Малады беларус не хацеў сядзець у Расіі за наркотыкі, таму прыдумаў, як хутка выйсці з калоніі — і выйшаў на ўкраінскія пазіцыі пад Пакроўскам
Аляксандр Савіцкі з Глускага раёна меўся адзначаць 20‑годдзе за Палярным кругам — у адной з калоній расійскай Лабытнангі. Хлопец толькі пачаў жыць, а ўжо загрымеў на шэсць гадоў строгага рэжыму за закладкі ў Расіі. Не змірыўшыся з лёсам, Савіцкі запісаўся ў штурмавы атрад для зэкаў «V». Ну а далей як ва ўсіх.
Аляксандр Савіцкі нарадзіўся 16 жніўня 2004 года. Ва ўніверсітэтах не вучыўся, паспрабаваў зарабляць на жыццё сам — раскідваючы закладкі ў Расіі, на чым пагарэў.
Атрымаў шэсць гадоў строгага рэжыму і паехаў адбываць у калонію №8 «Белы мядзведзь» у горадзе Лабытнангі. Дарэчы, у суседняй калоніі №6 «Палярны воўк» забілі Аляксея Навальнага.
Калонія знаходзіцца за Палярным кругам, надвор'е там моцна адрозніваецца ад глускага. Аляксандр не вытрымаў умоваў і не змірыўся з тэрмінам, таму апавясціў сваякоў аб сваім жаданні выйсці з турмы праз найм у акупацыйную армію і — не паслухаўшы іх адгавораў — запісаўся ў штурмавы атрад «V» ваеннай часці 38643.
Савіцкага ўзялі стралком-памочнікам гранатамётчыка, што на практыцы азначае ролю ў аднаразовай штурмавой групе.
Такія групы фарміруюцца з запасам, таму што да ўкраінскіх пазіцый — праз міны і дроны — даязджае (калі даязджае) меншасць з адпраўленых. Тых, хто дабраўся, дабіваюць з кулямётаў, якія кіруюцца дыстанцыйна з-пад зямлі.
Вось і Аляксандр перастаў выходзіць на сувязь пасля адпраўкі на штурм у складзе такой групы ў жніўні.
Цяпер інфармацыю аб месцазнаходжанні цела спрабуюць знайсці сваякі, якіх хлопец не паслухаў. Вядома толькі, што Аляксандр знік недзе пад мястэчкам Гарняк у Пакроўскім раёне Данецкай вобласці.
Цяпер чытаюць
«Чаму мы павінны неяк ушчэмліваць сябе?». Дырэктарка РТБД патлумачыла, чаму паставіла спектакль паводле Пушкіна ў адным з апошніх тэатраў краіны, які працаваў па-беларуску6060
Каментары