Alaksandr Łukašenka na naradździe pa cenaŭtvareńni ŭźniaŭ pytańnie pra sabiekošt pradukcyi.
«Vydatki ŭ nas praźmiernyja i ahidna pracujem. Dapuścim, ahurki i pamidory. Usie kryčać: «Minusavaja rentabielnaść. Nie možam». A chto razabraŭsia z vydatkami? Choć adzin hubiernatar nos tudy ŭvatknuŭ? Ja ŭžo nie kažu pra Snapkova (pieršy namieśnik premjer-ministra), jakomu było daručana vyrašyć hetuju prablemu. Chto z vydatkami razabraŭsia?» — spytaŭ Łukašenka.
Jon skazaŭ źviarnuć uvahu na vydatki.
«Kali tak, tady niachaj kiraŭnik jeździć na sivym kani, a nie na «Mersedesie». Ci nie? Vy pahladzieli, z čaho składajecca hety sabiekošt. Moža, hety kiraŭnik usim nam nie tolki da śviataŭ, ale i da ranišniaj abo da viačerniaj trapiezy pryvozić košykami pradukcyju? I vy što, dumajecie, jon sa svajho zarobku vam pryvozić? Nie, heta ŭsio kładziecca na sabiekošt i ŭvachodzić u košt».
Łukašenka raskazaŭ, što pierad naradaj jamu prynieśli vialiki pakiet dakumientaŭ, adnak, što mienavita ŭnosić na jaho razhlad urad, svaju pramiežkavuju abo vynikovuju prapanovu, ź ich niezrazumieła.
«Kožny dzień faktyčna dapytvaŭ Snapkova pa hetym pytańni. Hałoŭčanka nahadvaŭ, što heta vaš hałoŭny ekzamien. Nas hladziać ludzi, nas padtrymlivajuć. My ŭsie zachlobvajučysia radavalisia, što za nas prahałasavali na apošnich vybarach. Narod pavieryŭ. A my što?» — zadaŭsia pytańniem Łukašenka.
«Siadziać, vydumlajuć niejkuju formułu, i ŭ kožnaha svajo mierkavańnie ŭ hałavie. (…) My nie pavinny praźmierna strymlivać ceny tavaravytvorcaŭ. Tam pavinna być narmalnaja rentabielnaść. Skaračajcie vydatki», — skazaŭ Alaksandr Łukašenka.
Ciapier čytajuć
Biełpoł: «Epštejn nie dajechaŭ da Biełarusi». A kim byli baćki jaho kachanki Karyny Šulak?3
Biełpoł: «Epštejn nie dajechaŭ da Biełarusi». A kim byli baćki jaho kachanki Karyny Šulak?
«Ź mianie ničoha nie voźmieš, a ludzi paciarpieli». Para piensijanieraŭ druhi hod nie moža vypisać ź minskaj kvatery šmatdzietnuju siamju emihrantaŭ99
Kamientary