Na leciščy pad Smalavičami znajšli hryb dziŭnaj formy. A vielmi rezki pach adčuvajecca zdalok
Na adlehłaści vyciahnutaj ruki pobač ź im užo ciažka znachodzicca.
Z redakcyjaj Onliner.by źviazałasia Maryna. Žančyna znajšła na svajoj dačy ŭ Smalavickim rajonie hryb niezvyčajnaj formy. Sioleta takija hryby na ŭčastku vyraśli ŭpieršyniu, dy i raniej u žyćci jana ich nikoli nie sustrakała. Nie zaŭvažyć ich niemahčyma — vielmi rezki pach adčuvajecca zdalok.
— Raście ŭ roznych miescach na ŭčastku, ale mienavita siarod raślin, jakija nahadvajuć moch. Vidać, tam najbolš vilhotna.
Jon vielmi «pachučy». Na adlehłaści vyciahnutaj ruki pobač ź im užo ciažka znachodzicca. A jašče vakoł jaho pastajanna kružyć roj much. Paśla pieršaj «sustrečy» mnie ledź nie stała błaha. Mienavita praz pach my i pačali vyśviatlać, što heta takoje.
Jak raskazvaje Maryna, Google pa fatahrafii padkazaŭ, što heta «smarčok śmiardziučy» (čaściej za ŭsio jaho taksama nazyvajuć falus niaścipły, mucinus Ravieniela. U Čyrvonuju knihu Biełarusi jon zaniesieny jak redki vid. Heta niezvyčajny hryb, viadomy svaim niepryjemnym pacham i vielmi chutkim rostam — da 5 mm za chvilinu. Darosły hryb maje faličnuju formu i pryciahvaje much, jakija raznosiać jaho spory).
Žurnalisty vyrašyli ŭdakładnić u śpiecyjalista pa hrybach Sašy Harbaceviča, što heta nasamreč.
— Heta mucinus Ravieniela, narodnaja nazva — smarčok śmiardziučy. Jon adnosicca da siamiejstva viasiołkavych. U dzikaj pryrodzie praktyčna nie sustrakajecca, ale na prysiadzibnych učastkach raście davoli časta. Niekatoryja pišuć, što heta redki hryb, zaniesieny ŭ Čyrvonuju knihu, ale heta nie adpaviadaje rečaisnaści.
Hryb pachodzić z Paŭnočnaj Amieryki. U Jeŭropu jon trapiŭ vypadkova ŭ minułym stahodździ razam z hruntam, jaki zavozili ŭ bataničnyja sady.
Kamientary