Не стала інстытута, які ствараў генпланы Мінска і вызначаў зялёныя зоны ў горадзе. Горадабудаўнікоў падпарадкавалі праекціроўшчыкам дарог і развязак
«Мінскграда», які вызначаў стратэгію развіцця двухмільённага горада на працягу амаль трыццаці гадоў, далучылі да «Мінскінжпраекта».
Актывісты раней ужо заўважалі, што горадабудаўнічыя дакументы, якія раней былі прэрагатывай спецыялізаванага інстытута «Мінскграда», апошнім часам выконваюць няпрофільныя праектныя арганізацыі.
Тлумачэнне прычыны можна знайсці ў абвестцы на сайце «Мінскграда», якая кажа, што згодна з рашэннем Мінгарвыканкама ад 24 снежня 2025 года арганізацыя рэарганізуецца шляхам далучэння да «Мінскінжпраекта». Сам працэс зліцця юрыдычна мусіў завяршыцца яшчэ 23 красавіка 2026 года. А 1 мая — перастаць адкрывацца і сайт «Мінскграда» з яго архівам горадабудаўнічай дакументацыі па Мінску і ваколіцах, але пакуль гэтага не адбылося.
Характэрна, што абвестку на сайце «Мінскграда» суправаджае малюнак надмагілля з выбітымі на ім датамі жыцця: 18.04.1996-18.04.2026. Горадабудаўнічы інстытут «памёр» на свой 30‑гадовы юбілей.
Гісторыя «Мінскграда» пачалася ў красавіку 1996 года, калі майстэрню генеральнага плана вывелі са складу магутнага «Мінскпраекта» і ператварылі ў асобнае прадпрыемства. Першапачаткова калектыў складаўся ўсяго з трох дзясяткаў архітэктараў, але з часам інстытут разросся да сотні супрацоўнікаў і некалькіх буйных майстэрняў.
Спецыялісты «Мінскграда» ўпершыню ў гісторыі горада распрацавалі выразныя рэгламенты для грамадскіх, жылых і ландшафтных тэрыторый, замяніўшы імі ранейшыя супярэчлівыя нарматывы савецкага часу.
За тры дзесяцігоддзі інстытут стварыў генеральныя планы сталіцы 2003, 2010, 2016 і 2025 гадоў, а таксама распрацаваў больш за сотню дэталёвых планаў для канкрэтных раёнаў. Менавіта тут праектавалі рэканструкцыю гістарычнага цэнтра Мінска і закладвалі горадабудаўнічыя абгрунтаванні для найбуйнейшых інвестыцыйных праектаў, уключаючы шматфункцыянальны комплекс «Мінск-Свет».
Важнай часткай працы інстытута была дзейнасць ландшафтна-экалагічнага аддзела. Спецыялісты «Мінскграда» распрацавалі ўнікальную для краіны схему экалагічных калідораў Мінска, сутнасць якой палягала ў рэгуляванні вышыннасці забудовы такім чынам, каб не перакрываць натуральныя патокі ветру і ратаваць шчыльна забудаваны мегаполіс ад перагрэву і хімічнага смогу.
Акрамя таго, горадабудаўнікі ўпершыню стварылі схемы азелянёных тэрыторый агульнага карыстання для ўсіх раёнаў сталіцы, юрыдычна замацаваўшы межы існуючых і перспектыўных паркаў, сквераў і гарадскіх лясоў.
Яны ж распрацавалі схему ахоўных зон для асабліва ахоўных прыродных тэрыторый і схему водна-зялёнага дыяметра, якая ўлічвала прыродны патэнцыял гарадскіх рэк і вадасховішчаў. На камп'ютарах інстытута ствараліся складаныя мадэлі прагнозу хімічнага і акустычнага забруджвання ад транспарту і прамысловасці для розных жылых раёнаў.
«Мінскінжпраект», які пры канцы 2024 года адзначыў сваё пяцідзесяцігоддзе, гістарычна займаўся праектаваннем выключна ўтылітарнай інфраструктуры. Яго калектыў з амаль чатырохсот чалавек спецыялізуецца на праектаванні вода-, цепла-, газа– і энергазабеспячэння, каналізацыі, дарог, мастоў і пуцеправодаў.
Наколькі захаваецца структура горадабудаўнічага прадпрыемства ў складзе іншага інстытута, пакуль невядома, як і тое, ці будзе камусьці справа да аэрацыі сталічнай забудовы і зялёных тэрыторый, калі асноўная задача цяпер стаіць будаваць аўтамабільныя дарогі і развязкі.
«Наша Нiва» — бастыён беларушчыны
Цяпер чытаюць
Віталь з-пад Вілейкі, які падпаліў хату з уласнымі дзецьмі, завербаваўся ў расійскае войска. І прапаў на першым жа баявым заданні5
Каментары
Калі чытаеш падобнае рабіцца вельмі сумна, у што ператварылі ўчорашні горад Менск.
Усяго не ахопіш, але пару прыкладаў прывяду.
Парк "Цівалі", была закінутая тэрыторыя, рэдкія наведнікі і фізкультурнікі яе наведвалі, але гэта быў прыродны, жывы аазіс.
Пасля будаванні ГЦ "Скала" і МАКДОНАЛЬДСА ўлады абавязалі акультурыць прылеглую тэрыторыю. Ды з'явілася пакладзеная пліткай дарожка, ды для ахвотных займацца фізкультурай стварылі ўмовы, але самае галоўнае, паставілі крытыя альтанкі і ўсталявалі стацыянарныя мангалы, што прывяло ва ўсплёску нястрымнай радасці алкашні са світанку да заходу выспёўваючы расійскія гопніцкія шлягеры запіваючы гарэлкай.
Побач праз дарогу з гадавальніка "стварылі" парк "Космас" забыўшыся і не ўспомніўшы з прычыны сваёй непісменасті, што гэта месца вытоку маленькай рэчкі Мышанка.
Іншае як апісана вышэй.
Вось так крок за крокам, Менск ператварыўся ў аграмястэчка.
З чым усіх і віншую!