Як высветлілі нямецкія навукоўцы, ужо праз 70 мілісекунд пасля атрымання зрокавага сігналу ў мозгу вароны пачынае фармавацца рашэнне. А ўсяго праз 235 мілісекунд птушка ўжо рэагуе на ўбачанае. І гэта прыкладна ўдвая хутчэй за людзей і малпаў.
У людзей і малпаў працэс прыняцця рашэнняў навукоўцы вывучаюць ужо даўно. Значна менш вядома пра тое, як гэта адбываецца ў птушак, мозг якіх дзейнічае інакш, чым у сысуноў. У іх няма такой слаістай кары вялікіх паўшар'яў, як у чалавека. Як піша Scinexx.de, даследчыкі з Цюбінгенскага ўніверсітэта Філіп Шмідбаўэр і прафесар Андрэас Нідэр вырашылі высветліць, наколькі хутка вароны прымаюць рашэнні на аснове зрокавай інфармацыі і якія нервовыя сігналы суправаджаюць гэты працэс.
Эксперымент з дзвюма варонамі
Для даследавання навукоўцы навучылі дзвюх чорных варон (Corvus corone) выконваць заданні на сэнсарным экране. Птушкам паказвалі мноства кропак, якія рухаліся ў розныя бакі. Частка кропак перамяшчалася налева, частка — направа. Вароны павінны былі вызначыць, у якім кірунку рухаецца большасць, і дзюбнуць адпаведную мішэнь побач з выявай.
Калі перавага аднаго кірунку была відавочнай, заданне давалася лёгка. Калі ж колькасць кропак, якія рухаліся ў розныя бакі, была амаль аднолькавай, вызначыцца станавілася значна цяжэй.
Высветлілася, што ад з'яўлення выявы да рэакцыі дзюбай праходзіла ў сярэднім усяго 235 мілісекунд — менш за чвэрць секунды. Пры выразным кірунку руху вароны амаль не памыляліся, а ў складаных выпадках усё роўна адказвалі правільна часцей, чым пры выпадковым выбары.
Параўнанне з ранейшымі эксперыментамі на людзях і малпах паказала, што вароны спраўляліся з падобнымі заданнямі прыкладна ўдвая хутчэй. Праўда, у даследаванні ўдзельнічалі толькі дзве птушкі, таму пакуль нельга сцвярджаць, што такая хуткасць характэрная для ўсіх варон.
Што адбываецца ў мозгу вароны
Падчас эксперыменту навукоўцы таксама запісвалі актыўнасць нервовых клетак у птушыным мозгу, якая выконвае функцыі, падобныя да прэфрантальнай кары ў чалавека — часткі мозгу, якая ўдзельнічае ў прыняцці рашэнняў.
Высветлілася, што ўжо прыкладна праз 70 мілісекунд пасля з'яўлення кропак актыўнасць некаторых нейронаў пачынала адрознівацца ў залежнасці ад кірунку руху. Прычым нервовыя клеткі рэагавалі не толькі на сам кірунак, але і на тое, наколькі выразным быў зрокавы сігнал.
Па меры апрацоўвання інфармацыі актыўнасць нейронаў паступова нарастала, пакуль не дасягала ўзроўню, неабходнага для рэакцыі. Мозг фактычна назапашваў звесткі на карысць аднаго з двух магчымых рашэнняў.
Падобны механізм раней назіралі ў прыматаў. Гэта сведчыць, што, нягледзячы на адрозненні ў будове, мозг птушак і сысуноў можа выкарыстоўваць падобныя прынцыпы апрацоўкі інфармацыі.
Навукоўцы мяркуюць, што высокая хуткасць рэакцыі варон можа быць звязаная з неабходнасцю хутка арыентавацца падчас палёту і пошуку ежы. Аднак гэта пакуль толькі гіпотэза, якую трэба праверыць у далейшых даследаваннях.
Цяпер чытаюць
«Хлопцы паднеслі мае сумкі — і тут жа паехалі ў ШІЗА». Бабарыка расказаў, як яму стваралі ў турме невыносныя ўмовы3
«Хлопцы паднеслі мае сумкі — і тут жа паехалі ў ШІЗА». Бабарыка расказаў, як яму стваралі ў турме невыносныя ўмовы
Дарадца прэзідэнта Польшчы пракаментаваў зварот Калеснікавай і Золатавай: Лукашэнка выпускае некалькі дзясяткаў вязняў, а на наступны дзень затрымлівае новых1919
Каментары
Тады паглядзім на вынікі.
А ўвогуле няма нічога дзіўнага, бо чалавечы мозг мае столькі дадатковых слаёў, што сабе ня можа дазволіць аніводная птушка. Ў іх нават ДНК карацейшая, каб пазбыцца лішней вагі, а ў нас на кожны арганізм прыходзіцца па вядру ДНК, якое не нясе карыснай інфармацыі.