«Pamyłak nie isnuje, isnujuć uroki». Babaryka raskazaŭ, jak prachodziła jahonaje skandalnaje intervju Uładzimiru Zołkinu

— Nu, voś, darečy, jakraz kažučy pra vajnu: vy, atrymlivajecca, z momantu vyzvaleńnia praktyčna adrazu ŭ vir padziej zanurylisia, prynamsi, vas ź jašče hrupaj takich ža palitviaźniaŭ pavieźli va Ukrainu, i ŭžo adtul vy trapili na terytoryju Jeŭrapiejskaha Sajuza. Kali vy jechali va Ukrainu, u vas jakija dumki byli? Tamu što vy, napeŭna, viedali dakładna, što idzie vajna, ale naŭrad ci vy razumieli ŭsie detali hetaj vajny, znachodziačysia ŭ źniavoleńni.

— Nu, nasamreč, ja mahu skazać tak, što detali naŭrad ci byli składanaściu. Ja dakładna razumieŭ, chto ahresar, chto paciarpieły, chto źjaŭlajecca, napraŭdu, zavadataram hetaj vajny, ja razumieŭ spraviadlivaść vajny dla Ukrainy i ahresiŭnaść dy naviazanaść z boku Rasii.

Ja, napeŭna, u mienšaj stupieni čakaŭ ubačyć toje dabro i zachavanuju čałaviečnaść, jakija byli va Ukrainie. Tamu što ŭjavić sabie, što kraina, jakaja znachodzicca ŭ stanie vajny, prymaje ludziej, biełarusaŭ, z boku jakich, jak by tam ni było, kraina-suahresar, i prymaje biez usialakaj ideałahičnaj skiravanaści, z dabrynioj i atulaje kłopatam, niahledziačy na svaje prablemy. Voś dla mianie heta było dziŭnaje i dobraje adkryćcio.

— Nakolki ja zrazumieŭ z našaj z vami razmovy pierad pačatkam zapisu, kali našy kalehi ŭsio naładžvali, dla vas było ździŭleńniem, što praz Ukrainu hety maršrut pralahaje?

— Tak, pa-pieršaje, dla mianie było ździŭleńniem, što vyzvalać. Tamu što, kali ščyra, kali nas vieźli va Ukrainu… Ja raspluščyŭ vočy i zrazumieŭ, što my na voli, tolki tady, kali ŭvajšoŭ pradstaŭnik siłavych słužbaŭ va Ukrainie i skazaŭ «Dobry dzień, vitajem vas u volnaj Ukrainie». To-bok heta było ŭśviedamleńnie, što my va Ukrainie mienavita ŭ hety momant.

I tak, heta było niečakana, tamu što pa čutkach, jakija raspaŭsiudžvalisia ŭ toj kałonii, dzie ja byŭ raniej, da śniežnia 2025 hoda, dźvie krainy byli, jakija prymali palitviaźniaŭ — heta Polšča i Litva. I, adpaviedna, było adčuvańnie i razumieńnie, što kali buduć vyzvalać, to buduć mienavita tudy.

A hieahrafična, kali nas vieźli, ja razumieŭ, što nas viazuć na poŭdzień. A heta dla mianie aznačała, što heta ŭsio ž taki nie vyzvaleńnie, a chutčej za ŭsio prosta pieravod u niejkuju čarhovuju kałoniju, jakaja znachodzicca na poŭdni dzie-niebudź, a nijak nie vyzvaleńnie.

— To-bok vam ničoha nie kazali?

