Першая віцэ-мэр Мінска Надзея Лазарэвіч прайшла праз затрыманне, муж застаўся ў СІЗА
Надзея Лазарэвіч — адна з нямногіх высокапастаўленых жанчын на службе Лукашэнкі, якая арыентуецца ў тонкай матэрыі фінансаў. Пасля камандных вышынь у прамысловасці лаяльнасць вынесла яе ў кола вышэйшай наменклатуры — адразу ў намеснікі мэра Мінска. Адтуль дарога ўжо ў міністры ці віцэ-прэм'еры, а можа і ў Адміністрацыю. Але як працягваць набіраць вышыню, калі муж у СІЗА чакае суда, а саму цябе таксама раніцай дасталі з ложка следчыя?

Знаёмыя з Надзеяй Лазарэвіч кажуць, што ў ёй можна было б убачыць такі праваслаўны варыянт Маргарэт Тэтчар (Лазарэвіч вельмі веруе і нават сваю дачку аддавала ў школу пры Свята-Елізавецінскім манастыры) — валявую жанчыну з моцнымі прыроднымі данымі і цвёрдым разуменнем, што лёс нясе яе наверх, а асяроддзе — слухаецца.
Цяпер Лазарэвіч 44 гады. Яна зрабіла імклівую кар'еру, у раннія гады — у 27 — стаўшы начальніцай фінансавага ўпраўлення на Беларускім тэлебачанні. Потым была служба ў «Салеа» Аляксандра Шакуціна, нарэшце — кабінет генеральнага дырэктара «Бабруйскаграмаша».
А гэта вялізнае прадпрыемства. Ад яго выпрацоўкі залежыць у тым ліку, колькі грошай заробяць кашалькі сыноў Аляксандра Лукашэнкі: прадукцыя гэтага завода, як і БелАЗа, у Расіі рэалізуецца праз кампанію «Б-24», якая пакідае сабе большую частку прыбытку.
Падрабязнасці таго, як устроена нажыва на экспарце дзяржпрадпрыемстваў чытайце тут: «Мы адна сям’я». Дылеры БелАЗа, звязаныя з сынамі Лукашэнкі, зарабляюць, як сам БелАЗ
У 2020-м Лазарэвіч стала агітатаркай за Лукашэнку на Магілёўшчыне, ягонай даверанай асобай. Той любіць жанчын. Лічыць, што яны не здольныя адабраць уладу.
У месяц пачатку вайны Лазарэвіч паднялі ў сталіцу, у намесніцы мэра Мінска, а праз год і ў першыя намесніцы. На грудзі павесілі медаль «За працоўныя заслугі».

Таксама яна стала намесніцай старшыні Беларускага саюза жанчын, такім чынам, атрымаўшы беспасярэдні доступ да Наталлі Качанавай і Наталлі Эйсмант.
Усё ішло па-сапраўднаму добра і, можна было падумаць, так і працягнецца.
«Але ўжо пару месяцаў Лазарэвіч іншая. Стала як пабіты сабака, падціснула хвост», — апісвае раптоўныя перамены ў натуры наш суразмоўца.
Ён жа тлумачыць, што найбольш імаверная прычына метамарфозы ў тым, што сям'я Лазарэвіч у гэтыя месяцы праходзіць цераз тое ж самае выпрабаванне, што і дзясяткі тысяч іншых беларускіх сем'яў — людзі ў пагонах забралі ў наменклатурнай зоркі мужа, пакінулі без бацькі 13-гадовую дачку.

А сама чыноўніца не толькі не здолела дапамагчы, але і вымушана трымаць добрую міну, засядаць у камісіях з мучыцелямі свайго каханага, нахвальваць сістэму, якой служыць, і спадзявацца, што, можа, пасля суда яго памілуюць.
Мужа Надзеі Лазарэвіч зваць Алег Сахно. Ён на чатыры гады маладзейшы за жонку. Пара разам з 2007 года, выхоўваюць дачку.
Інфармацыю аб тым, што муж Надзеі Лазарэвіч арыштаваны і знаходзіцца ў СІЗА, «Наша Ніва» спраўдзіла ў некалькіх ягоных былых калег.

Але мы не ведаем дакладнага артыкула абвінавачвання. Па біяграфіі Алега Сахно можна выказаць здагадку, што абвінавачванне звязанае з карупцыяй.
У маі 2023 ён быў прызначаны начальнікам буйнога дзяржаўнага холдынга «Белфармпрам», які ўключае ў сябе восем фармацэўтычных прадпрыемстваў. Для Лукашэнкі фармацэўтыка — стратэгічная галіна, якая павінна не толькі замяніць замежныя лекі айчыннымі аналагамі, але ў ідэале яшчэ і прадаваць гэтыя аналагі за мяжу, прыносячы валюту ў краіну.
Але на высокай пасадзе Сахно прытрымаўся толькі год.
Ужо 12 чэрвеня 2024 года калектыву прадставілі новага генеральнага дырэктара Ігара Мітрафанава разам з намеснікам. А фота Сахно і ягоных намеснікаў з сайта зніклі. 19 чэрвеня 2024 года — апошні дзень, калі Алег Сахно быў у анлайне.
Пра свайго мужа ў інтэрв'ю Лазарэвіч адгукаецца выключна цёпла.
«Алег — мудры муж. Ён дазваляе мне адчуваць, што я галоўная», — расказвала яна.
Праз месяц пасля затрымання мужа яна давала вялікае інтэрв'ю СТБ, дзе пра яго не сказала ні слова, але ў канцы, у «рэцэпце свайго жыцця», выдала: «Працаваць на 200%. Кахаць на 200%. Самае галоўнае — гэта каханне і вера».

У гэтай гісторыі ёсць і яшчэ адзін нюанс. Па словах суразмоўцаў «Нашай Нівы», гэтым летам кашмарылі і саму Надзею Лазарэвіч: дома праводзілі вобшук, а яе, як цяпер кажуць, «ненадоўга забіралі».
Колькі часу яна правяла ў ізалятары, невядома, але вядома, што з працы яе не звольнілі, а значыць — абвінавачванне не выставілі.
Тады лагічна будзе выказаць здагадку, што Лазарэвіч, калі і сапраўды правяла ў засценках час, то не больш за тры дні. Ці былі звязаны пытанні да яе з мінулымі месцамі працы, або арышт вынікаў з прыгодаў мужа — невядома.

«Дзякую бацькам, а вучуся ў Аляксандра Рыгоравіча. […] Займаю ясную ідэалагічную пазіцыю і не баюся ісці ў бой за нашага прэзідэнта», — Лазарэвіч можа ў розных выразах хваліць чалавека, без санкцыі якога немагчыма правесці вобшук ці арыштаваць чалавека з ягонага кадравага рэзерву.

Дык што гэта такое было: жорсткая праверка выскачкі на лаяльнасць — як будзе дзейнічаць, ці не адрачэцца? — або расчараванне і збіццё на ўзлёце? Даведаемся, калі гісторыя скончыцца.
Цяпер чытаюць
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра
Каментары
Я всех этих подельников вообще за людей не считаю. биомусор.
и не надо это удалять...
https://i.ibb.co/PZDpSsQ/Lazarevich.png