Індыя за апошнія гады павялічыла пастаўкі боепрыпасаў саюзнікам Украіны ў 18 разоў

Паводле даных Міністэрства гандлю і прамысловасці Індыі, на якія спасылаецца Bloomberg, з пачатку расійскага ўварвання індыйскія кампаніі паставілі ў Еўропу боепрыпасаў і звязаных з імі матэрыялаў на суму не менш за 872 мільёны даляраў. У гэтую катэгорыю ўваходзяць артылерыйскія снарады, мінамётныя міны, ракетнае паліва і выбуховыя рэчывы. За чатыры гады да пачатку вайны агульны аб’ём такога экспарту складаў толькі 49,2 мільёна даляраў. Такім чынам, пастаўкі павялічыліся ў 17,7 раза.

Еўрапейскія краіны адчувалі востры недахоп боепрыпасаў, неабходных для падтрымкі Украіны. У 2022 годзе яны паставілі перад сабой мэту вырабіць для ўкраінскай арміі мільён артылерыйскіх снарадаў да сакавіка 2023 года. Аднак праз недахоп вытворчых магутнасцяў выканаць гэты план удалося толькі бліжэй да канца года.

Тым часам Украіна значна саступала Расіі ў колькасці артылерыі, якую бакі маглі задзейнічаць на фронце. У сярэднім расійская армія мела перавагу ў тры-пяць разоў, а ў асабліва цяжкія перыяды або на асобных участках суадносіны маглі дасягаць дзесяці да аднаго. Таму пастаўкі індыйскіх боепрыпасаў сталі важнай магчымасцю для еўрапейскіх дзяржаў папоўніць свае запасы.

Палітолаг Уолтар Лэдвіг з лонданскага Каралеўскага каледжа адзначае, што расійская вайна стварыла попыт на рынку ўзбраенняў, на які адрэагавалі індыйскія абаронныя прадпрыемствы. Паводле яго, гэта было таксама камерцыйным рашэннем, выгадным з фінансавага пункту гледжання.

Прэм’ер-міністр Індыі Нарэндра Модзі імкнецца развіваць нацыянальную вытворчасць узбраенняў, каб зменшыць залежнасць краіны ад імпарту, у тым ліку з Расіі. Масква з савецкіх часоў заставалася галоўным пастаўшчыком зброі для Нью-Дэлі.

Каля трох чвэрцяў індыйскага экспарту боепрыпасаў прыпала на 13 краін Усходняй і Цэнтральнай Еўропы. Сярод іх — Балгарыя, Харватыя, Чэхія, Польшча, Румынія, Славакія, Славенія, Эстонія, Латвія і Літва, а таксама Сербія, Боснія і Герцагавіна і Албанія, якія не ўваходзяць у Еўрапейскі саюз.

Гэтыя дзяржавы размешчаныя на ўсходнім флангу НАТА і ў першыя гады вайны былі аднымі з асноўных пастаўшчыкоў узбраенняў Украіне. Сукупны імпарт боепрыпасаў у іх павялічыўся больш чым у дзесяць разоў. Для астатняй Еўропы рост быў значна меншы — прыкладна ўдвая.

Пры гэтым не абавязкова, каб індыйскія боепрыпасы непасрэдна перадаваліся Украіне. У двухбаковых кантрактах на пастаўку ўзбраенняў звычайна вызначаецца, які купец мае права іх выкарыстоўваць. Аднак еўрапейскія краіны маглі пакінуць набытыя ў Індыі боепрыпасы для ўласных патрэб, а Украіне перадаць узбраенні са сваіх запасаў. Падобным чынам дзейнічалі ЗША, закупляючы боепрыпасы ў Паўднёвай Карэі.

У выніку Індыя стала другім паводле аб’ёму пастаўшчыком боепрыпасаў і матэрыялаў для іх вытворчасці ў краіны Цэнтральнай і Усходняй Еўропы, саступаючы толькі Паўднёвай Карэі. Чатыры гады таму яна займала ў гэтым рэйтынгу толькі 28‑е месца.

Асабліва прыкметныя змены адбыліся ў гандлі выбуховымі рэчывамі. У 2026 фінансавым годзе, які працягваўся з красавіка 2025‑га да сакавіка 2026-га, Індыя заняла першае месца сярод пастаўшчыкоў такой прадукцыі ў краіны рэгіёна. Аб’ём паставак склаў 45 мільёнаў даляраў. Для параўнання, ЗША экспартавалі туды выбуховых рэчываў на 35 мільёнаў даляраў. Да 2023 фінансавага года Індыя наогул не пастаўляла такую прадукцыю ў гэтыя краіны.

• 3
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0