— Ničoha nie kazali, my ŭpieršyniu jechali navat z čornymi miaškami na hałavie, kab my navat nie aryjentavalisia, dzie i jak. I aryjentacyja pa miascovaści adbyvałasia tolki vyklučna na sanitarnych prypynkach. Ty pa zorkach i potym pa Soncy razumieŭ, što ŭsio ž taki my, napeŭna, jedziem nie na zachad, a jedziem na poŭdzień. […]

— Kali adbyvajecca vyzvaleńnie palitviaźniaŭ, lubych, biełaruskich ci rasijskich, asabliva kali siarod vyzvalenych lidary hramadskich mierkavańniaŭ, zaŭsiody vialikaja ŭvaha prykavanaja da hetaha. Adpaviedna, ja pamiataju, kali Siarhieja Cichanoŭskaha vyzvalali, taksama adno ź pieršych intervju jon davaŭ nam, prychodziŭ siudy, i vialikaja była cikavaść hledačoŭ. Vy, kali vas vyzvalili z Maryjaj Kaleśnikavaj i ź inšymi palitviaźniami, va Ukrainie dali intervju Uładzimiru Zołkinu, jakoje vyklikała taki rozhałas dla niekatorych. Nie ŭsie jaho adnaznačna ŭspryniali. Vy nie ličycie, što pamyłkaj było davać intervju pa haračych śladach?

— Pačniem z taho, što ja, pa-pieršaje, zaŭsiody kažu, što pamyłak nie isnuje, isnujuć uroki. I heta byŭ dla mianie ŭrok. Urok napraŭdu vielmi prosty. U pryncypie, nielha davać intervju ŭ situacyi, kali ty vychodziš va ŭmoŭna nieznajomy dla ciabie śviet, tamu što piać z pałovaj hadoŭ, ź jakich bolš za try hady poŭnaha inkamunikada, ty vychodziš usio adno ŭ inšy śviet.

I mała taho, hety śviet byŭ u stanie vajny. Toje, što ty sychodziŭ sa stanu napružanaj situacyi i apynaŭsia ŭ situacyi, kali idzie vajna, jakuju ty nie adčuvaješ u turmie tak, jak jaje adčuvajuć ludzi, to heta nasamreč mnie ŭrok. Pa idei, heta musić być urok u tym liku i žurnalistam, kali niama mety jakim-niebudź čynam skampramietavać abo atrymać niešta pravakacyjnaje. Tamu ja mahu skazać tak, što tak, heta byŭ toj urok, jaki vyvučyć było niemahčyma.

— Darečy, a vybar uvohule byŭ davać heta intervju?

— Voś heta było nasamreč tut nie apraŭdańnie, a tłumačeńnie. Dla mianie heta vyhladała nastupnym čynam: ty apynaješsia ŭ krainie ŭ stanie vajny, to-bok heta my razumiejem stan.

Ja nie viedaŭ, što ja idu na intervju, ja nie viedaŭ, chto taki spadar Zołkin. To-bok ciabie padvodziać supracoŭniki, jak ja razumieju, boku, jaki prymaje, adčyniajucca dźviery i kažuć «treba pahavaryć».

Nu, to-bok zakon haścinnaści i razumieńnie taho, što heta treba nie tabie, a boku, jaki prymaje, abaviazvaje adkazvać na pytańni. To-bok ty razumieješ, što raz heta bok, jaki prymaje, ty ŭsprymaješ heta pryjazna. To-bok raz z taboj razmaŭlajuć, značyć razmova nakiravanaja vyklučna na družalubny paradak dnia. Nu, łahična, takim čynam, kali bok, jaki prymaje, pavodzić siabie mienavita tak. Va ŭsiakim razie dla mianie heta było łahična.

I tamu ja sapraŭdy adkazvaŭ na pytańni nie padrychtavana, z tanalnaściu, što heta budzie pryjaznaja razmova. I dalej voś pajšło niešta nie tak, jak praduhledžvałasia, i tamu pryjšłosia zajmać niejtralnuju pazicyju.

— Nu, hałoŭnaje, kab uroki byli vyniesienyja i pravilnyja byli.

— Biezumoŭna. To-bok u hetych adnosinach tak.

— Nastupnaje pytańnie. U vas, napeŭna… nie «napeŭna», a 100% mnostva razoŭ pra heta pytalisia. Ja, ščyra kažučy, nie vielmi płanavaŭ, ale kalehi z redakcyi paprasili. Heta pytańnie słavutaje z Krymam. Ja tolki nievialikuju padvodku zrablu: u vas byli roznyja adkazy na hetaje pytańnie ŭ roznyja pieryjady, farmuloŭki prynamsi roznyja. Ciapier jaki vaš adkaz budzie?

