«Сезон скарбаў» — так гучыць назва новага XXXII тэатральнага сезона ў Рэспубліканскім тэатры беларускай драматургіі.
Сёння пакажуць рэзанансную пастаноўку мінулага сезона — спектакль Алены Зміцер «Карней» па матывах твораў Уладзіміра Караткевіча, піша «Народная Воля».
«Сёння глядач Тэатра беларускай драматургіі — своеасаблівы паляўнічы за тэатральнымі скарбамі: прэм’ернымі спектаклямі, праектамі, сустрэчамі з людзьмі тэатра — як пажыткам для розуму, унутранымі лабараторыямі і адкрыццямі, шчырымі адчуваннямі і эмоцыямі, — кажуць у тэатры. — А для РТБД скарбы — гэта ўсё тое каштоўнае, што ў розныя перыяды жыцця і станаўлення нагадвае, вяртае да галоўнага: хто ты, адкуль ты, дзе твае карані, твая іста, унутраны стрыжань, моц, падтрымка. І перш за ўсё — гэта людзі. Таму канцэпцыяй новага трыццаць другога сезона тэатр жадае падкрэсліць: скарбы хаваюцца і знаходзяцца ў людзях.
XXXII тэатральны сезон будзе насычаны юбілейнымі датамі любімых артыстаў, а гэта значыць, гледачоў чакае яшчэ больш цёплых, душэўных сустрэч з людзьмі-скарбамі тэатра, у планах — спецыяльныя праекты, цікавыя эксперыменты, прэм’ерныя спектаклі, тэатралізаваныя чытанні п’ес ад Цэнтра беларускай драматургіі.
Пачатак тэатральнага сезона абяцае быць багатым на фестывалі, ужо запланаваны ўдзел у такіх фестывалях, як Міжнародны тэатральны фестываль «БЕЛАЯ ВЕЖА — 2023» (Брэст, верасень) са спектаклем «Камень дурасці», Міжнародны Волкаўскі тэатральны фестываль (Яраслаўль, верасень) са спектаклем «Шлюб з ветрам», Міжнародны тэатральны фестываль «Балтыйскі дом» (Санкт-Пецярбург, кастрычнік) са спектаклем «Пачупкі».
Рэспубліканскі тэатр беларускай драматургіі чакае ўсіх аматараў тэатра і сяброў у XXXII «Сезоне скарбаў», каб разам здзейсняць падарожжы за асабістымі і сумеснымі скарбамі».
Пра што спектакль «Карней»?
«Карней» — гэта спектакль, у якім галоўным прадметам даследавання становіцца Дом. Дом як сімвал, як пачуццё, як сувязь з роднай зямлёй, як злучальнае звяно пакаленняў, досведаў, часоў і выпрабаванняў.
Галоўны герой Карней — мясцовы пацукалоў, неадназначны, дзівакаваты чалавек, якога любяць усе дзеці і, як потым выяўляецца, усе мышы. Ён марыць аб Доме, шукае яго — сваё месца. Аднак, калі знаходзіць, здараецца страшнае… Вайна, перад тварам якой чалавек, як і ўсё жывое, — вельмі хісткая, крохкая істота, дробязь, пясчынка. Як, сутыкнуўшыся з такой данасцю, такой рэчаіснасцю, засцерагчы, адстаяць, абараніць сімвал сувязі з роднай зямлёй, родам — свой Дом?..
У аснове спектакля — апавяданне Уладзіміра Караткевіча «Карней — мышыная смерць», а таксама ўрыўкі з празаічных твораў пісьменніка, яго вершаў і эсэ.
«Уладзімір Караткевіч — гэта наш культурны код. Можна гэтага не ўсведамляць, ні разу не чытаць яго твораў, не ведаць мовы. Але калі ты беларус і табе трапляецца ў рукі кніга Караткевіча, на падсвядомым узроўні ты будзеш разумець, аб чым піша наш класік. Ён падымае глыбіннае. Піша ад жывата, нават не ад сэрца, не ад галавы, а ад жывата. Тое, што немагчыма растлумачыць, што, здаецца, немагчыма ўвабраць у словы, ён робіць магчымым. Знаходзіць трапныя вобразы, сімвалы, гісторыі. Калісьці свет трымаўся на кіце, чарапасе і сланах, дык вось, мне думаецца, што дзесьці між імі для Беларусі быў Караткевіч», — гаворыць рэжысёр спектакля Алена Зміцер.
Цяпер чытаюць
«Галандскі архітэктар», які адбудаваў Вострую браму і паставіў сабе дом-крэпасць у Гайцюнішках, аказаўся ніякім не галандцам. Але яго спадчына захапляе1010
Каментары