Karbalevič nie zhodny ź mierkavańniem, što palitviaźni — hałoŭny resurs Łukašenki ŭ pieramovach z Zachadam.

«Ja dumaju, što ŭsio ž taki čyńnik vajny va Ukrainie bolš važny. Toje, što Biełaruś — sajuźnica Rasii, toje, što režym Łukašenki padtrymlivaje Rasiju ŭ hetaj vajnie», — padkreślivaje analityk.

Asnoŭnyja zachodnija sankcyi suprać Biełarusi byli źviazanyja mienavita z padtrymkaj Rasii. Dla Jeŭropy ciapier na pieršy płan vyjšli pytańni biaśpieki i toj roli, jakuju biełaruskaja terytoryja moža adyhrać u dalejšych vajennych płanach Maskvy.

Tamu palapšeńnie adnosin ź Minskam jeŭrapiejskija krainy źviazvajuć nie tolki z vyzvaleńniem palitviaźniaŭ i spynieńniem represij, ale i sa źmianieńniem palityki Biełarusi ŭ adnosinach da vajny.

Łukašenka maje važkija pryčyny nie leźci ŭ vajnu

Imaviernaść niepasrednaha ŭstupleńnia Biełarusi ŭ vajnu suprać Ukrainy Karbalevič aceńvaje na čatyry bały ź dziesiaci. Na jaho dumku, Łukašenku strymlivajuć najpierš nastroi biełaruskaha hramadstva, pryčym havorka nie tolki pra praciŭnikaŭ ułady.

«Suprać vajny, suprać udziełu Biełarusi ŭ vajnie vystupajuć usie. I prychilniki Łukašenki, i praciŭniki Łukašenki, i namienkłatura, i siłaviki. Pa hetym pytańni siońnia ŭ Biełarusi amal kansensus. Biełaruskaje hramadstva vielmi mocna raskołataje, ale voś pa hetym pytańni ŭ Biełarusi kansensus», — adznačaje palitołah.

Jak davodzić Karbalevič, navat va ŭmovach piersanalnaj dyktatury Łukašenka vymušany ličycca z hetymi nastrojami. Kali b jon vyrašyŭ adpravić biełarusaŭ na front, jamu daviałosia b tłumačyć, dziela čaho jany pavinny hinuć. U Rasii, na dumku analityka, Pucinu ŭdałosia ŭciahnuć hramadstva ŭ vajnu dziakujučy impierskim nastrojam i ŭjaŭleńniam pra vielič dziaržavy. U Biełarusi takoj asnovy dla mabilizacyi niama.

Jašče adna važnaja pryčyna aściarožnaści Łukašenki zaklučajecca ŭ niebiaśpiecy ŭkrainskich udaraŭ pa biełaruskaj terytoryi.

«Da siońnia Łukašenka byŭ upeŭnieny, što jon znachodzicca pad rasijskim vajennym parasonam. Tut i jadziernaja zbroja nibyta źjaviłasia, tut rakiety «Arešnik», i, kali što, to Rasija abaronić u lubym vajennym kanflikcie. Nu a ciapier vyśvietliłasia, što Rasija sama siabie abaranić nie moža. Ukrainskija drony lotajuć pa ŭsioj jeŭrapiejskaj častcy Rasii», — davodzić palitołah.

Palitołah źviartaje ŭvahu, što i sam Łukašenka ŭ intervju telekanału «Al-Arabija» pryznaŭ uraźlivaść Biełarusi pierad ukrainskimi dronami.

«Rasijski hety parason vajenny, jon taki ź dzirkami, i jon nie abaronić Biełaruś», — robić vysnovu Karbalevič.

Na jaho pohlad, heta šmat u čym tłumačyć ciapierašnija miralubivyja zajavy Minska i sproby naładzić adnosiny z Zachadam, u tym liku prapanovy ministra zamiežnych spraŭ Maksima Ryžankova nakont urehulavańnia kanfliktaŭ z susiedziami.

Chto pieramoža ŭ vajnie i kali čakać akna mahčymaściaŭ

Šancy Ukrainy na pieramohu Karbalevič aceńvaje davoli strymana — na try-čatyry bały ź dziesiaci. Rasii jon daje šeść bałaŭ. Pry hetym, na jaho dumku, vynik vajny budzie mieć pryncypovaje značeńnie dla budučyni Biełarusi. Kali Ukraina nie pieramoža, «heta budzie na trojku» dla Biełarusi.

