26 палос мае хіба што самая шырокая аўтастрада свету. Але ад затораў не ратуе

У ЗША велізарныя шматпалосныя аўтастрады — звычайная частка пейзажу. Асабліва гэта прыкметна вакол буйных гарадоў, дзе ў гадзіны пік на дарогі адначасова выязджаюць сотні тысяч людзей. Але нават на гэтым фоне ёсць участак, які вылучаецца сваімі памерамі.

Гаворка пра аўтастраду Кэйці (Katy Freeway) каля Х’юстана ў штаце Тэхас. Гэта частка магістралі Interstate 10 даўжынёй каля 3860 кіламетраў, якая праходзіць праз поўдзень ЗША і злучае заходняе ўзбярэжжа краіны з усходнім.

На адрэзку паміж Х’юстанам і прыгарадам Кэйці дарогу гадамі пашыралі, а пасля вялікай рэканструкцыі, завершанай у 2008 годзе, яна месцамі стала налічваць 26 палос. Аднак ёсць важная агаворка: гэтая лічба таксама ўключае па чатыры з'езды ў кожным кірунку.

Як нагадвае Bild.de, пашыраць аўтастраду Кэйці пачалі не дзеля рэкорду. Галоўнай праблемай былі заторы. Х’юстан хутка рос, вакол яго пашыраліся прыгарады, а тысячы людзей штодня ехалі ў горад на працу і вярталіся назад. У нейкі момант існуючай прапускной здольнасці проста перастала хапаць.

Логіка ўладаў была простая: калі машынам цесна, трэба дадаць ім месца. Пасля рэканструкцыі рух сапраўды на некаторы час стаў больш свабодным, і чыноўнікі разлічвалі, што новых палос хопіць нават з улікам далейшага росту агламерацыі.

Але праз некалькі гадоў высветлілася, што праблема вяртаецца. З 2011 да 2014 года транспартная нагрузка на Katy Freeway зноў істотна вырасла. Дадатковыя палосы не ліквідавалі заторы надоўга, а проста далі месца яшчэ большай колькасці машын.

Пра падобныя наступствы пашырэння аўтастрад навукоўцы казалі яшчэ ў 1960‑х гадах. Прычына простая. Калі дарога становіцца шырэйшай і на ёй часова лягчэй ехаць, ёй пачынаюць карыстацца больш людзей. Хтосьці перасаджваецца на аўтамабіль, хтосьці выбірае гэты маршрут замест іншага, а хтосьці пачынае жыць далей ад цэнтра, бо дарога на працу здаецца больш зручнай. У выніку дадатковыя палосы паступова таксама запаўняюцца.

Даследаванне амерыканскіх гарадскіх аўтастрад, апублікаванае ў 2019 годзе, паказала, што рост колькасці палос у выніку прыводзіць амаль да такога ж росту аўтамабільнага руху. А выйгрыш у хуткасці пасля пашырэння дарогі ў сярэднім знікае прыкладна за пяць гадоў.

Аўтары даследавання адзначаюць, што такія вынікі ставяць пад сумнеў эфектыўнасць пашырэння аўтамагістраляў як доўгатэрміновага спосабу барацьбы з заторамі: перавагі ад новай прапускной здольнасці, звязаныя з большай хуткасцю руху, звычайна аказваюцца кароткачасовымі. Гісторыя аўтастрады Кэйці якраз добра паказвае, як гэта выглядае на практыцы.

• 1
• 0
• 3
• 1
• 1
• 1
• 0
• 0