Što b my, haradziency, bieź jaje rabili? — piša na svaim błohu Siarhiej Astraviec.
Ci pamiatajecie: u kolišnija savieckija časy staličnyja čynoŭniki z zadavalnieńniem brali słužbovyja pajezdki ŭ były karaleŭski horad, kab, aproč inšaha, pahladzieć uviečary varšaŭskaje telebačańnie? Heta, biezumoŭna, nadavała pajezdcy lohki prysmak zamiežnaści, parušała ahulnuju savieckaść ŭražańniaŭ. A tut jašče biust piśmieńnicy ź niaruskim nadpisam, dy krama “Eliza” z polskaj kasmetykaj…
Siońniašniaj moładzi nie zrazumieć usioj vartaści tadyšniaha cudu z polskim telebačańniem. Niachaj. Ja pra ciapierašni čas skazać chaču. Voś byŭ rasiejski telekanał “Kultura”, pierakryli. U nas, prynamsi. A tam ža byli pieradačy pra novyja knihi, pra litaraturu, dy inšyja. Prydumali zamiest — svoj, kab čytaŭsia pa-rusku-biełarusku adnolkava, dy kab nazva sama — nievyrazna-hłybakadumnaj była. Spačatku z “Kultury” brali asobnyja pieradački, ale chutka sami z vusami stali. Ale što nam da ichnich vusoŭ?
Jakim ža adkryćciom stała dla mianie polskaja “Kultura”! Tak-tak, spačatku časopis lehiendarny. A ciapier voś telekanał z takoj nazvaj. Nievypadkova nazvany, dalboh, kab pierajemnaść adčuvałasia. Što mnie padabajecca hladzieć? Z Krakava siužety: razmovy pra knižnyja navinki ŭ kaviarni vuličnaj, u kniharni, na paetyčnym feście. Dniami — hutarka ź Piteram Słoterdajkam, viartańnie da apovieści Biola “Źniavažany honar Kataryny Blum”. Uspomnilisia mižvoli studenckija hady, fest kino FRH u stalicy BSSR. Uražańnie ad filmaŭ absalutnaj nietutejšaści, inšaści, ad toj ža ekranizacyi “Kataryny Blum”. Ci možna ŭjavić sabie na bete hutarku sa Słoterdajkam? A polski teleteatar? Ničoha blizkaha z uschodniaha boku ad kalučaha drotu nikoli nie isnavała.
“Chacia prahres nie staić na miescy”. U peŭnym sensie. Kontrprapahandysckija pieradački navat na hałoŭnym kanale adyjozna stali vyhladać, usio ž XXI stahodździe! Sapchnuli na “kulturny”, maŭlaŭ, “dla siamiejnaha prahladu”. Chtości nie stravuje Litvu, Polšču, Ukrainu, Eŭropu, Ameryku, uvieś śviet, jahonaj dušy miłyja adno makumby! Na zdaroŭje! Ale ž my — EŬRAPIEJCY! My zvykła pieraklučajem na polskuju “Kulturu”.
11.CHI — fajnaja data. Adzinaccać — maja ličba. Našaja, zrešty, taksama fajnaja — 25.III. Ale moža my zaśpiašalisia nieapraŭdana? Bo navat palaki, u jakich usio było nieparaŭnaŭča lepš va ŭsich sensach, zrabili heta paźniej, ale hruntoŭna… "Biełaruskaja kultura płača cichieńka ŭ kutku".
Pamior paet Uładzimir Karyzna, aŭtar słoŭ da ciapierašniaha dziaržaŭnaha himna Biełarusi6
Pamior paet Uładzimir Karyzna, aŭtar słoŭ da ciapierašniaha dziaržaŭnaha himna Biełarusi
Viadomy partret Kahanca akazaŭsia savieckim fejkam, zatoje znajšłosia adzinaje fota archieołaha Tatura. Razhadanyja fotatajamnicy Biełaruskaha muzieja ŭ Vilni
Kamientary