Siarod inšych čyńnikaŭ, jakija mohuć adkryć akno mahčymaściaŭ dla palityčnych pieramien, analityk nazyvaje dalejšy los Łukašenki i Pucina pry ŭładzie.

Na pytańnie, što rabić, kali hetaje akno nie adkryjecca jašče dziesiać-piatnaccać hadoŭ, Karbalevič adkazvaje, što nie čakaje nastolki doŭhaha pieryjadu bieź istotnych padziej. Jon pryznaje, što jeŭrapiejskaja historyja viedaje i Tryccacihadovuju, i Stohadovuju vojny, ale nie dumaje, što ciapierašniaja vajna va Ukrainie budzie praciahvacca dziesiacihodździami.

«Ja dumaju, što dziesiać hadoŭ čakać naŭrad ci pryjdziecca», — kaža palitołah.

Demakratyčnaja Biełaruś pry žyvym Pucinie?

Karbalevič nie vyklučaje, što Łukašenka sydzie ad ułady raniej za Pucina. Pry hetym navat zachavańnie ciapierašniaha kiraŭnictva Rasii, na jaho dumku, nie abaviazkova zrobić niemahčymymi demakratyčnyja pieramieny ŭ Biełarusi.

Palitołah tłumačyć svaju pazicyju tym, što mahčymaści Maskvy ŭtrymlivać susiednija krainy pad svaim upłyvam pastupova skaračajucca.

«Hladzicie, usie susiedzi z postsavieckaj prastory patrochu dystancujucca ad Rasii. Adny chutka, druhija pavolna, ale faktyčna Biełaruś — adzinaja kraina, jakuju Rasii ŭdałosia ŭtrymać tak blizka. Ja dumaju, što heta nie toje vyklučeńnie, jakoje paćviardžaje praviła, i Biełaruś usio-taki zmoža adarvacca ad Rasii, nie adrazu, pastupova, ale niepaźbiežna», — prahnazuje analityk.

Adnak heta nie aznačaje, što paśla Łukašenki ŭ Biełarusi adrazu ŭstalujecca demakratyja. Karbalevič ličyć bolš vierahodnym, što pieršapačatkova ŭźniknie miakčejšy aŭtarytarny režym, u tym liku kali ŭłada piarojdzie da čałavieka ź ciapierašniaha kiraŭnictva.

Luby nastupnik rastopča spadčynu Łukašenki

Palitołah źviartaje ŭvahu, što ŭ piersanalisckich režymach paśla sychodu doŭhaterminovaha kiraŭnika časta ŭźnikaje palityčny kryzis. U takich sistemach niama narmalnaha miechanizmu pieradačy ŭłady, tamu jaje pieraraźmierkavańnie moža supravadžacca vostrymi kanfliktami.

Karbalevič miarkuje, što Łukašenka sam uśviedamlaje hetuju prablemu i šukaje sposaby zachavać svaju palityčnuju spadčynu. Adnoj z takich sprob jon nazyvaje stvareńnie Usiebiełaruskaha narodnaha schodu, ale sumniavajecca, što heta dapamoža zabiaśpiečyć niaźmiennaść režymu.

«Jon razumieje, što kali jaho nie stanie, to ŭsio pačnie mianiacca. I mianiacca nie ŭ toj bok, jaki jon choča. I buduć taptacca pa jaho imieni, kab lehitamizavać siabie. Jon heta razumieje, ale nie bačyć miechanizmaŭ zachavańnia svajoj spadčyny. I heta praryvajecca ŭ jaho replikach roznych. I pakul ŭ jaho niama niejkaha płanu, što rabić paśla taho, jak jon, skažam, niejkim čynam pavinien budzie syści».

Pry hetym siońniašniuju zdolnaść Łukašenki ŭtrymlivać uładu ŭnutry krainy palitołah aceńvaje vielmi vysoka — na dzieviać bałaŭ ź dziesiaci. A voś jaho mižnarodnuju palityčnuju vahu, z ulikam vialikaj zaležnaści ad Rasii, tolki na try bały.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0