«Takuju historyju, jak u nas, jašče pašukać treba»: repartaž ź vioski na krai Brasłaŭskaha rajona» — duža cikavy artykuł, ale duža zasmučaje.
Ja zakončyŭ Baradzienickuju škołu ŭ 1961 hodzie, majoj nastaŭnicaj matematyki była Sofja Antonaŭna. Nizki, ščyry Vam pakłon za piedahahičny takt, rozum, što nie pastavili dvojku pa ałhiebry na vypusknych ekzamienach. Praŭda, ja reabilitavaŭsia potym — maju dva aŭtarskija paśviedčańni za płanimietry, pryłady dla vymiareńnia płoščy luboj formy. A staŭ ja humanitaryjem-muzykantam, pracavaŭ zavučam muzyčnaj škoły ŭ Homieli.
Jana Antonaviča ja pamiataju pa škole, tady jon vučyŭsia, u škole, moža, pracavaŭ, ale, na žal, nie ŭ maim kłasie.
Proźvišča Rydzika było mnie znajoma z rańniaha dziacinstva — tak była padpisanaja pryhožaja karcina alejem, na joj lasnaja rečka i kačka z kačaram. Heta byŭ padarunak ad siabra majmu baćku Henryku, jaki žyŭ u Ciacierkach za try km ad Baradzienič.
Baćka byŭ kiraŭnikom biełaruskaha hurtka, mabyć, na hetaj padstavie jany i siabravali.
U našaj chacie byŭ «štab» hurtka, biblijateka. Na haryščy chaty ja znajšoŭ aficyjnuju kruhłuju piačatku hurtka i biblijatečny štamp «Biełaruski Instytut Haspadarki i Kultury. Biblijateka imia Franciška Skaryny. Hurtok u Ciacierkach».
Kruhłuju piačatku zhubiŭ (mały-durny), a biblijatečny štamp addaŭ nastaŭniku Valancinu Ivanaviču Rabkieviču. Na žal, jaho represavali i daŭno niama ŭ žyvych, viečny spakoj.
Jašče addaŭ «Biełaruskuju hramatyku» Taraškieviča, jašče niešta. Niejkija knihi Valancinu Ivanaviču pieradaŭ i Antoś Rydzika. Darečy, u vioscy Šaŭlany, 3 km ad Baradzieničaŭ, była biełaruskaja škoła, jakaja pry palakach pratrymałasia apošniaj (!) u Zachodniaj Biełarusi. (Jazep Najdziuk. «Biełaruś učora i siańnia»).
U hetaj škole vučyłasia maja mama Franciška Pieciukievič (Pabiaržań). Pra nastaŭnicu Marju Bułyhu ničoha nie mahu znajści. Vučni hetaj škoły i byli hałoŭnymi ŭdzielnikami biełaruskich pastanovak.
U škołu pryjazdžali biełaruskija pasły ŭ polskim Sojmie Albin Stapovič, Fabijan Jaremič, Barys Rahula, Kanstanty Juchnievič, a taksama moj dziadźka Marjan Pieciukievič — etnohraf, aktyŭny dziejač tak zvanaj Vilenskaj pary…
Ciapier čytajuć
Pamiatajecie byłoha pamiežnika, jaki staŭ dalnabojščykam i ŭ Hiermanii pryznavaŭsia ŭ lubovi da Łukašenki? Ź im biada22
Kamientary