Sieciva burlić čutkami ab «pradvieśnikach ziemlatrusu» — žabach ci matylkach. Inšyja kažuć pra maštabnuju zmovu napiaredadni Alimpijskich hulniaŭ.
Sieciva burlić čutkami ab «pradvieściach ziemlatrusu» — žabach ci matylkach. Inšyja kažuć pra maštabnuju zmovu napiaredadni Alimpijskich hulniaŭ.
Adzin błohier (pravincyja Šańduń, uschodni Kitaj) napisaŭ, što bolš za miesiac tamu jon niekalki razoŭ chadziŭ u miascovy centar, jaki daśleduje ziemlatrusy, kab paviedamić, što jahonyja žyvioły ŭschvalavanyja j niespakojnyja.
«Jany nia tolki abśmiajali mianie, ale j abvinavacili ŭ tym, što ja prydumaŭ hetuju historyju».
Inšyja spasyłajucca na kitajskija hazetnyja paviedamleńni pra dzivosnyja pryrodnyja źjavy minułych niekalkich tydniaŭ.
«Chutian Metropolis Daily» paviedamiła, što 26 krasavika ssoch vialiki 80‑tonny vadajom u Enšy (pravincyja Chubej). Pravincyja miažuje z municypalitetam Čuncyn, jaki byŭ spustošany ziemlatrusam u paniadziełak.
10 traŭnia hazeta «West China Metropolis Daily» paviedamiła, što sotni mihrujučych žabaŭ spuskalisia pa vulicach Ḿjanjanh, druhoha pa vieličyni horadu ŭ pravincyi susiedniaj z pavietam Veńčuań, epicentram ziemlatrusu.
U horadzie Ḿjanžu, jaki znachodzicca za 60 milaŭ ad epicentru, błohiery ŭkazali na paviedamleńni, što źjavilisia tolki za za tydzień pierad ziemlatrusam, pra masavuju mihracyju bolš za miljonu matyloŭ.
Inšyja błohiery ŭchapilisia za pakul jašče niepadmacavanuju čutku pra toje, što kitajski heolah zahadzia pradkazaŭ ziemlatrus, ale jaho strymlivali ŭłady j strach.
«Siomaha traŭnia heolah pradkazaŭ heta [ziemlatrus]», — napisaŭ adzin błohier, — «ale nie navažyŭsia paviedamić pra heta hramadskaści».
Inšy błohier z Pekinu napisaŭ: «Kožny kaža pra vyratavalnyja vysiłki, ale hetyja vysiłki faktyčna nie abjadnoŭvajucca.
«Hetkim čynam, my zamiest hetaha pavinnyja padumać pra toje, čamu [ułady] nie pradkazali ziemlatrus, i nie evakujavali ludziej…
«Ci moža być tak, što heta adbyłosia praz prahu da mirnych Alimpijskich hulniaŭ?»
U pieradavym artykule «Southern Metropolis Daily» žurnalist Šen Pin pracytavaŭ rastučy strumień čutak i mierkavańniaŭ, jakimi abkružany ziemlatrus, jak śviedčańnie patreby ŭ bolšaj svabodzie infarmacyi ŭ Kitai.
Jon napisaŭ: «Pakolki telefonnaja suviaź pierarvałasia, pamnožylisia čutki… Ja zrazumieŭ, što ahromistaja kolkaść hetaj infarmacyi nie mahła być pravieranaja, i što palicyja rascaniła heta jak raspaŭsiud čutak, jaki karajecca kryminalnym źniavoleńniem».
«Ale jak niechta, chto maje svajakoŭ u paciarpiełaj vobłaści, ja nia moh spynicca pierad pošukam usiakaj infarmacyi, jakuju tolki zmahu … «było zrazumieła, što infarmacyja nienadziejnaja, i było ciažka skazać, što praŭdziva, a što niepraŭdziva».
«Razam usio heta kazała pra adzinuju prablemu, jakoj jość haračy apetyt ludziej da infarmacyi, kali sutykajeśsia z hramadskim zdareńniem».
Ciapier čytajuć
Śpiecsłužby atrymali dostup da pierapiski ŭ Signal, choć sama prahrama ŭžo była vydalenaja. Toje samaje mahło być i z TH. Jak tak i jak zaścierahčysia?22
Kamientary