— Nasamreč u mianie nie roznyja. U mianie da 14 śniežnia 2025 hoda farmuloŭka była zaŭsiody adnolkavaja. To-bok ja ŭsialak dvojčy adkazvaŭ na hetaje pytańnie i dvojčy ja ŭchilaŭsia ad hetaha adkazu. Z roznaj farmuloŭkaj moža być, ale tanalnaść była takaja niejtralnaja, ja nie chacieŭ adkazvać na hetaje pytańnie. Heta była adna pazicyja.

Paśla śniežnia 2025 hoda zaŭsiody pazicyja była dakładna hetak ža sama adnolkavaja. Biezumoŭna, Krym, niahledziačy na toje, što fizična na siońniašni dzień jon zachopleny, anieksavany Rasijaj, jon zaŭsiody byŭ i zastajecca ŭkrainskim.

— Pa pracy ŭ mianie šmat taksama byvaje rasijskich apazicyjanieraŭ u efirach. Mnie chočacca zrazumieć matyvy ludziej: siarod častki rasijskaj apazicyi jość dahetul ludzi, jakija nie mohuć dakładna skazać pra Krym, što jon ukrainski, abo kaliści taksama kazali pa-roznamu. Mnie b chaciełasia zrazumieć praz vas ich matyvy. Čamu ŭ peŭnyja pieryjady nielha było tady heta vyrazna zajavić?

— Jašče raz, z punktu hledžańnia, čamu da stanu vajny ja, jak čałaviek, jaki imknuŭsia pracavać na palityčnym poli Biełarusi, u 2020 hodzie, da vajny: pazicyja ŭchilacca ad pramoha adkazu, niejtralnaja pazicyja, jana nasamreč pradyktavanaja intaresami toj krainy, intaresy jakoj ty pradstaŭlaješ.

U Biełarusi, jak by my ni kazali, situacyja da 2022 hoda, navat paśla žorstkich vybaraŭ, my dastatkova ciesna ekanamična źviazanyja z Rasijaj. I luby palityk i luby hramadski dziejač, jaki niešta źbirajecca rabić u intaresach naroda, musić aryjentavacca na intaresy ŭłasnaj krainy i ŭłasnaha naroda. I tamu da 2022 hoda całkam apraŭdanaja była palityka, mnie zdajecca, zajavy, va ŭsiakim razie, maje.

Mnie nie soramna za zajavy ŭ 2020 hodzie, sproba syści [ad adkazu], tamu što heta było nasamreč niaprostaje pytańnie dla staŭleńnia samich biełarusaŭ da hetaj situacyi.

Paśla 2022 hoda mnie vielmi składana adkazvać za rasijskich palitykaŭ i apazicyjanieraŭ, choć, napeŭna, jany kirujucca toj ža samaj łohikaj. To-bok ja nie ŭpeŭnieny, ja nie viedaju nastroju rasijan, ale ja nie ŭpeŭnieny, što bolšaść rasijan ci ŭsie rasijanie suprać vajny. Ich staŭleńnie da Kryma moža być składanym. I moža być sproba znajści niejki kampramis i daje nieabchodnaść hetym ludziam, u tym liku i apazicyjanieram, jakim-niebudź čynam uchilacca ad hetaha pytańnia.

U Biełarusi situacyja inšaja. U Biełarusi na siońniašni dzień, mnie zdajecca, dakładna jość razumieńnie, što my nie musim być uciahnutyja niepasredna ŭ hetuju vajnu. I, adpaviedna, my dakładna musim vyznačyć svajo staŭleńnie ŭ adnosinach da hetaj vajny.

To-bok i tut treba padzialać režym i ludziej. To-bok, ja, naprykład, liču, što luby čałaviek, jaki zaraz vyznačaje svaju pazicyju pa Krymie, musić uličvać intaresy svajho naroda. A intaresy svajho naroda, jak ja razumieju, u biełarusaŭ adnaznačnyja. My nie musim być niepasredna ŭciahnutyja ŭ hetu vajnu.

• 3
• 0
• 0
• 2
• 0
• 0
• 0
• 0