U Michanavičach pad Minskam biehali tchary i łaščylisia da ludziej. Jak jany tam apynulisia?
U kancy śniežnia žychary Michanavič pad Minska nazirali niezvyčajnuju karcinu: pa vulicach ahraharadka biehali tchary i achvotna hulali z prachožymi. Vydańnie «Prystaličča» pisała, što źviarki byli ručnyja, i ich u vyniku prytulili. Adnak adkul jany ŭzialisia, tak i zastavałasia zahadkaj, pakul nie źjaviłasia haspadynia, piša Onliner.by.
Jak ličyć ekśpiert, tchary — vielmi kamunikabielnyja žyvioły, jany lohka znachodziać sabie ježu, ale im pašancavała, što jany zastalisia žyvyja.
Haspadar nie daŭ rady z žyviołami i vystaviŭ ich na vulicu
U adnym z telehram-čacikaŭ źjaviłasia byłaja haspadynia Alina. Jana raspaviała, što tchary — heta para pa mianuškach Sieva i Kvinci: dziaŭčyncy čatyry hady, chłopčyku — na dva hady mienš.
Pa słovach Aliny, prablem z chatnimi žyviołami nie było da taho času, pakul joj nie daviałosia pierajechać ź Minskaj vobłaści ŭ Mahiloŭ. Tady dziaŭčyna vyrašyła rasstacca z tcharami i ŭ kancy listapada raźmiaściła abjavu ab prodažy ŭ internecie.
Novym uładalnikam staŭ žychar Michanavič. Razam z tcharami Alina pieradała jamu i prastorny valjer. Adnak praź niekalki tydniaŭ mužčyna paviedamiŭ joj, što nie spraŭlajecca z žyviołami i choča viarnuć ich byłoj haspadyni. Taja była nie suprać, ale hrošy viartać admoviłasia. Damovicca ŭ vyniku nie ŭdałosia, i novy ŭładalnik prosta vystaviŭ źviarkoŭ na vulicu.
Ciapier Sieva znachodzicca ŭ Minsku ŭ novych haspadaroŭ. Jany raspaviali, što tchor patrapiŭ da ich nie ŭ lepšym stanie, ale ŭžo idzie na papraŭku. Kvinci ž pavieźli ŭ inšy horad i dali joj novuju mianušku — Miła.
Ci adnoviacca tchary ŭ budučyni, pakul nieviadoma.
«Tcharoŭ niaredka vykidvajuć na vulicu»
Idzie havorka pra fretku — adamašnienuju formu lasnoha tchara. Jak ličyć staršynia hramadskaha abjadnańnia amataraŭ tcharoŭ «Furytus» Dźmitryj Brazinski, bieź ježy źviarki nie zastalisia b: chutčej za ŭsio, jany vyžyli b, adnak niebiaśpieka dla ich usio roŭna isnavała.
— Tchor vielmi sacyjalnaja žyvioła. Tchary ŭ lubym vypadku buduć znachodzicca tam, dzie jość ludzi. Pry hetym va ŭsich roznyja charaktary. Jany, naprykład, mahli b sumavać pa starym haspadaru i ŭ takim vypadku da ludziej nie padychodzić, a trymacca dzieści kala kramaŭ ci ŭ padjezdach — pad leśvicami.
Ale jany ŭsio roŭna ciahnulisia b da ludziej i pačali b prasić ježu. Stać na zadnija łapki i pakazać, što chočuć jeści, dla ich zusim narmalna. Da taho ž tchary vydatna viedajuć, što takoje śmietnicy. Z druhoha boku, jany mahli trapić pad aŭtamabil, ich mahli zadrać sabaki… Dobra, što im pašancavała i jany zastalisia žyvyja.
— Jak časta tcharoŭ vykidvajuć na vulicu?
— Heta davoli častaja źjava. Naprykład, na minułym tydni ja jeździŭ zabirać tchara ŭ Mazyr. Syn kupiŭ źviarka, pajechaŭ na vučobu i pakinuŭ jaho maci, a žančynie jon akazaŭsia nie patrebny. Umovy byli takija: albo zabirajecie, albo jamu pahražaje ŭsypleńnie. Viadoma, my vyrašyli jaho zabrać. Ale ŭ hetym vypadku, vidać, ludzi prosta nie damovilisia, a novy haspadar akazaŭsia pryncypovym čałaviekam i vystaviŭ žyviołaŭ na vulicu. Na maju dumku, tak rabić nielha było.
— Dla bolšaści biełarusaŭ tchor pa-raniejšamu zastajecca ekzatyčnaj chatniaj žyviołaj. Nakolki jany papularnyja ŭ Biełarusi?
— Tcharoŭ stali zavodzić čaściej. Spačatku ŭ našym tavarystvie amataraŭ tcharoŭ «Furytus» było kala 10 čałaviek, a zaraz nas užo kala 60. U hrupie dla tych, chto cikavicca imi, — bolš za 140 udzielnikaŭ. Ich mahło b być i bolš, ale ŭ nas tolki adzin jakasny zavodčyk. Jość i inšyja, adnak da ich šmat pytańniaŭ: jany drenna sočać za hienafondam, u tcharoŭ, jakich jany razvodziać, uźnikajuć prablemy sa zdaroŭjem — vypadzieńnie zuboŭ, zrastańnie kaniečnaściej i h.d.
Azaraŭ mocna pakryŭdziŭsia na słovy «psieŭdalidarki Cichanoŭskaj», što jaho Płan Pieramoha byŭ pamyłkaj32
Kamientary