Pamior paet Uładzimir Karyzna, aŭtar słoŭ da ciapierašniaha dziaržaŭnaha himna Biełarusi
Karyznu, jakomu Łukašenka ŭ 2024 hodzie daŭ zvańnie narodnaha paeta, było 87 hadoŭ.
Uładzimir Karyzna naradziŭsia 25 maja 1938 hoda ŭ vioscy Zakružka Minskaha rajona. U 1961 hodzie skončyŭ fiłałahičny fakultet Biełaruskaha dziaržaŭnaha ŭniviersiteta.
Paśla vučoby pracavaŭ nastaŭnikam biełaruskaj i ruskaj movy i litaratury ŭ škole ŭ Brasłaŭskim rajonie, dzie adnačasova kiravaŭ litaraturnym abjadnańniem pry miascovaj haziecie. Paźniej šmat hadoŭ pracavaŭ u śfiery žurnalistyki i vydavieckaj spravy: u redakcyi Biełaruskaha radyjo, u časopisie «Połymia», u vydaviectvie «Junactva», a taksama byŭ namieśnikam hałoŭnaha redaktara časopisa «Krynica».
Pieršy vierš apublikavaŭ u 1956 hodzie. Za svaju tvorčuju karjeru vydaŭ šmat zbornikaŭ paezii, u tym liku «Kraj moj siniavoki», «Žuraŭliny dośvitak», «Śviatło liŭnia», «Cišynia barazny», «Muzyka ŭ śviecie», «Chvilina śviatła» i inšyja. Jon taksama napisaŭ niekalki knih vieršaŭ dla dziaciej.
Bolš za dźvieście jahonych vieršaŭ byli pakładzienyja na muzyku viadomymi biełaruskimi kampazitarami, na ich asnovie stvorana šmat piesień.
Akramia ŭłasnaj tvorčaści, Karyzna zajmaŭsia pierakładami paezii i dziciačaj litaratury.
Piśmieńnik uznaharodžany šeraham premij i dziaržaŭnych uznaharod, u tym liku ordenam Francyska Skaryny. U 2024 hodzie jamu było prysvojena zvańnie narodnaha paeta Biełarusi. Jon byŭ adzinym žyvym narodnym paetam — i dziaviatym u historyi Biełarusi, paśla Janki Kupały, Jakuba Kołasa, Piatrusia Broŭki, Arkadzia Kulašova, Maksima Tanka, Pimiena Pančanki, Niła Hileviča i Ryhora Baradulina.
Samy viadomy jahony tvor — tekst dziaržaŭnaha himna Biełarusi. Pry jaho stvareńni Karyzna pierapracavaŭ tekst himna BSSR, stvorany ŭ pačatku 1950‑ch hadoŭ Michasiom Klimkovičam.
Ciapier čytajuć
Pamior paet Uładzimir Karyzna, aŭtar słoŭ da ciapierašniaha dziaržaŭnaha himna Biełarusi5
Pamior paet Uładzimir Karyzna, aŭtar słoŭ da ciapierašniaha dziaržaŭnaha himna Biełarusi
Viadomy partret Kahanca akazaŭsia savieckim fejkam, zatoje znajšłosia adzinaje fota archieołaha Tatura. Razhadanyja fotatajamnicy Biełaruskaha muzieja ŭ Vilni
Kamientary
Škada dziadźku, zapomniać jak aŭtara himna amapa i hiestapika.
Ale heta toje, što niedarabili ŭ 1991 hodzie, kali zastaŭsia saviecki bssraŭski himn, ale ściah i herb - histaryčnyja. Heta było jašče adnym znakam šyzafrenii, jakaja skončyłasia pieramohaju pramaskoŭskaha staŭlenika i jaho kramloŭskaje linii.